Materiałem zakaźnym, który przenosi drobnoustroje powodujące choroby przez kleszcze, jest ślina i treść jelitowa. Zostawienie części aparatu gębowego prawdopodobnie nie zwiększa ryzyka zakażenia, ale pozostawienie całej głowy lub większego fragmentu kleszcza z gruczołami ślinowymi może potencjalnie zwiększyć ryzyko. Opiszę mechanizm, w jaki kleszcz przyczepia się do skóry oraz jak najlepiej go usunąć.

Kleszcz nie od razu przyczepia się do skóry. Najpierw znajduje miejsce, gdzie skóra jest cienka, potem przecina ją i wsuwa rurkę aparatu gębowego, zwanej , do powstałego otworu. pokrywają wyrostki, ustawione tyłem do kierunku wkłucia, które działają jak kotwica i stabilizują kleszcza. Niektóre gatunki kleszczy wydzielają również substancję przypominającą cement, która twardniejąc wokół aparatu gębowego tworzy kołnierz dodatkowo mocujący kleszcza w skórze i może wywoływać reakcje alergiczne.

W literaturze odnaleziono niewiele badań dotyczących tego zagadnienia. Wydaje się, że najlepszym i najbezpieczniejszym sposobem jest usunięcie kleszcza za pomocą pęsety z cienkimi końcami. Zalecane jest uchwycenie kleszcza za głowę możliwie blisko skóry, unikając ściskania jego ciała. CDC zaleca usuwanie kleszcza bez ruchów rotacyjnych, ciągnąc prostopadle do skóry, w kierunku przeciwnym do ułożenia aparatu gębowego, stopniowo zwiększając siłę. Po usunięciu kleszcza miejsce ukłucia należy umyć wodą z mydłem, a następnie zdezynfekować alkoholem lub jodyną. Ręce oraz pęsetę użyte do zabiegu również powinny zostać umyte i zdezynfekowane.