Recepta on-line 24h/7 w 5 minut

Szukaj leku

Ebilfumin

Ebilfumin

1
ANEKS I
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
2
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde
Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde
Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde
Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde
Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde
Kapsułka twarda składa się z intensywnego żółtego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem „OS 30”.
Kapsułka ma rozmiar 4.
Kapsułka zawiera biały granulowany proszek.
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde
Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem
„OS 45”. Kapsułka ma rozmiar 4.
Kapsułka zawiera biały granulowany proszek.
Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde
Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i intensywnego żółtego wieczka z
czarnym nadrukiem „OS 75”. Kapsułka ma rozmiar 2.
Kapsułka zawiera biały granulowany proszek.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Leczenie grypy
Produkt Ebilfumin jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym noworodków
urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w
3
danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni
od wystąpienia pierwszych objawów.
Zapobieganie grypie
- Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem
klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku.
- Właściwe stosowanie produktu Ebilfumin do zapobiegania grypie powinno wynikać
z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji
wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie
odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można
rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
- Produkt Ebilfumin jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku
poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2).
Ebilfumin nie zastępuje szczepienia przeciw grypie.
Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na
oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna
być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji
dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych
obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Kapsułki twarde produktu Ebilfumin to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci:
- jednej kapsułki 75 mg lub
- jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg.
Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml)
jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z
połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki.
Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej
Leczenie: Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg
oseltamiwiru młodzieży dwa razy na dobę przez 5 dni.
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez
10 dni*
Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej
informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością.
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów
grypy.
Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie
z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz
na dobę przez 10 dni.
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni
Pacjenci z obniżoną odpornością
4
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną
osobą.
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: Zalecana dawka do zapobiegania grypie
podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz
na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz
punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1).
Dzieci i młodzież
Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat
Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępny jest produkt Ebilfumin w postaci
kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg.
Leczenie: Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku
1 roku lub starszych:
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*
Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
*Zalecana długość terapii u dzieci (w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej
informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością.
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów
grypy.
Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Zalecana dawka produktu Ebilfumin w profilaktyce po ekspozycji
na wirus:
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni
Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: Badania profilaktyki podczas epidemii
grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
Dla niemowląt w wieku 0-12 miesięcy
Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na
dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa,
które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia
osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną
przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych
(patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:
Masa ciała* Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**
Pacjenci z obniżoną odpornością
5
3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy
ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę
ciała pacjenta.
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy.
**Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby
uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością.
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej
36 tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u
których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności
fizjologicznych.
Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie
u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej. Dawkowanie to jest
określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych
i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki
leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy
zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
Wiek Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni
Pacjenci z obniżoną odpornością
0 - 12 miesięcy 3 mg/kg mc. raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej
36 tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u
których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności
fizjologicznych.
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: Badania profilaktyki podczas epidemii
grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy.
Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6.
Specjalne grupy pacjentów
Niewydolność wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani
profilaktycznej. Nie prowadzono badań u pacjentów pediatrycznych z zaburzeniami czynności
wątroby.
Niewydolność nerek
Leczenie grypy: Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat)
z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej
tabeli.
Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg raz na dobę
6
≤ 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg pojedyncza dawka
*Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych
(ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis - CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru
zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog
uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD.
Zapobieganie grypie: U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką
niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.
Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg co drugi dzień
≤ 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg raz w tygodniu
*Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych
(CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu
automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu
leczenia z APD na CAPD.
Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku
12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej
grupie pacjentów.
Osoby w podeszłym wieku
Nie jest konieczne dostosowanie dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej
niewydolności nerek.
Pacjenci z obniżoną odpornością
Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz
punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak
najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania
u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).
Sposób podawania
Podanie doustne.
Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny
oseltamiwiru.
4.3 Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma
dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż
wirusy grypy (patrz punkt 5.1).
Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie
Podawanie oseltamiwiru nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego
szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się
7
oseltamiwir. Oseltamiwir powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy
wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że
wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir charakteryzuje się znaczną zmiennością (patrz
punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu oseltamiwiru powinien uwzględnić
najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
Ciężkie schorzenia współistniejące
Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na
tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji.
Pacjenci z obniżoną odpornością
Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u pacjentów z
obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1).
Choroby serca i (lub) układu oddechowego
Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub)
układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań
między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1).
Dzieci i młodzież
Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenie zalecanego dawkowania dla
wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
Ciężka niewydolność nerek
W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat)
i dorosłych zalecane jest dostosowanie zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest
wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub
starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie
pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Zdarzenia neuropsychiatryczne
Podczas podawania oseltamiwiru pacjentom chorym na grypę, zwłaszcza dzieciom i młodzieży
obserwowano występowanie zdarzeń neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również
u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie
występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia
indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
Substancja pomocnicza
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy
uznaje się za „wolny od sodu”.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami
i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że
wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało
prawdopodobne.
Probenecyd
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest
konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem
anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu
ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru.
Amoksycylina
Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą,
co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
8
Wydalanie przez nerki
Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie
cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla
większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i
anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować
ostrożność, przepisując oseltamiwir pacjentom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą
substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon).
Dodatkowe informacje
Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych
metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym,
cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem
wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u pacjentów stabilnych leczonych warfaryną i niechorujących
na grypę).
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad
wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na
oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań
obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak
toksyczności oseltamiwiru powodującej wady wrodzone płodu/noworodka.
Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad
wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w
ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania
poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży
wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez
narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98). Znaczenie kliniczne tych
wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe,
aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet
narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w
szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie, czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę.
Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Stosowanie oseltamiwiru może być rozważane w czasie ciąży, jeśli jest niezbędne i po rozważeniu
dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla
kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego
szczepu wirusa grypy.
Karmienie piersią
U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku. Dane
dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania
oseltamiwiru do mleka ludzkiego są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir
i aktywny metabolit były wykrywane w mleku ludzkim, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że
dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe
informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią,
można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla matki
karmiącej piersią.
Płodność
Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność kobiet lub mężczyzn
(patrz punkt 5.3).
9
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
4.8 Działania niepożądane
Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów
dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę oraz na
danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych lub młodzieży i 253 dzieci otrzymujących
oseltamiwir lub placebo, lub nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych.
Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci)
otrzymywało oseltamiwir w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci,
spośród których 10 otrzymywało oseltamiwir a 8 placebo) otrzymywało oseltamiwir lub placebo w
celu profilaktyki grypy.
U dorosłych lub młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs –
Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w
badaniach dotyczących profilaktyki. Większość tych reakcji niepożądanych była zgłaszana jako
jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2
dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości
pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu nie spowodowały przerwania terapii
oseltamiwirem.
Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu
należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie
wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół StevensaJohnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia
neuropsychiatryczne. (Zdarzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej
Działania niepożądane wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo
często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000
do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000). Działania niepożądane są kwalifikowane do odpowiedniej
kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych.
Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży:
Tabela 1 przedstawia najczęstsze działania niepożądane obserwowane w badaniach dotyczących
leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych lub młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg
dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni
w ramach profilaktyki).
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach
profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem
jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu
przyjmowania dawki w badaniach profilaktyki.
10
Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania
oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane
w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing
surveillance)
Klasyfikacja
układów i
narządów
Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze
zapalenie oskrzeli,
opryszczka
pospolita, zapalenie
nosogardła,
zakażenia górnych
dróg oddechowych,
zapalenie zatok
Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
małopłytkowość
Zaburzenia
układu
immunologicznego
reakcje
nadwrażliwości
reakcje anafilaktyczne,
reakcje
rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia
psychiczne
wzburzenie,
nieprawidłowe
zachowanie, niepokój,
splątanie, urojenia,
majaczenie,
halucynacje, koszmary,
samookaleczenie
Zaburzenia
układu
nerwowego
ból głowy bezsenność zaburzenia
świadomości,
drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku
Zaburzenia serca zaburzenia rytmu
serca
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia
kaszel,
ból gardła,
wodnisty wyciek z
nosa
Zaburzenia
żołądka i jelit
nudności wymioty,
ból brzucha (w tym
ból nadbrzusza),
niestrawność
krwawienia z
przewodu
pokarmowego,
krwotoczne zapalenie
jelita grubego
Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych
zwiększona
aktywność
enzymów
wątrobowych
piorunujące zapalenie
wątroby, niewydolność
wątroby, zapalenie
wątroby
11
Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej
wyprysk,
zapalenie skóry,
wysypka,
pokrzywka
obrzęk
naczynioruchowy,
rumień
wielopostaciowy,
zespół StevensaJohnsona, toksyczna
martwica naskórka
Zaburzenia
ogólne i stany w
miejscu podania
ból,
zawroty głowy (w
tym zawroty głowy
pochodzenia
błędnikowego),
zmęczenie,
gorączka,
ból kończyn
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci:
W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie
1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12
lat chore na astmę). Z tego 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. Grupa 158 dzieci
przyjmowała zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej
w gospodarstwach domowych (n = 99), w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania
sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania
sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10).
Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie działania niepożądane obserwowane w badaniach
klinicznych z udziałem dzieci.
Tabela 2 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania
oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na
wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])
Klasyfikacja układów
i narządów
Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
zapalenie ucha
środkowego
Zaburzenia układu
nerwowego
ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek
(w tym
zaczerwienienie
oczu, wydzielina z
oczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha i
błędnika
ból ucha zaburzenia błony
bębenkowej
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i
śródpiersia
kaszel
przekrwienie błony
śluzowej nosa
wodnista wydzielina
z nosa
Zaburzenia żołądka i
jelit
wymioty ból brzucha (w tym
ból nadbrzusza),
niestrawność
nudności
12
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
zapalenie skóry
(w tym alergiczne
i atopowe
zapalenie skóry)
Opis wybranych działań niepożądanych:
Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego
Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, które
mogą obejmować halucynacje, majaczenia i nieprawidłowe zachowanie, w niektórych przypadkach
zakończone zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w przebiegu zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz
także bez ciężkiego schorzenia.
Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali oseltamiwir
obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (obejmujące objawy, takie jak: zmiany świadomości,
splątanie, nieprawidłowe zachowanie, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary senne), w
bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Zdarzenia te
występowały oraz ustępowały nagle i szybko a obserwowano je przede wszystkim u dzieci i
młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje
neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali
oseltamiwiru.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów
wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące
zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym lub niewydolność wątroby.
Inne populacje specjalne
Dzieci i młodzież (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku)
W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu
bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą
stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a
najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie
skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym
poniżej 36. tygodnia.
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt
w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych
(obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych
oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w
wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku
i starszych.
Osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego
Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych lub młodzieży bez
schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe
ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu
oddechowego). Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem
jakościowym do obserwowanego u dorosłych lub młodzieży bez schorzeń współistniejących.
Pacjenci z obniżoną odpornością
Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki
standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) oseltamiwiru (patrz
punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem
bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których oseltamiwir
podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych
13
(pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze
współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem
niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18
dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali
oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki
oseltamiwiru.
Dzieci z istniejącą astmą oskrzelową
Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego
u dzieci bez współistniejących schorzeń.
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania
wymienionego w załączniku V.
4.9 Przedawkowanie
Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po
wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano
zdarzeń niepożądanych.
Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju
i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach
terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8.
Nie jest znane specyficzne antidotum.
Dzieci i młodzież
Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować
ostrożność podczas przygotowywania oseltamiwiru w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas
podawania dzieciom produktów zawierających oseltamiwir.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, inhibitory
neuraminidazy, kod ATC: J05AH02
Fosforan oseltamiwiru jest prolekiem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten
aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są
glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma
istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie
świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych
wirusów w organizmie.
Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan
oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro. In vivo na modelach zwierzęcych,
przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa
razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B.
14
Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad
doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników.
Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od
0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe
wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM.
Badania kliniczne
Leczenie zakażenia grypą
Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy,
wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A.
Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego
przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy. W całej
leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa
(ITT) pierwotna skuteczność produktu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób
niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od
46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było
zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub)
układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy
pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym
środowisku.
Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza: Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w
ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej
jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co
najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze lub poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból
głowy). W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w
badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni
stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział
ufności 4,9 - 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 - 4,4 dnia; p≤ 0,0001).
Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych
(przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063)
w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012).
Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka: U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z
przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa
razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco. Całkowity czas
trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym
wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań
ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19%
(52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156).
U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego
łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia
oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118)
w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976).
Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących
stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści
wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu leczniczego w
opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji. Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują
obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub
15
profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt 5.2. Właściwości farmakokinetyczne, Specjalne
populacje pacjentów).
Leczenie grypy u dzieci: W badaniach u dzieci bez innych schorzeń (65% zakażonych wirusem grypy),
w wieku od 1 roku do 12 lat (średnia wieku 5,3 lat), u których występowała gorączka (≥ 37,8°C) plus
kaszel lub katar, 67% pacjentów zakażonych wirusem grypy miało wirusa grypy A, zaś 33% wirusa
grypy B. Leczenie oseltamiwirem, rozpoczęte w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów, znacząco
zmniejszało czas do ustąpienia choroby (definiowanego jako jednoczesny powrót do normalnego stanu
zdrowia i aktywności oraz ustąpienie gorączki, kaszlu i kataru) o 1,5 dnia (95% przedział ufności 0,6 -
2,2 dnia; p < 0,0001) w porównaniu z placebo. Oseltamiwir zmniejszał częstość występowania ostrego
zapalenia ucha środkowego z 26,5% (53/200) w grupie placebo do 16% (29/183) u dzieci leczonych
oseltamiwirem (p = 0,013).
Drugie badanie objęło 334 dzieci chorych na astmę w wieku od 6 do 12 lat, spośród których 53,6%
było zakażonych wirusem grypy. W grupie leczonej oseltamiwirem, średni czas trwania choroby nie
zmniejszył się znacząco. W tej populacji do dnia 6 (ostatni dzień leczenia) wartość FEV1 wzrosła o
10,8% w grupie leczonej oseltamiwirem w porównaniu do 4,7% w grupie otrzymującej placebo
(p = 0,0148).
Europejska Agencja Leków (EMA) odracza obowiązek dołączania wyników badań oseltamiwiru
dotyczących grypy w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży. Patrz punkt 4.2,
Stosowanie u dzieci i młodzieży.
Wskazanie w leczeniu niemowląt w wieku poniżej 1 roku opiera się na ekstrapolacji wyników
skuteczności u dzieci starszych, a zalecane dawkowanie opiera się na modelowaniu danych
farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2).
Leczenie zakażenia wirusem grypy B: Łącznie 15 % populacji zakażonej wirusem grypy miało wirusa
grypy B, odsetek ten w poszczególnych badaniach wynosił od 1 do 33 %. W pojedynczych badaniach
średni czas trwania choroby u pacjentów zakażonych wirusem grypy B nie różnił się znacząco między
grupami leczonymi. W celu dokonania analizy zebrano dane 504 osób zakażonych wirusem grypy B,
uczestniczących we wszystkich badaniach. Oseltamiwir skracał czas do ustąpienia objawów o 0,7 dnia
(95 % przedział ufności 0,1 – 1,6 dnia; p = 0,022) i czas trwania gorączki (≥ 37,8° C), kaszlu i kataru o
jeden dzień (95 % przedział ufności 0,4 – 1,7 dnia; p < 0,001), w porównaniu z placebo.
Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością: Do randomizowanego badania
przeprowadzonego metodą podwójnie ślepej próby w celu oceny bezpieczeństwa i scharakteryzowania
wpływu oseltamiwiru na rozwój opornego wirusa grypy (analiza główna) u pacjentów o obniżonej
odporności zakażonych wirusem grypy włączono 151 dorosłych pacjentów, 7 pacjentów z grupy
młodzieży oraz 9 dzieci, u których możliwe było dokonanie oceny skuteczności oseltamiwiru (analiza
drugorzędowa, brak mocy statystycznej). Do badania włączono pacjentów po przeszczepieniu
narządów miąższowych, pacjentów po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych
[HSCT], pacjentów zakażonych HIV z liczbą komórek CD4+ <500 komórek/mm3
, pacjentów
otrzymujących układową terapię immunosupresyjną oraz pacjentów z hematologicznym nowotworem
złośliwym. Pacjentów losowo przydzielono do leczenia, w ciągu 96 godzin od wystąpienia objawów,
przez okres 10 dni. Schemat leczenia obejmował: standardową dawkę (75 mg lub w przypadku dzieci
dostosowaną do masy ciała) dwa razy na dobę (73 dorosłych pacjentów, 4 pacjentów z grupy
młodzieży oraz 4 dzieci) lub podwojoną dawkę (150 mg lub w przypadku dzieci dostosowaną do masy
ciała) dwa razy na dobę (78 dorosłych pacjentów, 3 pacjentów z grupy młodzieży oraz 5 dzieci)
oseltamiwiru.
Mediana czasu do ustąpienia objawów (TTRS, ang. time to resolution of symptoms) u dorosłych
i młodzieży była podobna pomiędzy grupą dawki standardowej (103,4 godziny [95% CI 75,4-122,7])
a grupą dawki podwojonej (107,2 godziny [95% CI 63,9-140,0]). TTRS w grupie dzieci był zmienny,
a interpretacja wyników jest ograniczona małą liczebnością próby. Odsetek dorosłych pacjentów z
zakażeniami wtórnymi w grupie dawki standardowej i w grupie dawki podwojonej był porównywalny
(8,2% w por. z 5,1%). W przypadku dzieci i młodzieży tylko u jednego pacjenta (z grupy młodzieży)
przyjmującego standardową dawkę wystąpiło zakażenie wtórne (bakteryjne zapalenie zatok).
16
Badanie farmakokinetyki i farmakodynamiki zostało przeprowadzone u dzieci z ciężkim obniżeniem
odporności (w wieku ≤ 12 lat, n=30), otrzymujących dawkę standardową (75 mg lub dostosowaną do
masy ciała, dwa razy na dobę) w porównaniu z potrojoną dawką (225 mg lub dostosowaną do masy
ciała, dwa razy na dobę) oseltamiwiru przez adaptacyjny okres dawkowania od 5 do 20 dni
w zależności od czasu trwania fazy rozsiewania wirusa (średni czas leczenia: 9 dni). U żadnego
z pacjentów przyjmujących dawkę standardową i u 2 pacjentów w grupie przyjmującej dawkę
potrojoną wystąpiło wtórne zakażenie bakteryjne (zapalenie oskrzeli i zapalenie zatok).
Zapobieganie grypie
Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniach nad
zapobieganiem po ekspozycji w gospodarstwach domowych i w dwóch badaniach dotyczących
zapobiegania sezonowego. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności we wszystkich
tych badaniach była częstość występowania potwierdzonej laboratoryjnie grypy. Wirulencja podczas
epidemii grypy nie jest możliwa do przewidzenia i różni się w zależności od regionu i z sezonu na
sezon, dlatego liczba osób, wymagających leczenia (NNT, ang. number needed to treat), by zapobiec
jednemu przypadkowi zachorowania na grypę, jest zmienna.
Profilaktyka po ekspozycji: Badanie osób (12,6 % spośród nich było zaszczepione przeciw grypie),
które kontaktowały się z chorym na grypę, obejmujące podawanie 75 mg oseltamiwiru raz na dobę,
rozpoczynało się w ciągu 2 dni od wystąpienia objawów u chorego na grypę i trwało przez siedem dni.
Grypę potwierdzono w 163 z 377 przypadków wskaźnikowych (ang. index case). Oseltamiwir
znacząco zmniejszał częstość klinicznie potwierdzonych zachorowań na grypę z 24/200 (12 %)
w grupie placebo do 2/205 (1 %) w grupie leczonej oseltamiwirem (redukcja o 92 % [95 % przedział
ufności 6 – 16; p ≤ 0,0001]). U osób kontaktujących się z chorymi na potwierdzoną grypę liczba osób
wymagających leczenia (wskaźnik NNT) wynosiła 10 (95 % przedział ufności 9 – 12), natomiast w
całej populacji (ITT) wzrastał do 16 (95 % przedział ufności 15 – 19) niezależnie od tego, czy u
chorego wskaźnikowego potwierdzono zakażenie wirusem grypy.
Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniu
dotyczącym profilaktyki poekspozycyjnej u domowników obejmujących osoby dorosłe, młodzież
i dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat, zarówno wśród przypadków wskaźnikowych grypy, jak i
kontaktów rodzinnych. Pierwotnym punktem końcowym oceniającym skuteczność w tym badaniu była
częstość występowania, potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u
domowników. Leczenie profilaktyczne oseltamiwirem stosowano przez 10 dni. W populacji tej
stwierdzono zmniejszenie częstości występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych
przypadków grypy u domowników z 20 % (27/136) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 7 %
(10/135) w grupie, która otrzymywała leczenie profilaktyczne (redukcja o 62,7 %, [95 % przedział
ufności 26,0 - 81,2, p = 0,0042]).U domowników będących wskaźnikowymi przypadkami grypy
wystąpiło zmniejszenie częstości występowania grypy z 26 % (23/89) w grupie nieotrzymującej
leczenie profilaktycznego do 11 % (9/84) w grupie, która taka profilaktykę stosowała (redukcja o
58,5 %, [95 % przedział ufności 15,6 - 79,6; p = 0,0114]). Analiza podgrupy dzieci w wieku od 1 roku
do 12 lat wykazała znaczące zmniejszenie występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych
przypadków grypy z 19 % (21/111) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 7 %
(7/104) w grupie stosującej profilaktykę (redukcja o 64,4 %, [95 % przedział ufności 15,8 - 85,0,
p = 0,0188]). Wśród dzieci, które nie wydzielały wirusa na początku badania, częstość występowania
potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy zmniejszyła się z 21 % (15/70)
w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 4 % (2/47) w grupie, która stosowała leczenie profilaktyczne
(redukcja o 80,1 %, [95 % przedział ufności 22,0 - 94,9, p = 0,0206]). Wskaźnik NNT dla populacji
pediatrycznej wyniósł 9 (95 % przedział ufności 7 - 24) i 8 (95 % przedział ufności 6, górna granica
nie była mierzalna) odpowiednio w całej populacji (ITT) i w przypadku kontaktów dzieci z
przypadkami wskaźnikowymi grypy (ITTII).
Profilaktyka grypy po ekspozycji u niemowląt młodszych niż 1 rok życia podczas pandemii:
Profilaktyka podczas pandemii grypy u dzieci w wieku 0-12 miesięcy nie była przedmiotem
kontrolowanych badań klinicznych. W celu zapoznania się ze szczegółami dotyczącymi symulacji
ekspozycji patrz punkt 5.2.
17
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: W sumarycznej analizie dwóch innych
badań, przeprowadzonych na nieszczepionych dorosłych bez innych schorzeń, oseltamiwir podawany
w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni podczas wybuchu grypy w danym środowisku
znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzanych zachorowań na grypę z 25/519 (4,8 %)
w grupie otrzymującej placebo do 6/520 (1,2 %) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 76 %;
[95 % przedział ufności 1,6 – 5,7; p = 0,0006]). Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 28 (95 %
przedział ufności 24 – 50).
W badaniu przeprowadzonym na grupie osób w starszym wieku, w domach opieki, w którym 80 %
uczestników otrzymało szczepienie przeciw grypie w sezonie, w którym prowadzono badanie,
oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni znacząco zmniejszał
częstość klinicznie stwierdzonych zachorowań na grypę z 12/272 (4,4 %) w grupie przyjmującej
placebo do 1/276 (0,4 %) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 92 % [95% przedział ufności
1,5 – 6,6; p = 0,0015]). Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 25 (95 % przedział ufności 23 – 62).
Profilaktyka grypy u pacjentów z obniżoną odpornością: Przeprowadzono podwójnie zaślepione,
kontrolowane placebo, randomizowane badanie dotyczące sezonowej profilaktyki grypy u
475 pacjentów z obniżoną odpornością, (388 pacjentów po przeszczepieniu narządów miąższowych
[195 otrzymywało placebo; 193 oseltamiwir], 87 pacjentów po przeszczepieniu komórek macierzystych
układu krwiotwórczego [43 otrzymywało placebo, 44 oseltamiwir], nie prowadzono badania u
pacjentów z innymi przypadkami obniżonej odporności), wśród których było 18 dzieci w wieku od
1 do 12 lat. Głównym punktem końcowym w tym badaniu była częstość występowania laboratoryjnie
potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi, ustalonych na podstawie hodowli wirusa
i (lub) czterokrotnego wzrostu poziomu przeciwciał HAI. Częstość występowania laboratoryjnie
potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi wynosiła 2,9 % (7/238) w grupie
otrzymującej placebo i 2,1 % (5/237) w grupie otrzymującej oseltamiwir (95 % przedział ufności -
2,3 % – 4,1%; p = 0,772).
Nie przeprowadzono specjalnych badań w celu oceny redukcji ryzyka powikłań.
Oporność na oseltamiwir
Badania kliniczne: W badaniach klinicznych sponsorowanych przez firmę Roche badane było ryzyko
pojawienia się szczepów wirusa grypy o zmniejszonej podatności lub otwartej oporności na
oseltamiwir. Rozwój wirusów opornych na oseltamiwir w czasie leczenia częściej obserwowano u
dzieci niż u dorosłych, w zakresie od mniej niż 1% u dorosłych do 18% u dzieci w wieku poniżej
1 roku. U dzieci, u których stwierdzono obecność wirusa opornego na oseltamiwir, na ogół wydalanie
wirusa trwało dłużej niż u pacjentów z wrażliwym wirusem. Jednak oporność na oseltamiwir
pojawiająca się w trakcie leczenia nie wpływała na odpowiedź na leczenie oraz nie powodowała
wydłużenia okresu występowania objawów grypy.
Ogólnie większą częstość występowania oporności na oseltamiwir obserwowano u pacjentów
dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością leczonych standardową lub podwojoną dawką
oseltamiwiru przez 10 dni [14,5% (10/69) w grupie dawki standardowej i 2,7% (2/74) w grupie dawki
podwojonej] w porównaniu z danymi z badań z udziałem zdrowych pod innymi względami pacjentów
dorosłych i młodzieży leczonych oseltamiwirem. Większość dorosłych pacjentów, u których
rozwinęła się oporność byli to biorcy przeszczepów (8/10 pacjentów w grupie dawki standardowej i
2/2 pacjentów w grupie dawki podwojonej). Większość pacjentów z wirusem opornym na oseltamiwir
było zakażonych grypą typu A i występował u nich wydłużony okres rozsiewania wirusa.
Częstość występowania oporności na oseltamiwir zobserwowana w dwóch badaniach u dzieci
z obniżoną odpornością (w wieku ≤ 12 lat) leczonych oseltamiwirem wynosiła 20,7% (6/29). Spośród
6 dzieci z obniżoną odpornością, u których zaobserwowano w trakcie leczenia oporność na
oseltamiwir, 3 otrzymywało standardową dawkę, a 3 pacjentów wysoką dawkę (podwojona lub
potrojona dawka). Większość miała ostrą białaczkę limfatyczną i była w wieku ≤ 5 lat.
Częstość występowania oporności na oseltamiwir w badaniach klinicznych
18
Populacja pacjentów Pacjenci z mutacjami powodującymi oporność (%)
W badaniu fenotypowym* W badaniu genotypowym i fenotypowym*
Dorośli i młodzież 0,88% (21/2382) 1,13% (27/2396)
Dzieci (1-12 lat) 4,11% (71/1726) 4,52% (78/1727)
Niemowlęta (<1 roku) 18,31% (13/71) 18,31% (13/71)
* Nie we wszystkich badaniach wykonywane było pełne badanie genotypowe.
Profilaktyka grypy
Brak danych dotyczących występowania nagłej oporności na produkt leczniczy w dotychczas
przeprowadzonych badaniach klinicznych związanych ze stosowaniem oseltamiwiru w profilaktyce
poekspozycyjnej (7 dni), w profilaktyce poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (10 dni) i
sezonowej profilaktyce grypy (42 dni) u pacjentów z prawidłową odpornością. Nie stwierdzono
oporności podczas 12 tygodni badania dotyczącego profilaktyki u pacjentów z obniżoną odpornością.
Dane z badań klinicznych i obserwacji: W szczepach wirusów grypy typu A i B izolowanych od
pacjentów nieeksponowanych na oseltamiwir wykazano in vitro występowanie naturalnych mutacji
związanych ze zmniejszoną wrażliwością na oseltamiwir. Oporne szczepy podczas leczenia
oseltamiwirem wyizolowano u pacjentów zarówno z prawidłową, jak i upośledzoną odpornością.
U pacjentów z upośledzoną odpornością oraz u małych dzieci istnieje wyższe ryzyko wystąpienia
szczepów wirusa opornych na oseltamiwir podczas leczenia.
Wyizolowane u pacjentów leczonych oseltamiwirem oraz w warunkach laboratoryjnych szczepy
wirusa oporne na oseltamiwir zawierały mutacje w N1 i N2 neuraminidazach. Mutacje wykazywały
tendencję do bycia specyficznymi dla podtypu wirusa. Od 2007 roku naturalnie występująca oporność
związana z mutacją H275Y w szczepie sezonowym H1N1 wirusa była stwierdzana sporadycznie.
Wrażliwość na oseltamiwir i występowanie tego typu szczepów wirusa wydają się różnić pod
względem sezonowym i geograficznym. W 2008 roku H275Y wykryto u > 99% krążących izolatów
H1N1 grypy w Europie. W 2009 roku wirus grypy H1N1 („świńskiej grypy”) był prawie wyłącznie
wrażliwy na oseltamiwir, tylko ze sporadycznymi raportami dotyczącymi wystąpienia oporności w
związku ze stosowaniem zarówno leczniczym, jak i profilaktycznym.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Informacje ogólne
Wchłanianie
Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po doustnym podaniu fosforanu
oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do
aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75 % dawki doustnej dociera do
krążenia ogólnego w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5 % w
stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu
jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania produktu jednocześnie z
pokarmem.
Dystrybucja
W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około
23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza
wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie
rozprzestrzenia się wirus grypy.
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3 %).
Metabolizm
Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się
przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny
19
metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach
in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków.
