Zamów on-line!

Recepta on-line 24h/7 w 5 minut

Szukaj leku
FAQ

Bisfosfoniany

Bisfosfoniany
28.06.2024
Przeczytasz w 5 min

Co zawiera i jak działa Alendrogen - tabletki?

Substancją czynną leku jest kwas alendronowy, związek z grupy bisfosfonianów, chroniący nasze kości przed utratą masy oraz zapobiegający różnym chorobom kości. Tkanka kostna składa się z komórek, włókien białkowych i związków mineralnych, takich jak wapń, magnez i fosfor. Bisfosfoniany łączą się z kośćmi, stabilizując je i zapobiegając nadmiernej resorpcji tkanki kostnej. Dzięki nim zmniejsza się ryzyko złamań kości u pacjentów z osteoporozą. Alendronian nie ulega metabolizmowi i jest wydalany z moczem, a jego biodostępność maleje gdy jest przyjmowany z jedzeniem. Należy zwrócić uwagę na jego stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek, gdyż może dojść do zwiększonego nagromadzenia się w kościach.

Kiedy stosować Alendrogen - tabletki?

Preparat jest stosowany do terapii osteoporozy u kobiet po menopauzie, w celu zmniejszenia ryzyka złamań kręgów i szyjki kości udowej.

Kiedy nie stosować preparatu Alendrogen - tabletki?

Niestety, nawet jeśli są wskazania do użycia produktu, nie zawsze można go stosować. Produkt nie może być stosowany przez osoby uczulone na którykolwiek ze składników.
Nie jest przeznaczony do stosowania u osób:
· które nie mogą utrzymać pozycji stojącej lub siedzącej przez 30 minut
· z wadami budowy lub chorobami przełyku, które mogą spowolnić jego opróżnianie, takimi jak zwężenie czy achalazja (choroba z nadmiernym skurczem dolnego zwieracza przełyku)
· z hipokalcemią.
Nie stosować u kobiet w ciąży ani karmiących piersią.
Nie stosować u dzieci (ze względu na brak odpowiednich badań).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Alendrogen- tabletki?

Niektóre schorzenia oraz inne okoliczności mogą powodować, że nie należy stosować lub trzeba dostosować dawkowanie preparatu. Czasami konieczne jest wykonywanie określonych badań kontrolnych. Preparat może wywoływać działania niepożądane dotyczące przełyku, takie jak lokalne podrażnienie błony śluzowej przełyku, zapalenie, owrzodzenia, nadżerki, rzadko prowadzące do zwężenia przełyku. Objawy te, jeśli się pojawią, mogą być bardzo poważne i wymagać hospitalizacji chorego. Aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących przyjmowania preparatów bisfosfonianowych.

Należy zachować ostrożność w przypadku czynnych chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego, takich jak problemy z połykaniem, zapalenie błony śluzowej żołądka lub dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, zabiegi chirurgiczne w obrębie górnej części przewodu pokarmowego z wyjątkiem plastyki odźwiernika. Lekarz po rozważeniu korzyści i ryzyka, indywidualnie ocenia czy stosowanie preparatu jest odpowiednie u pacjentów z diagnozą przełyku Barretta. W przypadku jakichkolwiek objawów wskazujących na działania niepożądane ze strony przełyku, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Stosowanie preparatu może łączyć się z ryzykiem martwicy kości szczęki. Ryzyko to zależy od kilku czynników takich jak siła działania, dawka i droga podania leku z grupy bisfosfonianów, obecność choroby nowotworowej, stosowanie radioterapii, chemioterapii, przyjmowanie kortykosteroidów, palenie tytoniu, choroby jamy ustnej i zębów, niska higiena jamy ustnej, inwazyjne zabiegi stomatologiczne, źle dopasowane protezy, choroby przyzębia. Osoby z zaniedbanym stanem uzębienia powinny skonsultować się z dentystą przed zastosowaniem preparatu.

W okresie leczenia należy unikać inwazyjnych zabiegów dentystycznych. Konieczne jest poinformowanie dentysty o przyjmowaniu leku z grupy bisfosfonianów przed leczeniem stomatologicznym lub zabiegiem chirurgii szczękowej. W trakcie terapii należy dbać o właściwą higienę jamy ustnej, regularnie odwiedzać dentystę oraz zgłaszać wszelkie objawy dotyczące jamy ustnej. Stosowanie preparatu może wiązać się z ryzykiem martwicy kości przewodu słuchowego zewnętrznego. Wystąpienie bólu kości, stawów i mięśni, które może uniemożliwić poruszanie się, może pojawić się w różnych momentach leczenia. U osób stosujących bisfosfoniany może dojść do nietypowych złamań kości udowej, które często występują obustronnie. Złamania te mogą poprzedzać zmiany widoczne w badaniach obrazowych. W przypadku objawów skórnych nadwrażliwości, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ istnieje ryzyko ciężkich reakcji skórnych. Jeśli zapomnisz o dawce, należy wziąć ją następnego dnia rano, bez podwajania dawki.