Eliminacja
Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do
karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z
moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem
półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest
eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe. Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru
(18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją
kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20 % znakowanej izotopowo dawki
doustnej wydala się z kałem.
Inne specjalne populacje pacjentów
Dzieci i młodzież
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku: Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa
produktu Ebilfumin oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących
zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu,
skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku.
Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne
dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się
ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu
bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych
przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2). Zgłaszane zdarzenia niepożądane były
zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci.
Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku
poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas
epidemii grypy w danym środowisku.
Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii:
Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym
zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta
nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i
przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie
przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze: Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach
farmakokinetycznych po podaniu dawki jednorazowej u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do
16 lat. Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych była badana u małej liczby dzieci biorących
udział w badaniu skuteczności produktu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego
aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce
wyrażonej w mg/kg mc. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru
porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około
1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest
podobna, do farmakokinetyki u dorosłych.
Osoby w podeszłym wieku
Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat)
o 25 do 35 % wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi
porównywalne dawki oseltamiwiru. Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były
podobne jak u młodych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można
stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów
na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min)
(patrz punkt 4.2).
20
Niewydolność nerek
Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia
niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie
proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2.
Niewydolność wątroby
Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco
zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów
z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
Kobiety w ciąży
Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania
Ebilfumin opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o
30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu
z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie
wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa
terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych
wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym
schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u
kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację).
Pacjenci z obniżoną odpornością
Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz
dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w
punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od
około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u
których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa
aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną
odporność. Jednak, w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek,
dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób
podawania.
Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną
odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki
standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią
bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego
zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności
wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych
nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji
stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie
zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych.
Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących
odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego
wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do
1500 mg/kg mc. na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i
postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc. na dobę:
margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą
niekorzystnie (500 mg/kg mc. na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla
jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do
20 % ekspozycja matki.
21
U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone
dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki.
Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby
odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę.
W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do
podrażnienia skóry. U około 50 % zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej
wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika.
Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej
dawki badanej (1310 mg/kg mc.), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów,
u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w
przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie
obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na
dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
6. DANE FARMACEUTYCZNE:
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde
Rdzeń kapsułki
Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej)
Talk
Powidon (K-29/32)
Kroskarmeloza sodowa
Sodu stearylofumaran
Osłonka kapsułki
Żelatyna
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Tusz do nadruku
Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany)
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Glikol propylenowy
Amonu wodorotlenek 28 %
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde
Rdzeń kapsułki
Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej)
Talk
Powidon (K-29/32)
Kroskarmeloza sodowa
Sodu stearylofumaran
Osłonka kapsułki
Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E 171)
Tusz do nadruku
Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany)
Żelaza tlenek czarny (E 172)
22
Glikol propylenowy
Amonu wodorotlenek 28 %
Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde
Rdzeń kapsułki
Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej)
Talk
Powidon (K-29/32)
Kroskarmeloza sodowa
Sodu stearylofumaran
Osłonka kapsułki
Wieczko:
Żelatyna
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Korpus:
Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E 171)
Tusz do nadruku
Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany)
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Glikol propylenowy
Amonu wodorotlenek 28 %
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
6 lata
Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece
Okres trwałości: 3 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C.
Okres trwałości: 6 tygodni w temperaturze 2°C - 8°C.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blistry PVC/PE/PVdC/Aluminium lub pojemniki HDPE z zamknięciem LDPE (i pochłaniaczem
wilgoci).
Wielkość opakowania: 10 kapsułek.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.
23
Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem
Gdy oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny
Fabrycznie wytwarzany proszek osemtawir do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest
produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z
połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki. W przypadku, gdy nie jest dostępny na
rynku oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może
sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Ebilfumin lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę
z kapsułek w domu.
Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o
przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu Ebilfumin w
domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Ebilfumin, kapsułki.
Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny
przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem
produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości.
Przygotowanie roztworu w aptece
6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek
Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć
kapsułek
Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość
produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania
profilaktycznego. Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia.
Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Ebilfumin 30 mg, 45 mg lub 75 mg z
użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego.
Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy
okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana
całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby
umożliwić dokładne pobranie objętości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do
przygotowania zawiesiny w aptece należy rozważyć użycie kolumny wskazującej utratę płynu przy
odmierzaniu dawki.
Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia
roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona
w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby
umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę
dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej
utratę płynu przy odmierzaniu dawki.
Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na
5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego
Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania
stosownie do masy pacjenta (ml)
Nie uwzględnia strat pomiarowych
Całkowita objętość do zmieszania
stosownie do masy pacjenta (ml)
Uwzględnia straty pomiarowe
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*
*w zależności od mocy używanych kapsułek
24
Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na
10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością
Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania
stosownie do masy ciała pacjenta
(ml)
Nie uwzględniono utraty płynu
przy odmierzaniu
Całkowita objętość do zmieszania
stosownie do masy ciała pacjenta
(ml)
Uwzględniono utratę płynu przy
odmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu
0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości
(obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą
poniżej:
Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml
zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania
profilaktycznego)
Całkowita
objętość
zawiesiny,
jaką należy
przygotować
Potrzebna liczba kapsułek Ebilfumin
(mg oseltamiwiru)
Potrzebna objętość
75 mg 45 mg 30 mg podłoża
60 ml Należy użyć
alternatywnej
mocy kapsułek*
8 kapsułek (360 mg) 12 kapsułek
(360 mg)
59,5 ml
75 ml 6 kapsułek
(450 mg)
10 kapsułek
(450 mg)
15 kapsułek
(450 mg)
74 ml
90 ml Należy użyć
alternatywnej
mocy kapsułek*
12 kapsułek
(540 mg)
18 kapsułek
(540 mg)
89 ml
100 ml 8 kapsułek
(600 mg)
Należy użyć
alternatywnej mocy
kapsułek*
20 kapsułek
(600 mg)
98,5 ml
125 ml 10 kapsułek
(750 mg)
Należy użyć
alternatywnej mocy
kapsułek*
25 kapsułek
(750 mg)
123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek
(825 mg)
Należy użyć
alternatywnej mocy
kapsułek*
Należy użyć
alternatywnej
mocy kapsułek*
136 ml
* Dla tej mocy kapsułek brak możliwości kombinacji do uzyskania docelowego stężenia, dlatego
należy użyć alternatywnej mocy kapsułek.
Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml
zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną
odpornością)
Całkowita
objętość
Potrzebna liczba kapsułek produktu leczniczego
Ebilfumin
Potrzebna objętość
podłoża
25
zawiesiny,
jaką należy
przygotować
(mg oseltamiwiru)
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek
(750 mg)
Należy użyć
kapsułek o innej
mocy*
25 kapsułek
(750 mg)
123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek
(1120 mg)
25 kapsułek
(1120 mg)
Należy użyć
kapsułek o innej
mocy*
185 ml
250 ml 20 kapsułek
(1500 mg)
Należy użyć
kapsułek o innej
mocy*
50 kapsułek
(1500 mg)
246,5 ml
300 ml 24 kapsułki
(1800 mg)
40 kapsułek
(1800 mg)
60 kapsułek
(1800 mg)
296 ml
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy.
Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny
z kapsułek Ebilfumin:
1. W szklanej zlewce odpowiedniej wielkości, należy umieścić podaną ilość wody zawierającej
benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący.
2. Otworzyć podaną ilość kapsułek produktu Ebifumin i przenieść zawartość każdej kapsułki
bezpośrednio do zlewki szklanej z wodą ze środkiem konserwującym.
3. Mieszać przez 2 minuty za pomocą odpowiedniego urządzenia mieszającego. (Uwaga:
substancja lecznicza fosforan oseltamiwiru łatwo rozpuszcza się w wodzie. Powstawanie
zawiesiny powodują niektóre nierozpuszczalne substancje pomocnicze.)
4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET).
Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu.
5. Zamknąć butelkę używając zakrętki uniemożliwiającej otwarcie przez dzieci.
6. Na butelce umieścić etykietę pomocniczą o treści „Przed użyciem lekko wstrząsnąć” (Uwaga:
zawiesinę należy delikatnie potrząsać przed podaniem, aby zminimalizować tendencję do
powstawania pęcherzyków powietrza).
7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki
niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została
zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na
etykiecie aptecznej.
8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków
przechowywania (patrz punkt 6.3).
Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin
ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności
z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w
poniższej tabeli.
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Ebilfumin w aptece u pacjentów w
wieku 1 roku lub starszych
Masa ciała
(kg)
Dawka
(mg)
Objętość
na dawkę
6 mg/ml
Dawka lecznicza
(przez 5 dni)
Dawka lecznicza
(przez 10 dni*)
Pacjenci z obniżoną
odpornością
Dawka
profilaktyczna
(na 10 dni)
10 kg do
15 kg
30 mg 5,0 ml 5 ml dwa razy na
dobę
5 ml dwa razy na
dobę
5,0 ml raz na dobę
> 15 do
23 kg
45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razy na
dobę
7,5 ml dwa razy na
dobę
7,5 ml raz na dobę
> 23 do
40 kg
60 mg 10 ml 10 ml dwa razy na
dobę
10 ml dwa razy na
dobę
10 ml raz na dobę
26
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razy na
dobę
12,5 ml dwa razy na
dobę
12,5 ml raz na dobę
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością (w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni. Aby uzyskać
więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością.
Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych
objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę
odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą).
Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego
pokarmu, takiego jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak
sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku.
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku
Ta procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi
ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania
profilaktycznego. W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres
leczenia.
Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Ebilfumin 30 mg, 45 mg lub 75 mg z
użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego.
Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego
pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej.
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni),
do przygotowania zawiesiny w aptece należy rozważyć użycie kolumny wskazującej utratę płynu przy
odmierzaniu dawki.
Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia
roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona
w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości
odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania
zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki.
Objętość 10 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na
5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)
Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania
stosownie do masy pacjenta (ml)
Nie uwzględnia strat pomiarowych
Całkowita objętość do zmieszania
stosownie do masy pacjenta (ml)
Uwzględnia straty pomiarowe
≤ 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do 10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
*W zależności od użytej mocy kapsułki.
Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10-
dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)
Masa ciała
(kg)
Całkowita objętość do
przygotowania stosownie do masy
ciała pacjenta
(ml)
Nie uwzględniono utraty płynu
przy odmierzaniu
Całkowita objętość do przygotowania
stosownie do masy ciała pacjenta
(ml)
Uwzględniono utratę płynu przy
odmierzaniu
≤ 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml
27
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu
0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości
(obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą
poniżej.
Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml
zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania
profilaktycznego)
Całkowita
objętość
zawiesiny, jaką
należy
przygotować
Potrzebna liczba kapsułek Ebilfumin
(mg oseltamiwiru)
Potrzebna objętość
75 mg 45 mg 30 mg podłoża
50 ml 4 kapsułek
(300 mg)
Należy użyć
alternatywnej mocy
kapsułek*
10 kapsułek
(300 mg)
49,5 ml
60 ml Należy użyć
alternatywnej
mocy kapsułek*
8 kapsułek
(360 mg)
12 kapsułek
(360 mg)
59,5 ml
75 ml 6 kapsułek
(450 mg)
10 kapsułek
(450 mg)
15 kapsułek
(450 mg)
74 ml
* Dla tej mocy kapsułek brak możliwości kombinacji do uzyskania docelowego stężenia, dlatego
należy użyć alternatywnej mocy kapsułek.
Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml
zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną
odpornością)
Całkowita objętość
zawiesiny,
jaką należy
przygotować
Potrzebna liczba kapsułek produktu leczniczego
Ebilfumin
(mg oseltamiwiru) Potrzebna
75 mg 45 mg 30 mg objętość podłoża
100 ml 8 kapsułek
(600 mg)
Należy użyć
kapsułek o innej
mocy*
20 kapsułek
(600 mg)
98,5 ml
125 ml 10 kapsułek
(750 mg)
Należy użyć
kapsułek o innej
mocy*
25 kapsułek
(750 mg)
123,5 ml
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy.
Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny
z kapsułek Ebilfumin:
1. W szklanej zlewce odpowiedniej wielkości, należy umieścić podaną ilość wody zawierającej
benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący.
2. Otworzyć podaną ilość kapsułek produktu Ebifumin i przenieść zawartość każdej kapsułki
bezpośrednio do zlewki szklanej z wodą ze środkiem konserwującym.
3. Mieszać przez 2 minuty za pomocą odpowiedniego urządzenia mieszającego. (Uwaga:
substancja lecznicza fosforan oseltamiwiru łatwo rozpuszcza się w wodzie. Powstawanie
zawiesiny powodują niektóre nierozpuszczalne substancje pomocnicze.)
4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET).
Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu.
5. Zamknąć butelkę używając zakrętki uniemożliwiającej otwarcie przez dzieci.
28
6. Na butelce umieścić etykietę pomocniczą o treści „Przed użyciem lekko wstrząsnąć” (Uwaga:
(Uwaga: zawiesinę należy delikatnie potrząsać przed podaniem, aby zminimalizować tendencję
do powstawania pęcherzyków powietrza).
7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki
niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została
zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na
etykiecie aptecznej.
8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków
przechowywania (patrz punkt 6.3).
Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin
ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności
z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w
poniższej tabeli.
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Ebilfumin w aptece dla
niemowląt w wieku poniżej 1 roku
Masa ciała
(zaokrąglona
do 0,5 kg)
Dawka
(mg)
Objętość
na dawkę
(6 mg/ml)
Dawka lecznicza
(przez 5 dni)
Dawka lecznicza
(przez 10 dni*)
Pacjenci
z obniżoną
odpornością
Dawka
profilaktyczna
(przez 10 dni)
Objętość
dozownika
jakiego należy
użyć
(z podziałką
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razy na
dobę
1,5 ml dwa razy
na dobę
1,5 ml raz na dobę 2,0 ml (lub
3,0 ml)
3,5 kg 10,5 mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razy na
dobę
1,8 ml dwa razy
na dobę
1,8 ml raz na dobę 2,0 ml (lub
3,0 ml)
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razy na
dobę
2,0 ml dwa razy
na dobę
2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5 mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razy na
dobę
2,3 ml dwa razy
na dobę
2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razy na
dobę
2,5 ml dwa razy
na dobę
2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razy na
dobę
2,8 ml dwa razy
na dobę
2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razy na
dobę
3,0 ml dwa razy
na dobę
3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub 5,0
ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razy na
dobę
3,3 ml dwa razy
na dobę
3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5ml dwa razy na
dobę
3,5 ml dwa razy
na dobę
3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razy na
dobę
3,8 ml dwa razy
na dobę
3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razy na
dobę
4,0 ml dwa razy
na dobę
4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razy na
dobę
4,3 ml dwa razy
na dobę
4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razy na
dobę
4,5 ml dwa razy
na dobę
4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razy na
dobę
4,8 ml dwa razy
na dobę
4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razy na
dobę
5,0 ml dwa razy
na dobę
5,0 ml raz na dobę 5,0 ml
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby
uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością.
29
Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych
objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę
odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta.
Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego
pokarmu, takiego jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak
sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku.
Przygotowanie w domu
Jeśli nie jest dostępny na rynku fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania
zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Ebilfumin
(szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej). Jeśli nie jest dostępny fabrycznie wytwarzany
oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej ani zawiesina przygotowywana w
aptece, można przygotowywać zawiesinę Ebilfumin w domu.
Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać,
otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego
posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak: woda z
cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub
nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy
połknąć bezpośrednio po przygotowaniu.
Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie
zawiesiny Ebilfumin obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w
punkcie „Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania
produktu Ebilfumin, kapsułki.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Actavis Group PTC ehf.
Reykjavíkurvegi 76-78
220 Hafnarfjörður
Islandia
8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde
EU/1/14/915/001 (blister, 10 kapsułek twardych)
EU/1/14/915/002 (pojemnik,10 kapsułek twardych)
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde
EU/1/14/915/003 (pojemnik,10 kapsułek twardych)
EU/1/14/915/004 (blister, 10 kapsułek twardych)
Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde
EU/1/14/915/005 (blister, 10 kapsułek twardych)
EU/1/14/915/006 (pojemnik,10 kapsułek twardych)
30
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22.05.2014
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12.02.2019
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
Szczegółowa informacja o tym produkcie leczniczym jest dostępna na stronie internetowej
Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu
31
ANEKS II
A. WYTWÓRCA ODPOWIEDZIALNY ZA ZWOLNIENIE
SERII
B. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE
ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA
C. INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE
DOPUSZCZENIA DO OBROTU
D. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE
BEZPIECZNEGO I SKUTECZNEGO STOSOWANIA
PRODUKTU LECZNICZEGO
32
A. WYTWÓRCA ODPOWIEDZIALNY ZA ZWOLNIENIE SERII
Nazwa i adres wytwórcy odpowiedzialnego za zwolnienie serii
Balkanpharma-Dupnitsa AD
3 Samokovsko Shosse Str.
Dupnitsa 2600
Bulgaria
B. WARUNKI LUB OGRANICZENIA DOTYCZĄCE ZAOPATRZENIA I STOSOWANIA
Produkt leczniczy wydawany na receptę.
C. INNE WARUNKI I WYMAGANIA DOTYCZĄCE DOPUSZCZENIA DO OBROTU
• Okresowy raport o bezpieczeństwie stosowania
Wymagania do przedłożenia okresowych raportów o bezpieczeństwie stosowania tych produktów są
określone w wykazie unijnych dat referencyjnych (wykaz EURD), o którym mowa w art. 107c ust. 7
dyrektywy 2001/83/WE i jego kolejnych aktualizacjach ogłaszanych na europejskiej stronie
internetowej dotyczącej leków.
D. WARUNKI I OGRANICZENIA DOTYCZĄCE BEZPIECZNEGO I SKUTECZNEGO
STOSOWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO
• Plan zarządzania ryzykiem (ang. Risk Management Plan, RMP)
Podmiot odpowiedzialny podejmie wymagane działania i interwencje z zakresu nadzoru nad
bezpieczeństwem farmakoterapii wyszczególnione w RMP, przedstawionym w module 1.8.2
dokumentacji do pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, i wszelkich jego kolejnych aktualizacjach.
Uaktualniony RMP należy przedstawiać:
• na żądanie Europejskiej Agencji Leków;
• w razie zmiany systemu zarządzania ryzykiem, zwłaszcza w wyniku uzyskania nowych
informacji, które mogą istotnie wpłynąć na stosunek ryzyka do korzyści, lub w wyniku
uzyskania istotnych informacji, dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego
lub odnoszących się do minimalizacji ryzyka.
33
ANEKS III
OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ I ULOTKA DLA PACJENTA
34
A. OZNAKOWANIE OPAKOWAŃ
35
INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH ORAZ
OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH
Etykieta na pojemnik HDPE na tabletki, pudełko kartonowe na pojemnik na tabletki i pudełko
kartonowe na blistry
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde
oseltamiwir
2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ
Każda twarda kapsułka zawiera fosforan oseltamiwiru, co odpowiada 30 mg oseltamiwiru.
3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH
4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA
10 kapsułek twardych
5. SPOSÓB I DROGA PODANIA
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Podanie doustne
6. OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO
W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI
Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
7. INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE
8. TERMIN WAŻNOŚCI
Termin ważności (EXP)
9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEUŻYTEGO
PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI
WŁAŚCIWE
36
11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO
Actavis Group PTC ehf.
Hafnarfjörður
Islandia
12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
EU/1/14/915/001 (blister, 10 kapsułek twardych)
EU/1/14/915/002 (pojemnik, 10 kapsułek twardych)
13. NUMER SERII
Nr serii (Lot)
14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI
15. INSTRUKCJA UŻYCIA
16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A
[Ma zastosowanie tylko na opakowaniu zewnętrznym:]
ebilfumin 30 mg
17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D
[Ma zastosowanie tylko na opakowaniu zewnętrznym:]
Obejmuje kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.
18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA
[Ma zastosowanie tylko na opakowaniu zewnętrznym:]
PC:
SN:
NN:
37
MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA BLISTRACH LUB OPAKOWANIACH
FOLIOWYCH
Blister
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde
oseltamiwir
2. NAZWA PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO
Actavis
3. TERMIN WAŻNOŚCI
EXP
4. NUMER SERII
Lot
5. INNE
38
INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH ORAZ
OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH
Etykieta na pojemnik HDPE na tabletki, pudełko kartonowe na pojemnik na tabletki i pudełko
kartonowe na blistry
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde
oseltamiwir
2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ
Każda twarda kapsułka zawiera fosforan oseltamiwiru, co odpowiada 45 mg oseltamiwiru.
3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH
4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA
10 kapsułek twardych
5. SPOSÓB I DROGA PODANIA
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Podanie doustne
6. OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO
W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI
Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
7. INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE
8. TERMIN WAŻNOŚCI
Termin ważności (EXP)
9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEUŻYTEGO
PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI
WŁAŚCIWE
39
11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO
Actavis Group PTC ehf.
Hafnarfjörður
Islandia
12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
EU/1/14/915/003 (pojemnik, 10 kapsułek twardych)
EU/1/14/915/004 (blister, 10 kapsułek twardych)
13. NUMER SERII
Nr serii (Lot)
14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI
15. INSTRUKCJA UŻYCIA
16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A
[Ma zastosowanie tylko na opakowaniu zewnętrznym:]
ebilfumin 45 mg
17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D
[Ma zastosowanie tylko na opakowaniu zewnętrznym:]
Obejmuje kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.
18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA
[Ma zastosowanie tylko na opakowaniu zewnętrznym:]
PC:
SN:
NN:
40
MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA BLISTRACH LUB OPAKOWANIACH
FOLIOWYCH
Blister
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde
oseltamiwir
2. NAZWA PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO
Actavis
3. TERMIN WAŻNOŚCI
EXP
4. NUMER SERII
Lot
5. INNE
41
INFORMACJE ZAMIESZCZANE NA OPAKOWANIACH ZEWNĘTRZNYCH ORAZ
OPAKOWANIACH BEZPOŚREDNICH
Etykieta na pojemnik HDPE na tabletki, pudełko kartonowe na pojemnik na tabletki i pudełko
kartonowe na blistry
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde
oseltamiwir
2. ZAWARTOŚĆ SUBSTANCJI CZYNNEJ
Każda twarda kapsułka zawiera fosforan oseltamiwiru, co odpowiada 75 mg oseltamiwiru.
3. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH
4. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA
10 kapsułek twardych
5. SPOSÓB I DROGA PODANIA
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Podanie doustne
6. OSTRZEŻENIE DOTYCZĄCE PRZECHOWYWANIA PRODUKTU LECZNICZEGO
W MIEJSCU NIEWIDOCZNYM I NIEDOSTĘPNYM DLA DZIECI
Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
7. INNE OSTRZEŻENIA SPECJALNE, JEŚLI KONIECZNE
8. TERMIN WAŻNOŚCI
Termin ważności (EXP)
9. WARUNKI PRZECHOWYWANIA
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
10. SPECJALNE ŚRODKI OSTROŻNOŚCI DOTYCZĄCE USUWANIA NIEUŻYTEGO
PRODUKTU LECZNICZEGO LUB POCHODZĄCYCH Z NIEGO ODPADÓW, JEŚLI
WŁAŚCIWE
42
11. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO
Actavis Group PTC ehf.
Hafnarfjörður
Islandia
12. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
EU/1/14/915/005 (blister, 10 kapsułek twardych)
EU/1/14/915/006 (pojemnik, 10 kapsułek twardych)
13. NUMER SERII
Nr serii (Lot)
14. OGÓLNA KATEGORIA DOSTĘPNOŚCI
15. INSTRUKCJA UŻYCIA
16. INFORMACJA PODANA SYSTEMEM BRAILLE’A
[Ma zastosowanie tylko na opakowaniu zewnętrznym:]
ebilfumin 75 mg
17. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – KOD 2D
[Ma zastosowanie tylko na opakowaniu zewnętrznym:]
Obejmuje kod 2D będący nośnikiem niepowtarzalnego identyfikatora.
18. NIEPOWTARZALNY IDENTYFIKATOR – DANE CZYTELNE DLA CZŁOWIEKA
[Ma zastosowanie tylko na opakowaniu zewnętrznym:]
PC:
SN:
NN:
43
MINIMUM INFORMACJI ZAMIESZCZANYCH NA BLISTRACH LUB OPAKOWANIACH
FOLIOWYCH
Blister
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde
oseltamiwir
2. NAZWA PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO
Actavis
3. TERMIN WAŻNOŚCI
EXP
4. NUMER SERII
Lot
5. INNE
44
B. ULOTKA DLA PACJENTA
45
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika
Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde
oseltamiwir
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
− Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
− W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
− Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może
zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
− Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy
niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Patrz punkt 4.
Spis treści ulotki:
1. Co to jest lek Ebilfumin i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ebilfumin
3. Jak stosować lek Ebilfumin
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać leku Ebilfumin
6. Zawartość opakowania i inne informacje
1. Co to jest lek Ebilfumin i w jakim celu się go stosuje
• Lek Ebilfumin jest stosowany u osób dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt (w tym u
noworodków urodzonych o czasie) do leczenia grypy. Może być stosowany, gdy wystąpią
objawy grypy oraz kiedy wiadomo, że wirus grypy krąży w środowisku.
• Lek Ebilfumin może zostać także przepisany osobom dorosłym, młodzieży, dzieciom oraz
niemowlętom w wieku powyżej 1 roku w celu zapobiegania grypie, w indywidualnym
przypadku, jeśli na przykład pacjent miał kontakt z osobą chorą na grypę.
• Lek Ebilfumin może być przepisany osobom dorosłym, młodzieży, dzieciom oraz niemowlętom
(włącznie z noworodkami urodzonymi o czasie) jako leczenie zapobiegawcze w wyjątkowych
przypadkach, na przykład, gdy szczepionka przeciw grypie sezonowej nie zapewnia
wystarczającej ochrony i gdy panuje pandemia grypy (globalna epidemia grypy).
Ebilfumin zawiera oseltamiwir, który należy do grupy leków zwanych inhibitorami neuraminidazy.
Leki te zapobiegają rozprzestrzenianiu się wirusa grypy w organizmie. Pomagają złagodzić objawy lub
zapobiec ich wystąpieniu w przypadku zakażenia wirusem grypy.
Grypa to choroba zakaźna spowodowana wirusem. Objawy grypy często obejmują nagle pojawiającą
się gorączkę (powyżej 37,8°C), kaszel, wodnistą wydzielinę lub niedrożność nosa, bóle głowy, bóle
mięśniowe i skrajne zmęczenie. Takie objawy mogą być również spowodowane przez inne infekcje.
Prawdziwe zakażenie grypą występuje wyłącznie podczas corocznych wybuchów choroby (epidemii),
kiedy to wirusy grypy rozprzestrzeniają się w lokalnym środowisku. Poza okresami epidemii objawy
grypopodobne są na ogół wynikiem innych rodzajów zakażenia lub innej choroby.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ebilfumin
Kiedy nie przyjmować leku Ebilfumin
• jeśli pacjent ma uczulenie na oseltamiwir lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli dotyczy to pacjenta, należy porozmawiać z lekarzem. Nie przyjmować leku Ebilfumin.
46
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ebilfumin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Przed przyjęciem leku Ebilfumin, należy się upewnić, że lekarz, który przepisał lek wie
• jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki
• jeśli pacjent choruje na nerki. Jeśli tak, może być potrzebna zmiana dawki.
• jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby, które mogą wymagać natychmiastowego leczenia w
szpitalu
• jeśli układ odpornościowy pacjenta nie działa prawidłowo
• jeśli pacjent choruje na przewlekłą chorobę serca lub chorobę układu oddechowego.
Podczas leczenia lekiem Ebilfumin, należy niezwłocznie poinformować lekarza
• jeśli pacjent zauważy zmiany w zachowaniu lub nastroju (zdarzenia neuropsychiatryczne),
zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Mogą to być objawy rzadkich, ale poważnych działań
niepożądanych.
Ebilfumin nie jest szczepionką przeciw grypie
Ebilfumin nie jest szczepionką: służy do leczenia zakażenia lub zapobiegania rozprzestrzenianiu się
wirusa grypy. Szczepionka dostarcza przeciwciał przeciwko wirusowi. Ebilfumin nie zmienia
skuteczności szczepienia przeciw grypie i lekarz może przepisać pacjentowi oba produkty.
Lek Ebilfumin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków
wydawanych bez recepty. Następujące leki są szczególnie ważne:
• chlorpropamid (stosowany w leczeniu cukrzycy)
• metotreksat (stosowany w leczeniu np. reumatoidalnego zapalenia stawów)
• fenylobutazon (stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych)
• probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej)
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, musi poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku, tak aby lekarz mógł zdecydować,
czy Ebilfumin jest odpowiednim lekiem.
Wpływ Ebilfumin na niemowlęta karmione piersią nie jest znany. Pacjentka musi poinformować
lekarza, jeśli karmi dziecko piersią tak, aby lekarz mógł zadecydować, czy Ebilfumin jest
odpowiednim lekiem.
Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Ebilfumin nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Ebilfumin zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
3. Jak stosować lek Ebilfumin
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
Ebilfumin należy przyjąć jak najszybciej, najlepiej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia
objawów grypy.
47
Zalecane dawki
W celu leczenia grypy należy przyjmować dwie dawki na dobę. Zazwyczaj najlepiej przyjąć jedną
dawkę rano i jedną wieczorem. Ważne jest, żeby ukończyć cały 5-dniowy cykl leczenia nawet, jeśli
samopoczucie pacjenta ulegnie szybkiej poprawie.
U pacjentów ze słabym układem odpornościowym leczenie będzie kontynuowane przez 10 dni.
W celu zapobiegania grypie lub po kontakcie z osobą zarażoną należy przyjmować jedną dawkę na
dobę przez 10 dni. Najlepiej przyjmować lek rano podczas śniadania.
W szczególnych sytuacjach, takich jak rozpowszechnianie się grypy lub w przypadku, gdy pacjent ma
osłabiony układ odpornościowy, leczenie potrwa do 6 tygodni lub 12 tygodni.
Zalecana dawka jest obliczana na podstawie masy ciała pacjenta. Należy przyjmować ilość
kapsułek lub zawiesiny doustnej przepisanej przez lekarza.
Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsi
Masa ciała Leczenie grypy:
dawka
przez 5 dni
Leczenie grypy
(pacjenci ze słabym układem
odpornościowym):
dawka
przez 10 dni*
Zapobieganie grypie:
dawka
przez 10 dni
40 kg lub więcej 75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** raz na dobę
*U pacjentów ze słabym układem odpornościowym leczenie trwa 10 dni.
**Dawka 75 mg może składać się z kapsułki 30 mg i kapsułki 45 mg
Dzieci w wieku od 1 do 12 lat
Masa ciała Leczenie grypy:
dawka
przez 5 dni
Leczenie grypy
(pacjenci ze słabym układem
odpornościowym):
dawka
przez 10 dni*
Zapobieganie grypie:
dawka
przez 10 dni
10 do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę 30 mg raz na dobę
Ponad 15 kg i
maksymalnie 23 kg
45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę 45 mg raz na dobę
Ponad 23 kg i
maksymalnie 40 kg
60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę 60 mg raz na dobę
Ponad 40 kg 75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** raz na dobę
*U dzieci ze słabym układem odpornościowym leczenie trwa 10 dni.
**Dawka 75 mg może składać się z kapsułki 30 mg i kapsułki 45 mg
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku (0-12 miesięcy)
Decyzja o podaniu leku Ebilfumin niemowlętom w wieku poniżej 1 roku w celu profilaktyki w czasie
pandemii grypy powinna być podjęta po ocenie przez lekarza prowadzącego stosunku potencjalnych
korzyści do potencjalnego ryzyka dla niemowlęcia.
Masa ciała, wiek Leczenie grypy:
dawka
przez 5 dni
Leczenie grypy
(pacjenci ze słabym układem
odpornościowym):
dawka
przez 10 dni*
Zapobieganie grypie:
dawka
przez 10 dni
48
3 kg do 10+ kg 3 mg na kg masy ciała**,
dwa razy na dobę
3 mg na kg masy ciała**, dwa
razy na dobę
3 mg na kg**, raz na dobę
*U niemowląt ze słabym układem odpornościowym leczenie trwa 10 dni.
**mg na kg = mg na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia. Na przykład: jeżeli 6-miesięczne niemowlę waży
8 kg, dawka wynosi
8 kg x 3 mg na kg=24 mg
Sposób podawania
Kapsułki należy popijać wodą. Kapsułek nie wolno łamać ani rozgryzać.
Ebilfumin można przyjmować z posiłkiem lub bez niego, chociaż przyjmowanie leku z posiłkiem
zmniejsza ryzyko wystąpienia nudności lub wymiotów.
Osoby, które mają problemy z przyjmowaniem kapsułek mogą stosować postacie płynne tego leku
(zawiesina doustna). Jeśli pacjent potrzebuje zawiesiny doustnej, a nie jest ona dostępna w aptece,
pacjent może przygotować postać płynną leku Ebilfumin z dostępnych kapsułek. Patrz instrukcja
Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ebilfumin.
Należy zaprzestać przyjmowania leku Ebilfumin i bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą.
W większości przypadków przedawkowania nie zgłaszano żadnych działań niepożądanych. Jeśli je
zgłaszano to były one podobne do działań niepożądanych pojawiających się po zastosowaniu
zalecanych dawek, jak opisano w punkcie 4.
Przedawkowanie zgłaszano częściej po podaniu oseltamiwiru dzieciom niż dorosłym i młodzieży.
Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania płynnej postaci leku Ebilfumin dla dzieci oraz
podczas podawania dzieciom leku Ebilfumin w postaci kapsułek lub płynu.
Pominięcie przyjęcia leku Ebilfumin
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej kapsułki.
Przerwanie stosowania leku Ebilfumin
Nie ma żadnych działań niepożądanych, jeśli przyjmowanie leku Ebilfumin zostało przerwane. Jeśli
jednak przerwanie przyjmowania Ebilfumin nastąpi wcześniej, niż zalecił to lekarz, objawy grypy
mogą powrócić. Zawsze należy ukończyć leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Przyczyną wielu z niżej wymienionych działań niepożądanych może być również grypa.
Następujące poważne działania niepożądane były zgłaszane rzadko po dopuszczeniu oseltamiwiru do
obrotu:
• Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne: ciężkie reakcje alergiczne przebiegające z
obrzękiem twarzy i skóry, swędząca wysypka, niskie ciśnienie krwi i trudności z oddychaniem
• Zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i
żółtaczka): zażółcenie skóry i białek oczu, zmiana koloru stolca, zmiany w zachowaniu
• Obrzęk naczynioruchowy: pojawiający się nagle znaczny obrzęk skóry zlokalizowany głównie w
okolicy głowy i szyi, obejmujący także oczy i język, przebiegający z trudnościami w
oddychaniu
• Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka: złożona, mogąca być zagrożeniem
dla życia reakcja alergiczna, ciężkie stany zapalne zewnętrznych, a nawet wewnętrznych warstw
skóry, rozpoczynające się gorączką, bólem gardła i zmęczeniem, wysypki skórne, przechodzące
49
w pęcherze, łuszczenie się, złuszczanie dużych obszarów skóry, którym mogą towarzyszyć
trudności z oddychaniem i niskie ciśnienie krwi
• Krwawienie z przewodu pokarmowego: przedłużone krwawienie z jelita grubego lub
krwioplucie
• Zaburzenia neuropsychiatryczne, jak opisano poniżej.
W razie zauważenia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast wezwać pomoc
lekarską.
Najczęściej (bardzo często i często) zgłaszane działania niepożądane leku Ebilfumin to: nudności,
wymioty, ból żołądka, niestrawność, ból głowy i ból. Takie objawy występują najczęściej tylko po
pierwszej dawce leku i zwykle ustępują, w trakcie dalszego zażywania leku. Częstość tych działań
niepożądanych zmniejsza się, jeśli przyjmuje się lek razem z pożywieniem.
Rzadko występujące, lecz poważne działania niepożądane: należy natychmiast zgłosić się do
lekarza
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów)
Podczas leczenia oseltamiwirem zgłaszano rzadkie przypadki, które obejmowały
• drgawki i majaczenia, w tym przypadki zmian świadomości
• zmieszanie, nienormalne zachowania
• omamy, halucynacje, poruszenie, niepokój, koszmary
Powyższe zdarzenia, których wystąpienie i ustąpienie miało często charakter nagły, obserwowano
przede wszystkim u dzieci i młodzieży. W sporadycznych przypadkach bywały one przyczyną
samookaleczeń, czasami zakończonych zgonem. Podobne zdarzenia neuropsychiatryczne
zaobserwowano również u chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru.
• Pacjentów, zwłaszcza dzieci i młodzież, należy ściśle obserwować, czy nie występują u nich
zmiany zachowania opisane powyżej.
W przypadku zauważenia któregokolwiek z tych objawów, zwłaszcza u osób młodych, należy
natychmiast zgłosić się do lekarza.
Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsi
Bardzo często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• ból głowy
• nudności.
Często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• zapalenie oskrzeli
• wirus opryszczki
• kaszel
• zawroty głowy
• gorączka
• ból
• ból kończyn
• wodnista wydzielina z nosa
• trudności ze spaniem
• ból gardła
• ból żołądka
• zmęczenie
• uczucie pełności w nadbrzuszu
• zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie nosa, gardła i zatok)
• rozstrój żołądka
• wymioty.
50
Niezbyt często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• reakcje alergiczne
• zmieniony poziom świadomości
• drgawki
• zaburzenia rytmu serca
• łagodne do ciężkich zaburzenia czynności wątroby
• reakcje skórne (zapalenie skóry, zaczerwieniona i swędząca wysypka, łuszczenie się skóry).
Rzadko występujące działania niepożądane
(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów)
• małopłytkowość (niska liczba płytek krwi)
• zaburzenia widzenia.
Dzieci w wieku od 1 do 12 lat
Bardzo często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• kaszel
• przekrwienie błony śluzowej nosa
• wymioty.
Często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• zapalenie spojówek (czerwone oczy i wydzielina lub ból w oku)
• zapalenie ucha i inne choroby uszu
• ból głowy
• nudności
• wodnista wydzielina z nosa
• ból żołądka
• uczucie pełności w nadbrzuszu
• niestrawność.
Niezbyt często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• zapalenie skóry
• zaburzenia błony bębenkowej.
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku
Odnotowane działania niepożądane u niemowląt w wieku od 0 do 12 miesięcy są najczęściej podobne
do działań niepożądanych zgłaszanych u dzieci starszych (w wieku 1 roku lub starszych). Ponadto
zgłaszano biegunkę i wysypkę pieluszkową.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Jednak,
• jeśli pacjent lub jego dziecko wielokrotnie wymiotuje, lub
• jeśli objawy grypy nasilą się lub nadal utrzymuje się gorączka
należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.
51
5. Jak przechowywać lek Ebilfumin
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu i blistrze po
„Termin ważności (EXP)” / „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Ebilfumin
− Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru w ilości równoważnej 30 mg
oseltamiwiru.
− Pozostałe składniki to:
zawartość kapsułek: skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej), talk,
powidon (K-29/32), kroskarmeloza sodowa, sodu stearylofumaran;
osłonka kapsułki: żelatyna, żelaza tlenek żółty (E 172) i tytanu dwutlenek (E 171);
tusz nadruku: szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany), żelaza tlenek czarny (E 172),
glikol propylenowy (E 1520), amonu wodorotlenek 28 % (E 527).
Jak wygląda lek Ebilfumin i co zawiera opakowanie
Kapsułka twarda składa się z intensywnego żółtego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem „OS 30”.
Kapsułka ma rozmiar 4.
Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde są dostępne w blistrach lub pojemnikach na tabletki zawierających
10 kapsułek.
Podmiot odpowiedzialny
Actavis Group PTC ehf.
Reykjavíkurvegi 76-78
220 Hafnarfjörður
Islandia
Wytwórca
Balkanpharma-Dupnitsa AD
3 Samokovsko Shosse Str.
Dupnitsa 2600
Bulgaria
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
België/Belgique/Belgien
Teva Pharma Belgium N.V./S.A./AG
Tél/Tel: +32 38207373
Lietuva
UAB Teva Baltics
Tel: +370 52660203
България
Тева Фарма ЕАД
Teл: +359 24899585
Luxembourg/Luxemburg
TEVA GmbH
Tel: +49 73140208
52
Česká republika
Teva Pharmaceuticals CR, s.r.o.
Tel: +420 251007111
Magyarország
Teva Gyógyszergyár Zrt.
Tel: +36 12886400
Danmark
Teva Denmark A/S
Tlf: +45 44985511
Malta
Teva Pharmaceuticals Ireland
L-Irlanda
Tel: +44 2075407117
Deutschland
TEVA GmbH
Tel: +49 73140208
Nederland
Teva Nederland B.V.
Tel: +31 8000228400
Eesti
UAB Teva Baltics Eesti filiaal
Tel: +372 6610801
Norge
Teva Norway AS
Tlf: +47 66775590
Ελλάδα
Specifar Α.Β.Ε.Ε.
Τηλ: +30 2118805000
Österreich
ratiopharm Arzneimittel Vertriebs-GmbH
Tel: +43 1970070
España
Teva Pharma, S.L.U.
Tel: +34 913873280
Polska
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
Tel: +48 223459300
France
Teva Santé
Tél: +33 155917800
Portugal
Teva Pharma - Produtos Farmacêuticos,
Lda.
Tel: +351 214767550
Hrvatska
Pliva Hrvatska d.o.o.
Tel: +385 13720000
România
Teva Pharmaceuticals S.R.L.
Tel: +40 212306524
Ireland
Teva Pharmaceuticals Ireland
Tel: +44 2075407117
Slovenija
Pliva Ljubljana d.o.o.
Tel: +386 15890390
Ísland
Teva Pharma Iceland ehf.
Sími: +354 5503300
Slovenská republika
TEVA Pharmaceuticals Slovakia s.r.o.
Tel: +421 257267911
Italia
Teva Italia S.r.l.
Tel: +39 028917981
Suomi/Finland
Teva Finland Oy
Puh/Tel: +358 201805900
Κύπρος
Specifar A.B.E.E.
Ελλάδα
Τηλ: +30 2118805000
Sverige
Teva Sweden AB
Tel: +46 42121100
Latvija
UAB Teva Baltics filiāle Latvijā
Tel: +371 67323666
United Kingdom (Northern Ireland)
Teva Pharmaceuticals Ireland
Ireland
Tel: +44 2075407117
53
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu
54
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje dla użytkownika
Dla pacjentów, którzy mają problemy z przyjmowaniem kapsułek, w tym dla małych dzieci, może
być dostępna postać płynna leku.
Jeśli pacjent potrzebuje leku w postaci płynnej, a nie jest ten lek dostępny, zawiesina doustna może
zostać przygotowana z kapsułek leku Ebilfumin (patrz Informacje przeznaczone wyłącznie dla
fachowego personelu medycznego). Preferowany jest produkt przygotowany w aptece.
Jeśli przygotowanie w aptece nie jest możliwe, pacjent może przygotować w zawiesinę leku Ebilfumin
z dostępnych kapsułek.
Dawka jest taka sama w leczeniu i zapobieganiu grypie. Różnica polega na tym jak często lek jest
podawany.
Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu
• Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich dawkach (np. dawka 30 mg lub 60 mg), należy
otworzyć kapsułkę i wymieszać jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego
posłodzonego produktu spożywczego. Taka dawka jest na ogół odpowiednia dla dzieci powyżej
1 roku. Patrz górny zestaw instrukcji.
• Jeśli potrzebne są mniejsze dawki, przygotowanie zawiesiny z kapsułek leku Ebilfumin
obejmuje dodatkowe czynności. Dawka jest odpowiednia dla młodszych dzieci i niemowląt,
które zwykle wymagają dawki Ebilfumin mniejszej niż 30 mg. Patrz dolny zestaw instrukcji.
Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat
Do przygotowania dawki 30 mg lub 60 mg, potrzebne są:
• Jedna kapsułka lub dwie kapsułki leku Ebilfumin 30 mg
• Ostre nożyczki
• Jedna mała miseczka
• Łyżeczka od herbaty (łyżka o pojemności 5 ml)
• Woda
• Słodkie jedzenie w celu zneutralizowania gorzkiego smaku.
Na przykład: syrop czekoladowy lub syrop wiśniowy i polewy do deserów, takie jak: sos
karmelowy lub nugatowy. Można również przygotować wodę z cukrem, w tym celu należy
wymieszać łyżeczkę wody i trzy czwarte (3/4) łyżeczki cukru.
Krok 1: Sprawdzić czy dawka jest właściwa
W celu ustalenia właściwej dawki, należy odnaleźć masę ciała pacjenta w lewej kolumnie tabeli.
Następnie należy sprawdzić w prawej kolumnie liczbę kapsułek potrzebną do podania jednej dawki.
Ilość jest taka sama w leczeniu i zapobieganiu grypie.
Do przygotowania dawki 30 mg i 60 mg należy używać wyłącznie kapsułek 30 mg. Nie należy
podejmować przygotowania dawki 45 mg lub 75 mg używając zawartości kapsułki 30 mg. W takim
przypadku należy użyć kapsułki o odpowiedniej wielkości.