U osób z zaburzeniami czynności nerek, nie zaleca się stosowania preparatu przy klirensie kreatyniny poniżej 35 ml/min. Przed rozpoczęciem leczenia należy uporządkować ewentualne zaburzenia gospodarki wapniowej i mineralnej oraz monitorować stężenie wapnia we krwi u pacjentów z tymi schorzeniami. W trakcie terapii należy zadbać o odpowiednie dostarczenie wapnia i witaminy D u osób predysponowanych. Preparat zawiera laktozę, dlatego osoby z nietolerancją galaktozy nie powinny go stosować. Nie ma badań dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak należy zachować ostrożność ze względu na możliwe działania niepożądane.

Dawkowanie preparatu Alendrogen - tabletki

Preparat występuje w postaci tabletek i jest przeznaczony do przyjmowania doustnego. Ważne jest, aby nie przekraczać zalecanych dawek, ponieważ może to zaszkodzić zdrowiu. Dorośli powinni przyjmować 1 tabletkę 70 mg raz w tygodniu. Leczenie jest długotrwałe i wymaga okresowych konsultacji z lekarzem.

Aby zapewnić skuteczne wchłanianie leku, należy go przyjmować rano na czczo, 30 minut przed posiłkiem, popijając szklanką wody. W trakcie leczenia należy zadbać o odpowiednie spożycie wapnia i witaminy D3. Przyjmowanie preparatu u osób starszych i z niewydolnością nerek wymaga szczególnej uwagi. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci i młodzieży.

Czy można stosować Alendrogen - tabletki w okresie ciąży ikarmienia piersią?

Przed zastosowaniem leku w okresie ciąży lub karmienia piersią zawsze skonsultuj się z lekarzem! Należy uzgodnić z specjalistą potencjalne zagrożenia i korzyści wynikające z przyjmowania danego leku. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, pamiętaj o poinformowaniu lekarza o tym fakcie.
Nie zaleca się stosowania leku u kobiet w ciąży ani matek karmiących piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Przedstaw lekarzowi informacje o wszystkich lekach, które ostatnio przyjmowałeś, także te bez recepty. Koniecznie powiedz lekarzowi, jeśli stosujesz którykolwiek z poniższych leków:
Preparaty zawierające wapń, magnez, glin lub żelazo, w tym leki zobojętniające sok żołądkowy mogą zahamować wchłanianie doustnie przyjmowanych bisfosfonianów i osłabić skuteczność leczenia; należy ściśle przestrzegać zasad dotyczących przyjmowania leków z tej grupy opisanych powyżej.
Po przyjęciu preparatu zaleca się odczekanie co najmniej 30 minut przed przyjęciem innego leku doustnego.
Nie zarejestrowano istotnych klinicznie interakcji między alendronianem a estrogenem.
Należy być ostrożnym przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które, podobnie jak alendronian, mogą drażnić błonę śluzową przewodu pokarmowego.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić przy stosowaniu Alendrogen- tabletki?

Jak każdy lek, także Alendrogen może spowodować efekty uboczne, ale nie wystąpią one u wszystkich pacjentów stosujących ten lek. Pamiętaj, że korzyści z przyjmowania leku zazwyczaj przeważają nad ewentualnymi szkodami wynikającymi z pojawienia się działań niepożądanych.
Często występują: bóle kości, mięśni i stawów, czasami o dużej intensywności.
Często lub rzadziej: bóle głowy, zawroty głowy, bóle brzucha, niestrawność, zaparcia, biegunki, wzdęcia, nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, smoliste stolce, zaburzenia smaku, obrzęk stawów, osłabienie, przemijające objawy grypopodobne zwykle na początku leczenia (takie jak bóle mięśniowe, złe samopoczucie, gorączka), świąd, wysypka i rumień.
Rzadko: reakcje alergiczne (takie jak pokrzywka i obrzęk), niedobór wapnia z towarzyszącymi objawami, owrzodzenie jamy ustnej i gardła, perforacje w przewodzie pokarmowym, choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy oraz krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, nietypowe złamania kości udowej, reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka. Bardzo rzadko: martwica kości przewodu słuchowego zewnętrznego.