Masa ciała Dawka leku Ebilfumin Liczba kapsułek
Maksymalnie 15 kg 30 mg 1 kapsułka
15 kg do maksymalnie
23 kg
45 mg Nie używać kapsułek 30 mg
od 23 kg do
maksymalnie 40 kg
60 mg 2 kapsułki
55
Krok 2: Wsypać cały proszek do miseczki.
Trzymać kapsułkę 30 mg pionowo nad miseczką i ostrożnie odciąć zaokrąglony koniec nożyczkami.
Wsypać cały proszek do miski.
Otworzyć drugą kapsułkę, jeśli potrzebna jest dawka 60 mg. Wsypać cały proszek do miseczki.
Należy ostrożnie obchodzić się z proszkiem, ponieważ może być drażniący dla skóry i oczu.
Krok 3: Osłodzić zawiesinę i podać ją pacjentowi
Dodać niewielką ilość słodkiego pokarmu - nie więcej niż jedną łyżeczkę do herbaty - do proszku
wsypanego do miseczki.
To zneutralizuje gorzki smak proszku Ebilfumin.
Dobrze wymieszać mieszaninę.
Natychmiast podać całą zawartość miseczki pacjentowi.
Jeśli w miseczce pozostaną resztki mieszaniny, należy przepłukać miseczkę niewielką ilością wody i
podać pacjentowi do wypicia pozostałość.
Powtórzyć powyższe czynności podczas każdego podawania leku.
Dzieci w wieku poniżej 1 roku
Do przygotowania pojedynczych dawek potrzebne są:
• Jedna kapsułka leku Ebilfumin 30 mg
• Ostre nożyczki
• Dwie małe miseczki (używać osobnej pary miseczek dla każdego dziecka)
• Jeden duży dozownik doustny do pomiaru ilości wody – dozownik 5 ml lub 10 ml
• Jeden mały dozownik doustny z podziałką 0,1 ml do podania dawki
• Łyżeczka od herbaty (łyżka o pojemności 5 ml)
• Woda
• Słodki pokarm do zneutralizowania gorzkiego smaku zawiesiny Ebilfumin.
Na przykład: syrop czekoladowy lub syrop wiśniowy i polewy do deserów, takie jak: sos
karmelowy lub nugatowy. Można również przygotować wodę z cukrem, w tym celu należy
wymieszać łyżeczkę wody i trzy czwarte (3/4) łyżeczki cukru.
56
Krok 1: Wsypać cały proszek do miseczki.
Trzymać kapsułkę 30 mg pionowo nad jedną miseczką i ostrożnie odciąć zaokrąglony koniec
nożyczkami. Należy ostrożnie obchodzić się z proszkiem, ponieważ może być drażniący dla skóry i
oczu. Wsypać cały proszek do miski, niezależnie od przygotowywanej dawki. Ilość jest taka sama bez
względu na to czy pacjent leczy grypę czy zapobiega grypie.
Krok 2: Dodać wody w celu rozpuszczenia leku
Zastosować większy
dozownik w celu
pobrania 5 ml wody.
Dodać wodę do proszku
w miseczce.
Mieszać mieszankę przez
około 2 minuty łyżeczką
do herbaty.
Nie należy się przejmować, jeśli proszek się nie rozpuści w całości. Nierozpuszczony proszek jest
nieaktywnym składnikiem.
Krok 3: Dostosować dawkę do masy ciała dziecka
Odnaleźć masę ciała dziecka w lewej kolumnie tabeli.
Prawa kolumna tabeli pokazuje ile zawiesiny potrzeba pobrać.
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku (włącznie z noworodkami urodzonymi o czasie)
Masa ciała
(najbliższa)
Ilość zawiesiny, którą
należy pobrać
3 kg 1,5 ml
3,5 kg 1,8 ml
4 kg 2,0 ml
4,5 kg 2,3 ml
5 kg 2,5 ml
5,5 kg 2,8 ml
6 kg 3,0 ml
6,5 kg 3,3 ml
7 kg 3,5 ml
7,5 kg 3,8 ml
8 kg 4,0 ml
8,5 kg 4,3 ml
57
9 kg 4,5 ml
9,5 kg 4,8 ml
10 kg lub więcej 5,0 ml
Krok 4: Pobrać zawiesinę do dozownika.
Należy upewnić się, że używany jest dozownik o właściwej objętości.
Pobrać właściwą ilość zawiesiny z pierwszej miseczki.
Pobierać zawiesinę ostrożnie tak, aby nie zawierała pęcherzyków powietrza.
Delikatnie wycisnąć mieszaninę z dozownika do drugiej miseczki.
Krok 5: Osłodzić zawiesinę i podać zawiesinę dziecku
Dodać niewielką ilość słodkiego pokarmu - nie więcej niż jedną łyżeczkę - do drugiej miseczki.
To zneutralizuje gorzki smak zawiesiny Ebilfumin.
Dobrze wymieszać słodki pokarm z zawiesiną Ebilfumin.
Natychmiast podać całą zawartość drugiej miseczki (zawiesina Ebilfumin ze słodkim produktem)
dziecku.
Jeśli cokolwiek pozostanie w drugiej miseczce, należy przepłukać miseczkę niewielką ilością wody i
podać dziecku do spożycia pozostałą mieszaninę. W przypadku dzieci niezdolnych do picia z miski,
do podania pozostałej mieszaniny należy użyć łyżeczki lub butelki do karmienia dzieci
Podać dziecku coś do picia.
Wyrzucić całą niezużytą zawiesinę, która pozostała w pierwszej miseczce.
Powtórzyć powyższe czynności podczas każdego podawania leku.
58
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego
Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek:
Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml)
jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz dorosłych pacjentów mających trudności z
połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są mniejsze dawki. W przypadku, gdy nie jest dostępny na
rynku produkt Ebilfumin w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, farmaceuta może
sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Ebilfumin. Jeśli zawiesina sporządzana w aptece także nie
jest dostępna, pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu.
Należy zapewnić doustne dozowniki (strzykawki doustne) o odpowiedniej objętości i podziałce w
celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z
przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na dozownikach oznaczone były
właściwe objętości. Przygotowując roztwór w domu należy użyć oddzielnych dozowników w celu
pobrania właściwej ilości wody oraz odmierzenia mieszaniny leku Ebilfumin z wodą. W celu
odmierzenia 5,0 ml wody należy użyć dozowników o pojemności 5 ml lub 10 ml.
Należy sprawdzić poniżej odpowiednią pojemność dozownika, jaki powinien być użyty, aby pobrać
właściwą objętość zawiesiny doustnej leku Ebilfumin (6 mg/ml).
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku (włącznie z noworodkami urodzonymi o czasie):
Dawka
Ebilfumin
Objętość zawiesiny
Ebilfumin
Objętość dozownika jakiej należy
użyć (z podziałką 0,1 ml)
9 mg 1,5 ml 2,0 ml (lub 3,0 ml)
10 mg 1,7 ml 2,0 ml (lub 3,0 ml)
11,25 mg 1,9 ml 2,0 ml (lub 3,0 ml)
12,5 mg 2,1 ml 3,0 ml
13,75 mg 2,3 ml 3,0 ml
15 mg 2,5 ml 3,0 ml
16,25 mg 2,7 ml 3,0 ml
18 mg 3,0 ml 3,0 ml (lub 5,0 ml)
19,5 mg 3,3 ml 5,0 ml
21 mg 3,5 ml 5,0 ml
22,5 mg 3,8 ml 5,0 ml
24 mg 4,0 ml 5,0 ml
25,5 mg 4,3 ml 5,0 ml
27 mg 4,5 ml 5,0 ml
28,5 mg 4,8 ml 5,0 ml
30 mg 5,0 ml 5,0 ml
59
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde
oseltamiwir
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
− Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
− W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
− Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może
zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
− Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy
niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Patrz punkt 4.
Spis treści ulotki:
1. Co to jest lek Ebilfumin i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ebilfumin
3. Jak stosować lek Ebilfumin
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać leku Ebilfumin
6. Zawartość opakowania i inne informacje
1. Co to jest lek Ebilfumin i w jakim celu się go stosuje
• Lek Ebilfumin jest stosowany u osób dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt (w tym u
noworodków urodzonych o czasie) do leczenia grypy. Może być stosowany, gdy wystąpią
objawy grypy oraz kiedy wiadomo, że wirus grypy krąży w środowisku.
• Lek Ebilfumin może zostać także przepisany osobom dorosłym, młodzieży, dzieciom oraz
niemowlętom w wieku powyżej 1 roku w celu zapobiegania grypie, w indywidualnym
przypadku, jeśli na przykład pacjent miał kontakt z osobą chorą na grypę.
• Lek Ebilfumin może być przepisany osobom dorosłym, młodzieży, dzieciom oraz niemowlętom
(włącznie z noworodkami urodzonymi o czasie) jako leczenie zapobiegawcze w wyjątkowych
przypadkach, na przykład, gdy szczepionka przeciw grypie sezonowej nie zapewnia
wystarczającej ochrony i gdy panuje pandemia grypy (globalna epidemia grypy).
Ebilfumin zawiera oseltamiwir, który należy do grupy leków zwanych inhibitorami neuraminidazy.
Leki te zapobiegają rozprzestrzenianiu się wirusa grypy w organizmie. Pomagają złagodzić objawy lub
zapobiec ich wystąpieniu w przypadku zakażenia wirusem grypy.
Grypa to choroba zakaźna spowodowana wirusem. Objawy grypy często obejmują nagle pojawiającą
się gorączkę (powyżej 37,8°C), kaszel, wodnistą wydzielinę lub niedrożność nosa, bóle głowy, bóle
mięśniowe i skrajne zmęczenie. Takie objawy mogą być również spowodowane przez inne infekcje.
Prawdziwe zakażenie grypą występuje wyłącznie podczas corocznych wybuchów choroby (epidemii),
kiedy to wirusy grypy rozprzestrzeniają się w lokalnym środowisku. Poza okresami epidemii objawy
grypopodobne są na ogół wynikiem innych rodzajów zakażenia lub innej choroby.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ebilfumin
Kiedy nie przyjmować leku Ebilfumin
• jeśli pacjent ma uczulenie na oseltamiwir lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli dotyczy to pacjenta, należy porozmawiać z lekarzem. Nie przyjmować leku Ebilfumin.
60
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ebilfumin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Przed przyjęciem leku Ebilfumin, należy się upewnić, że lekarz, który przepisał lek wie
• jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki
• jeśli pacjent choruje na nerki. Jeśli tak, może być potrzebna zmiana dawki.
• jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby, które mogą wymagać natychmiastowego leczenia w
szpitalu
• jeśli układ odpornościowy pacjenta nie działa prawidłowo
• jeśli pacjent choruje na przewlekłą chorobę serca lub chorobę układu oddechowego.
Podczas leczenia lekiem Ebilfumin, należy niezwłocznie poinformować lekarza
• jeśli pacjent zauważy zmiany w zachowaniu lub nastroju (zdarzenia neuropsychiatryczne),
zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Mogą to być objawy rzadkich, ale poważnych działań
niepożądanych.
Ebilfumin nie jest szczepionką przeciw grypie
Ebilfumin nie jest szczepionką: służy do leczenia zakażenia lub zapobiegania rozprzestrzenianiu się
wirusa grypy. Szczepionka dostarcza przeciwciał przeciwko wirusowi. Ebilfumin nie zmienia
skuteczności szczepienia przeciw grypie i lekarz może przepisać pacjentowi oba produkty.
Lek Ebilfumin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków
wydawanych bez recepty. Następujące leki są szczególnie ważne:
• chlorpropamid (stosowany w leczeniu cukrzycy)
• metotreksat (stosowany w leczeniu np. reumatoidalnego zapalenia stawów)
• fenylobutazon (stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych)
• probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej)
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, musi poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku, tak aby lekarz mógł zdecydować,
czy Ebilfumin jest odpowiednim lekiem.
Wpływ Ebilfumin na niemowlęta karmione piersią nie jest znany. Pacjentka musi poinformować
lekarza, jeśli karmi dziecko piersią tak, aby lekarz mógł zadecydować, czy Ebilfumin jest
odpowiednim lekiem.
Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Ebilfumin nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Ebilfumin zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
3. Jak stosować lek Ebilfumin
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
Ebilfumin należy przyjąć jak najszybciej, najlepiej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia
objawów grypy.
61
Zalecane dawki
W celu leczenia grypy należy przyjmować dwie dawki na dobę. Zazwyczaj najlepiej przyjąć jedną
dawkę rano i jedną wieczorem. Ważne jest, żeby ukończyć cały 5-dniowy cykl leczenia nawet, jeśli
samopoczucie pacjenta ulegnie szybkiej poprawie.
U pacjentów ze słabym układem odpornościowym leczenie będzie kontynuowane przez 10 dni.
W celu zapobiegania grypie lub po kontakcie z osobą zarażoną należy przyjmować jedną dawkę na
dobę przez 10 dni. Najlepiej przyjmować lek rano podczas śniadania.
W szczególnych sytuacjach, takich jak rozpowszechnianie się grypy lub w przypadku, gdy pacjent ma
osłabiony układ odpornościowy, leczenie potrwa do 6 tygodni lub 12 tygodni.
Zalecana dawka jest obliczana na podstawie masy ciała pacjenta. Należy przyjmować ilość
kapsułek lub zawiesiny doustnej przepisanej przez lekarza.
Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsi
Masa ciała Leczenie grypy:
dawka
przez 5 dni
Leczenie grypy
(pacjenci ze słabym
układem
odpornościowym):
dawka
przez 10 dni*
Zapobieganie
grypie:
dawka
przez 10 dni
40 kg lub więcej 75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** raz na dobę
*U pacjentów ze słabym układem odpornościowym leczenie trwa 10 dni.
**Dawka 75 mg może składać się z kapsułki 30 mg i kapsułki 45 mg
Dzieci w wieku od 1 do 12 lat
Masa ciała Leczenie grypy:
dawka
przez 5 dni
Leczenie grypy
(pacjenci ze słabym
układem
odpornościowym):
dawka
przez 10 dni*
Zapobieganie
grypie:
dawka
przez 10 dni
10 do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę 30 mg raz na dobę
Ponad 15 kg i
maksymalnie 23 kg
45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę 45 mg raz na dobę
Ponad 23 kg i
maksymalnie 40 kg
60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę 60 mg raz na dobę
Ponad 40 kg 75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** raz na dobę
*U dzieci ze słabym układem odpornościowym leczenie trwa 10 dni.
**Dawka 75 mg może składać się z kapsułki 30 mg i kapsułki 45 mg
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku (0 – 12 miesięcy)
Decyzja o podaniu leku Ebilfumin niemowlętom w wieku poniżej 1 roku w celu profilaktyki w czasie
pandemii grypy powinna być podjęta po ocenie przez lekarza prowadzącego stosunku potencjalnych
korzyści do potencjalnego ryzyka dla niemowlęcia.
62
Masa ciała, wiek Leczenie grypy:
dawka
przez 5 dni
Leczenie grypy
(pacjenci ze słabym
układem
odpornościowym):
dawka
przez 10 dni*
Zapobieganie grypie:
dawka
przez 10 dni
3 kg do 10+ kg 3 mg na kg masy ciała**,
dwa razy na dobę
3 mg na kg masy ciała**,
dwa razy na dobę
3 mg na kg**, raz na
dobę
*U niemowląt ze słabym układem odpornościowym leczenie trwa 10 dni.
**mg na kg = mg na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia. Na przykład: jeżeli 6-miesięczne niemowlę waży
8 kg, dawka wynosi
8 kg x 3 mg na kg=24 mg
Sposób podawania
Kapsułki należy popijać wodą. Kapsułek nie wolno łamać ani rozgryzać.
Ebilfumin można przyjmować z posiłkiem lub bez niego, chociaż przyjmowanie leku z posiłkiem
zmniejsza ryzyko wystąpienia nudności lub wymiotów.
Osoby, które mają problemy z przyjmowaniem kapsułek mogą stosować postacie płynne tego leku
(zawiesina doustna). Jeśli pacjent potrzebuje zawiesiny doustnej, a nie jest ona dostępna w aptece,
pacjent może przygotować postać płynną leku Ebilfumin z dostępnych kapsułek. Patrz instrukcja
Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ebilfumin
Należy zaprzestać przyjmowania leku Ebilfumin i bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą.
W większości przypadków przedawkowania nie zgłaszano żadnych działań niepożądanych. Jeśli je
zgłaszano to były one podobne do działań niepożądanych pojawiających się po zastosowaniu
zalecanych dawek, jak opisano w punkcie 4.
Przedawkowanie zgłaszano częściej po podaniu oseltamiwiru dzieciom niż dorosłym i młodzieży.
Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania płynnej postaci leku Ebilfumin dla dzieci oraz
podczas podawania dzieciom leku Ebilfumin w postaci kapsułek lub płynu.
Pominięcie przyjęcia leku Ebilfumin
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej kapsułki.
Przerwanie stosowania leku Ebilfumin
Nie ma żadnych działań niepożądanych, jeśli przyjmowanie leku Ebilfumin zostało przerwane. Jeśli
jednak przerwanie przyjmowania Ebilfumin nastąpi wcześniej, niż zalecił to lekarz, objawy grypy
mogą powrócić. Zawsze należy ukończyć leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Przyczyną wielu z niżej wymienionych działań niepożądanych może być również grypa.
Następujące poważne działania niepożądane były zgłaszane rzadko po dopuszczeniu oseltamiwiru do
obrotu:
• Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne: ciężkie reakcje alergiczne przebiegające z
obrzękiem twarzy i skóry, swędząca wysypka, niskie ciśnienie krwi i trudności z oddychaniem
• Zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i
żółtaczka): zażółcenie skóry i białek oczu, zmiana koloru stolca, zmiany w zachowaniu
63
• Obrzęk naczynioruchowy: pojawiający się nagle znaczny obrzęk skóry zlokalizowany głównie w
okolicy głowy i szyi, obejmujący także oczy i język, przebiegający z trudnościami w
oddychaniu
• Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka: złożona, mogąca być zagrożeniem
dla życia reakcja alergiczna, ciężkie stany zapalne zewnętrznych, a nawet wewnętrznych warstw
skóry, rozpoczynające się gorączką, bólem gardła i zmęczeniem, wysypki skórne, przechodzące
w pęcherze, łuszczenie się, złuszczanie dużych obszarów skóry, którym mogą towarzyszyć
trudności z oddychaniem i niskie ciśnienie krwi
• Krwawienie z przewodu pokarmowego: przedłużone krwawienie z jelita grubego lub
krwioplucie
• Zaburzenia neuropsychiatryczne, jak opisano poniżej.
W razie zauważenia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast wezwać pomoc
lekarską.
Najczęściej (bardzo często i często) zgłaszane działania niepożądane leku Ebilfumin to: nudności,
wymioty, ból żołądka, niestrawność, ból głowy i ból. Takie objawy występują najczęściej tylko po
pierwszej dawce leku i zwykle ustępują, w trakcie dalszego zażywania leku. Częstość tych działań
niepożądanych zmniejsza się, jeśli przyjmuje się lek razem z pożywieniem.
Rzadko występujące, lecz poważne działania niepożądane: należy natychmiast zgłosić się do
lekarza
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów)
Podczas leczenia oseltamiwirem zgłaszano rzadkie przypadki, które obejmowały
• drgawki i majaczenia, w tym przypadki zmian świadomości
• zmieszanie, nienormalne zachowania
• omamy, halucynacje, poruszenie, niepokój, koszmary.
Powyższe zdarzenia, których wystąpienie i ustąpienie miało często charakter nagły, obserwowano
przede wszystkim u dzieci i młodzieży. W sporadycznych przypadkach bywały one przyczyną
samookaleczeń, czasami zakończonych zgonem. Podobne zdarzenia neuropsychiatryczne
zaobserwowano również u chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru.
• Pacjentów, zwłaszcza dzieci i młodzież, należy ściśle obserwować, czy nie występują u nich
zmiany zachowania opisane powyżej.
W przypadku zauważenia któregokolwiek z tych objawów, zwłaszcza u osób młodych, należy
natychmiast zgłosić się do lekarza.
Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsi
Bardzo często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• ból głowy
• nudności.
Często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• zapalenie oskrzeli
• wirus opryszczki
• kaszel
• zawroty głowy
• gorączka
• ból
• ból kończyn
• wodnista wydzielina z nosa
• trudności ze spaniem
• ból gardła
• ból żołądka
• zmęczenie
64
• uczucie pełności w nadbrzuszu
• zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie nosa, gardła i zatok)
• niestrawność
• wymioty.
Niezbyt często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• reakcje alergiczne
• zmieniony poziom świadomości
• drgawki
• zaburzenia rytmu serca
• łagodne do ciężkich zaburzenia czynności wątroby
• reakcje skórne (zapalenie skóry, zaczerwieniona i swędząca wysypka, łuszczenie się skóry).
Rzadko występujące działania niepożądane
(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów)
• małopłytkowość (niska liczba płytek krwi)
• zaburzenia widzenia.
Dzieci w wieku od 1 do 12 lat
Bardzo często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• kaszel
• przekrwienie błony śluzowej nosa
• wymioty.
Często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• zapalenie spojówek (czerwone oczy i wydzielina lub ból w oku)
• zapalenie ucha i inne choroby uszu
• ból głowy
• nudności
• wodnista wydzielina z nosa
• ból żołądka
• uczucie pełności w nadbrzuszu
• rozstrój żołądka.
Niezbyt często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• zapalenie skóry
• zaburzenia błony bębenkowej.
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku
Odnotowane działania niepożądane u niemowląt w wieku od 0 do 12 miesięcy są najczęściej podobne
do działań niepożądanych zgłaszanych u dzieci starszych (w wieku 1 roku lub starszych). Ponadto
zgłaszano biegunkę i wysypkę pieluszkową.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Jednak,
• jeśli pacjent lub jego dziecko wielokrotnie wymiotuje, lub
• jeśli objawy grypy nasilą się lub nadal utrzymuje się gorączka
należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza.
Zgłaszanie działań niepożądanych
65
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Ebilfumin
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu i blistrze po
„Termin ważności (EXP)” / „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Ebilfumin
− Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru w ilości równoważnej 45 mg
oseltamiwiru.
− Pozostałe składniki to:
zawartość kapsułek: skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej), talk,
powidon (K-29/32), kroskarmeloza sodowa, sodu stearylofumaran;
osłonka kapsułki: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171);
tusz nadruku: szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany), żelaza tlenek czarny (E 172),
glikol propylenowy (E 1520), amonu wodorotlenek 28 % (E 527).
Jak wygląda lek Ebilfumin i co zawiera opakowanie
Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem
„OS 45”. Kapsułka ma rozmiar 4.
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde są dostępne w blistrach lub pojemnikach na tabletki zawierających
10 kapsułek.
Podmiot odpowiedzialny
Actavis Group PTC ehf.
Reykjavíkurvegi 76-78
220Hafnarfjörður
Islandia
Wytwórca
Balkanpharma-Dupnitsa AD
3 Samokovsko Shosse Str.
Dupnitsa 2600
Bulgaria
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
66
België/Belgique/Belgien
Teva Pharma Belgium N.V./S.A./AG
Tél/Tel: +32 38207373
Lietuva
UAB Teva Baltics
Tel: +370 52660203
България
Тева Фарма ЕАД
Teл: +359 24899585
Luxembourg/Luxemburg
TEVA GmbH
Tel: +49 73140208
Česká republika
Teva Pharmaceuticals CR, s.r.o.
Tel: +420 251007111
Magyarország
Teva Gyógyszergyár Zrt.
Tel: +36 12886400
Danmark
Teva Denmark A/S
Tlf: +45 44985511
Malta
Teva Pharmaceuticals Ireland
L-Irlanda
Tel: +44 2075407117
Deutschland
TEVA GmbH
Tel: +49 73140208
Nederland
Teva Nederland B.V.
Tel: +31 8000228400
Eesti
UAB Teva Baltics Eesti filiaal
Tel: +372 6610801
Norge
Teva Norway AS
Tlf: +47 66775590
Ελλάδα
Specifar Α.Β.Ε.Ε.
Τηλ: +30 2118805000
Österreich
ratiopharm Arzneimittel Vertriebs-GmbH
Tel: +43 1970070
España
Teva Pharma, S.L.U.
Tel: +34 913873280
Polska
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
Tel: +48 223459300
France
Teva Santé
Tél: +33 155917800
Portugal
Teva Pharma - Produtos Farmacêuticos,
Lda.
Tel: +351 214767550
Hrvatska
Pliva Hrvatska d.o.o.
Tel: +385 13720000
România
Teva Pharmaceuticals S.R.L.
Tel: +40 212306524
Ireland
Teva Pharmaceuticals Ireland
Tel: +44 2075407117
Slovenija
Pliva Ljubljana d.o.o.
Tel: +386 15890390
Ísland
Teva Pharma Iceland ehf.
Sími: +354 5503300
Slovenská republika
TEVA Pharmaceuticals Slovakia s.r.o.
Tel: +421 257267911
Italia
Teva Italia S.r.l.
Tel: +39 028917981
Suomi/Finland
Teva Finland Oy
Puh/Tel: +358 201805900
67
Κύπρος
Specifar A.B.E.E.
Ελλάδα
Τηλ: +30 2118805000
Sverige
Teva Sweden AB
Tel: +46 42121100
Latvija
UAB Teva Baltics filiāle Latvijā
Tel: +371 67323666
United Kingdom (Northern Ireland)
Teva Pharmaceuticals Ireland
Ireland
Tel: +44 2075407117
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu
68
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje dla użytkownika
Dla pacjentów, którzy mają problemy z przyjmowaniem kapsułek, w tym dla małych dzieci, może
być dostępna postać płynna leku.
Jeśli pacjent potrzebuje leku w postaci płynnej, a nie jest ten lek dostępny, zawiesina doustna może
zostać przygotowana z kapsułek leku Ebilfumin (patrz Informacje przeznaczone wyłącznie dla
fachowego personelu medycznego). Preferowany jest produkt przygotowany w aptece.
Jeśli przygotowanie w aptece nie jest możliwe, pacjent może przygotować w zawiesinę leku Ebilfumin
z dostępnych kapsułek.
Dawka jest taka sama w leczeniu i zapobieganiu grypie. Różnica polega na tym jak często lek jest
podawany.
Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu
• Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich dawkach (dawka 45 mg), należy otworzyć
kapsułkę i wymieszać jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego
posłodzonego produktu spożywczego. Taka dawka jest na ogół odpowiednia dla dzieci powyżej
1 roku. Patrz górny zestaw instrukcji.
• Jeśli potrzebne są mniejsze dawki, przygotowanie zawiesiny z kapsułek leku Ebilfumin
obejmuje dodatkowe czynności. Dawka jest odpowiednia dla młodszych dzieci i niemowląt,
które zwykle wymagają dawki Ebilfumin mniejszej niż 45 mg. Patrz dolny zestaw instrukcji.
Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat
Do przygotowania dawki 45 mg, potrzebne są:
• Jedna kapsułka leku Ebilfumin 45 mg
• Ostre nożyczki
• Jedna mała miseczka
• Łyżeczka od herbaty (łyżka o pojemności 5 ml)
• Woda
• Słodkie jedzenie w celu zneutralizowania gorzkiego smaku.
Na przykład: syrop czekoladowy lub syrop wiśniowy i polewy do deserów, takie jak: sos
karmelowy lub nugatowy. Można również przygotować wodę z cukrem, w tym celu należy
wymieszać łyżeczkę wody i trzy czwarte (3/4) łyżeczki cukru.
Krok 1: Sprawdzić czy dawka jest właściwa
W celu ustalenia właściwej dawki, należy odnaleźć masę ciała pacjenta w lewej kolumnie tabeli.
Następnie należy sprawdzić w prawej kolumnie liczbę kapsułek potrzebną do podania jednej dawki.
Ilość jest taka sama w leczeniu i zapobieganiu grypie.
Do przygotowania dawki 45 mg należy używać wyłącznie kapsułek 45 mg. Nie należy podejmować
przygotowania dawki 30 mg, 60 mg lub 75 mg używając zawartości kapsułki 45 mg. W takim
przypadku należy użyć kapsułki o odpowiedniej wielkości.
Masa ciała Dawka leku Ebilfumin Liczba kapsułek
Maksymalnie 15 kg 30 mg Nie używać kapsułek 45 mg
15 kg do maksymalnie 23 kg 45 mg 1 kapsułka
od 23 kg do maksymalnie 40 kg 60 mg Nie używać kapsułek 45 mg
Krok 2: Wsypać cały proszek do miseczki.
69
Trzymać kapsułkę 45 mg pionowo nad miseczką i ostrożnie odciąć zaokrąglony koniec nożyczkami.
Wsypać cały proszek do miski.
Należy ostrożnie obchodzić się z proszkiem, ponieważ może być drażniący dla skóry i oczu.
Krok 3: Osłodzić zawiesinę i podać ją pacjentowi
Dodać niewielką ilość słodkiego pokarmu - nie więcej niż jedną łyżeczkę do herbaty - do proszku
wsypanego do miseczki.
To zneutralizuje gorzki smak proszku Ebilfumin.
Dobrze wymieszać mieszaninę.
Natychmiast podać całą zawartość miseczki pacjentowi.
Jeśli w miseczce pozostaną resztki mieszaniny, należy przepłukać miseczkę niewielką ilością wody i
podać pacjentowi do wypicia pozostałość.
Powtórzyć powyższe czynności podczas każdego podawania leku.
Dzieci w wieku poniżej 1 roku
Do przygotowania pojedynczych dawek potrzebne są:
• Jedna kapsułka leku Ebilfumin 45 mg
• Ostre nożyczki
• Dwie małe miseczki (używać osobnej pary miseczek dla każdego dziecka)
• Jeden duży dozownik doustny do pomiaru ilości wody – dozownik 5 ml lub 10 ml
• Jeden mały dozownik doustny z podziałką 0,1 ml do podania dawki
• Łyżeczka od herbaty (łyżka o pojemności 5 ml)
• Woda
• Słodki pokarm do zneutralizowania gorzkiego smaku zawiesiny Ebilfumin.
Na przykład: syrop czekoladowy lub syrop wiśniowy i polewy do deserów, takie jak: sos
karmelowy lub nugatowy. Można również przygotować wodę z cukrem, w tym celu należy
wymieszać łyżeczkę wody i trzy czwarte (3/4) łyżeczki cukru.
Krok 1: Wsypać cały proszek do miseczki.
70
Trzymać kapsułkę 45 mg pionowo nad jedną miseczką i ostrożnie odciąć zaokrąglony koniec
nożyczkami. Należy ostrożnie obchodzić się z proszkiem, ponieważ może być drażniący dla skóry i
oczu. Wsypać cały proszek do miski, niezależnie od przygotowywanej dawki. Ilość jest taka sama bez
względu na to czy pacjent leczy grypę czy zapobiega grypie.
Krok 2: Dodać wody w celu rozpuszczenia leku
Zastosować większy
dozownik w celu
pobrania 7,5 ml wody.
Dodać wodę do proszku
w miseczce.
Mieszać mieszankę przez
około 2 minuty łyżeczką
do herbaty.
Nie należy się przejmować, jeśli proszek się nie rozpuści w całości. Nierozpuszczony proszek jest
nieaktywnym składnikiem.
Krok 3: Dostosować dawkę do masy ciała dziecka
Odnaleźć masę ciała dziecka w lewej kolumnie tabeli.
Prawa kolumna tabeli pokazuje ile zawiesiny potrzeba pobrać.
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku (włącznie z noworodkami urodzonymi o czasie)
Masa ciała
(najbliższa)
Ilość zawiesiny, którą
należy pobrać
3 kg 1,5 ml
3,5 kg 1,8 ml
4 kg 2,0 ml
4,5 kg 2,3 ml
5 kg 2,5 ml
5,5 kg 2,8 ml
6 kg 3,0 ml
6,5 kg 3,3 ml
7 kg 3,5 ml
7,5 kg 3,8 ml
8 kg 4,0 ml
8,5 kg 4,3 ml
9 kg 4,5 ml
9,5 kg 4,8 ml
71
10 kg lub więcej 5,0 ml
Krok 4: Pobrać zawiesinę do dozownika.
Należy upewnić się, że używany jest dozownik o właściwej objętości. Pobrać właściwą ilość zawiesiny
z pierwszej miseczki. Pobierać zawiesinę ostrożnie tak, aby nie zawierała pęcherzyków powietrza.
Delikatnie wycisnąć mieszaninę z dozownika do drugiej miseczki.
Krok 5: Osłodzić zawiesinę i podać zawiesinę dziecku
Dodać niewielką ilość słodkiego pokarmu - nie więcej niż jedną łyżeczkę - do drugiej miseczki.
To zneutralizuje gorzki smak zawiesiny Ebilfumin.
Dobrze wymieszać słodki pokarm z zawiesiną Ebilfumin.
Natychmiast podać całą zawartość drugiej miseczki (zawiesina Ebilfumin ze słodkim produktem)
dziecku.
Jeśli cokolwiek pozostanie w drugiej miseczce, należy przepłukać miseczkę niewielką ilością wody i
podać dziecku do spożycia pozostałą mieszaninę. W przypadku dzieci niezdolnych do picia z miski,
do podania pozostałej mieszaniny należy użyć łyżeczki lub butelki do karmienia dzieci.
Podać dziecku coś do picia.
Wyrzucić całą niezużytą zawiesinę, która pozostała w pierwszej miseczce.
Powtórzyć powyższe czynności podczas każdego podawania leku.
72
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego
Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek:
Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml)
jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz dorosłych pacjentów mających trudności z
połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są mniejsze dawki. W przypadku, gdy nie jest dostępny na
rynku produkt Ebilfumin w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, farmaceuta może
sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Ebilfumin. Jeśli zawiesina sporządzana w aptece także nie
jest dostępna, pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu.
Należy zapewnić doustne dozowniki (strzykawki doustne) o odpowiedniej objętości i podziałce w
celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z
przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na dozownikach oznaczone były
właściwe objętości. Przygotowując roztwór w domu należy użyć oddzielnych dozowników w celu
pobrania właściwej ilości wody oraz odmierzenia mieszaniny leku Ebilfumin z wodą. W celu
odmierzenia 5 ml wody należy użyć dozowników o pojemności 5 ml lub 10 ml.
Należy sprawdzić poniżej odpowiednią pojemność dozownika, jaki powinien być użyty, aby pobrać
właściwą objętość zawiesiny doustnej leku Ebilfumin (6 mg/ml).
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku (włącznie z noworodkami urodzonymi o czasie):
Dawka
Ebilfumin
Objętość zawiesiny
Ebilfumin
Objętość dozownika jakiej należy
użyć (z podziałką 0,1 ml)
9 mg 1,5 ml 2,0 ml (lub 3,0 ml)
10 mg 1,7 ml 2,0 ml (lub 3,0 ml)
11,25 mg 1,9 ml 2,0 ml (lub 3,0 ml)
12,5 mg 2,1 ml 3,0 ml
13,75 mg 2,3 ml 3,0 ml
15 mg 2,5 ml 3,0 ml
16,25 mg 2,7 ml 3,0 ml
18 mg 3,0 ml 3,0 ml (lub 5,0 ml)
19,5 mg 3,3 ml 5,0 ml
21 mg 3,5 ml 5,0 ml
22,5 mg 3,8 ml 5,0 ml
24 mg 4,0 ml 5,0 ml
25,5 mg 4,3 ml 5,0 ml
27 mg 4,5 ml 5,0 ml
28,5 mg 4,8 ml 5,0 ml
30 mg 5,0 ml 5,0 ml
73
Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika
Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde
oseltamiwir
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
− Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
− W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
− Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może
zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
− Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy
niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Patrz punkt 4.
Spis treści ulotki:
1. Co to jest lek Ebilfumin i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ebilfumin
3. Jak stosować lek Ebilfumin
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać leku Ebilfumin
6. Zawartość opakowania i inne informacje
1. Co to jest lek Ebilfumin i w jakim celu się go stosuje
• Lek Ebilfumin jest stosowany u osób dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt (w tym u
noworodków urodzonych o czasie) do leczenia grypy. Może być stosowany, gdy wystąpią
objawy grypy oraz kiedy wiadomo, że wirus grypy krąży w środowisku.
• Lek Ebilfumin może zostać także przepisany osobom dorosłym, młodzieży, dzieciom oraz
niemowlętom w wieku powyżej 1 roku w celu zapobiegania grypie, w indywidualnym
przypadku, jeśli na przykład pacjent miał kontakt z osobą chorą na grypę.
• Lek Ebilfumin może być przepisany osobom dorosłym, młodzieży, dzieciom oraz niemowlętom
(włącznie z noworodkami urodzonymi o czasie) jako leczenie zapobiegawcze w wyjątkowych
przypadkach, na przykład, gdy szczepionka przeciw grypie sezonowej nie zapewnia
wystarczającej ochrony i gdy panuje pandemia grypy (globalna epidemia grypy).
Ebilfumin zawiera oseltamiwir, który należy do grupy leków zwanych inhibitorami neuraminidazy.
Leki te zapobiegają rozprzestrzenianiu się wirusa grypy w organizmie. Pomagają złagodzić objawy lub
zapobiec ich wystąpieniu w przypadku zakażenia wirusem grypy.
Grypa to choroba zakaźna spowodowana wirusem. Objawy grypy często obejmują nagle pojawiającą
się gorączkę (powyżej 37,8°C), kaszel, wodnistą wydzielinę lub niedrożność nosa, bóle głowy, bóle
mięśniowe i skrajne zmęczenie. Takie objawy mogą być również spowodowane przez inne infekcje.
Prawdziwe zakażenie grypą występuje wyłącznie podczas corocznych wybuchów choroby (epidemii),
kiedy to wirusy grypy rozprzestrzeniają się w lokalnym środowisku. Poza okresami epidemii objawy
grypopodobne są na ogół wynikiem innych rodzajów zakażenia lub innej choroby.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ebilfumin
Kiedy nie przyjmować leku Ebilfumin
• jeśli pacjent ma uczulenie na oseltamiwir lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
Jeśli dotyczy to pacjenta, należy porozmawiać z lekarzem. Nie przyjmować leku Ebilfumin.
74
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ebilfumin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Przed przyjęciem leku Ebilfumin, należy się upewnić, że lekarz, który przepisał lek wie
• jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki
• jeśli pacjent choruje na nerki. Jeśli tak, może być potrzebna zmiana dawki.
• jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby, które mogą wymagać natychmiastowego leczenia w
szpitalu
• jeśli układ odpornościowy pacjenta nie działa prawidłowo
• jeśli pacjent choruje na przewlekłą chorobę serca lub chorobę układu oddechowego.
Podczas leczenia lekiem Ebilfumin, należy niezwłocznie poinformować lekarza
• jeśli pacjent zauważy zmiany w zachowaniu lub nastroju (zdarzenia neuropsychiatryczne),
zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Mogą to być objawy rzadkich, ale poważnych działań
niepożądanych.
Ebilfumin nie jest szczepionką przeciw grypie
Ebilfumin nie jest szczepionką: służy do leczenia zakażenia lub zapobiegania rozprzestrzenianiu się
wirusa grypy. Szczepionka dostarcza przeciwciał przeciwko wirusowi. Ebilfumin nie zmienia
skuteczności szczepienia przeciw grypie i lekarz może przepisać pacjentowi oba produkty.
Lek Ebilfumin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków
wydawanych bez recepty. Następujące leki są szczególnie ważne:
• chlorpropamid (stosowany w leczeniu cukrzycy)
• metotreksat (stosowany w leczeniu np. reumatoidalnego zapalenia stawów)
• fenylobutazon (stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych)
• probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej)
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, musi poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku, tak aby lekarz mógł zdecydować,
czy Ebilfumin jest odpowiednim lekiem.
Wpływ Ebilfumin na niemowlęta karmione piersią nie jest znany. Pacjentka musi poinformować
lekarza, jeśli karmi dziecko piersią tak, aby lekarz mógł zadecydować, czy Ebilfumin jest
odpowiednim lekiem.
Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Ebilfumin nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek Ebilfumin zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
3. Jak stosować lek Ebilfumin
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
Ebilfumin należy przyjąć jak najszybciej, najlepiej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia
objawów grypy.
75
Zalecane dawki
W celu leczenia grypy należy przyjmować dwie dawki na dobę. Zazwyczaj najlepiej przyjąć jedną
dawkę rano i jedną wieczorem. Ważne jest, żeby ukończyć cały 5-dniowy cykl leczenia nawet, jeśli
samopoczucie pacjenta ulegnie szybkiej poprawie.
U pacjentów ze słabym układem odpornościowym leczenie będzie kontynuowane przez 10 dni.
W celu zapobiegania grypie lub po kontakcie z osobą zarażoną należy przyjmować jedną dawkę na
dobę przez 10 dni. Najlepiej przyjmować lek rano podczas śniadania.
W szczególnych sytuacjach, takich jak rozpowszechnianie się grypy lub w przypadku, gdy pacjent ma
osłabiony układ odpornościowy, leczenie potrwa do 6 tygodni lub 12 tygodni.
Zalecana dawka jest obliczana na podstawie masy ciała pacjenta. Należy przyjmować ilość
kapsułek lub zawiesiny doustnej przepisanej przez lekarza.
Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsi
Masa ciała Leczenie grypy:
dawka
przez 5 dni
Leczenie grypy
(pacjenci ze słabym
układem
odpornościowym):
dawka
przez 10 dni*
Zapobieganie grypie:
dawka
przez 10 dni
40 kg lub więcej 75 mg** dwa razy na
dobę
75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** raz na dobę
*U pacjentów ze słabym układem odpornościowym leczenie trwa 10 dni.
**Dawka 75 mg może składać się z kapsułki 30 mg i kapsułki 45 mg
Dzieci w wieku od 1 do 12 lat
Masa ciała Leczenie grypy:
dawka
przez 5 dni
Leczenie grypy
(pacjenci ze słabym
układem
odpornościowym):
dawka
przez 10 dni*
Zapobieganie grypie:
dawka
przez 10 dni
10 do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę 30 mg raz na dobę
Ponad 15 kg, i
maksymalnie 23 kg
45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę 45 mg raz na dobę
Ponad 23 kg, i
maksymalnie 40 kg
60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę 60 mg raz na dobę
Ponad 40 kg 75 mg** dwa razy na
dobę
75 mg** dwa razy na dobę 75 mg** raz na dobę
*U dzieci ze słabym układem odpornościowym leczenie trwa 10 dni.
**Dawka 75 mg może składać się z kapsułki 30 mg i kapsułki 45 mg
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku (0-12 miesięcy)
Decyzja o podaniu leku Ebilfumin niemowlętom w wieku poniżej 1 roku w celu profilaktyki w czasie
pandemii grypy powinna być podjęta po ocenie przez lekarza prowadzącego stosunku potencjalnych
korzyści do potencjalnego ryzyka dla niemowlęcia.
76
Masa ciała, wiek Leczenie grypy:
dawka
przez 5 dni
Leczenie grypy
(pacjenci ze słabym
układem
odpornościowym):
dawka
przez 10 dni*
Zapobieganie grypie:
dawka
przez 10 dni
3 kg do 10+ kg 3 mg na kg masy
ciała**, dwa razy na
dobę
3 mg na kg masy ciała**,
dwa razy na dobę
3 mg na kg**, raz na
dobę
*U niemowląt ze słabym układem odpornościowym leczenie trwa 10 dni.
**mg na kg = mg na każdy kilogram masy ciała niemowlęcia. Na przykład: jeżeli 6-miesięczne niemowlę waży
8 kg, dawka wynosi
8 kg x 3 mg na kg=24 mg
Sposób podawania
Kapsułki należy popijać wodą. Kapsułek nie wolno łamać ani rozgryzać.
Ebilfumin można przyjmować z posiłkiem lub bez niego, chociaż przyjmowanie leku z posiłkiem
zmniejsza ryzyko wystąpienia nudności lub wymiotów.
Osoby, które mają problemy z przyjmowaniem kapsułek mogą stosować postacie płynne tego leku
(zawiesina doustna). Jeśli pacjent potrzebuje zawiesiny doustnej, a nie jest ona dostępna w aptece,
pacjent może przygotować postać płynną leku Ebilfumin z dostępnych kapsułek. Patrz instrukcja
Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ebilfumin.
Należy zaprzestać przyjmowania leku Ebilfumin i bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą.
W większości przypadków przedawkowania nie zgłaszano żadnych działań niepożądanych. Jeśli je
zgłaszano to były one podobne do działań niepożądanych pojawiających się po zastosowaniu
zalecanych dawek, jak opisano w punkcie 4.
Przedawkowanie zgłaszano częściej po podaniu oseltamiwiru dzieciom niż dorosłym i młodzieży.
Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania płynnej postaci leku Ebilfumin dla dzieci oraz
podczas podawania dzieciom leku Ebilfumin w postaci kapsułek lub płynu.
Pominięcie przyjęcia leku Ebilfumin
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej kapsułki.
Przerwanie stosowania leku Ebilfumin
Nie ma żadnych działań niepożądanych, jeśli przyjmowanie leku Ebilfumin zostało przerwane. Jeśli
jednak przerwanie przyjmowania Ebilfumin nastąpi wcześniej, niż zalecił to lekarz, objawy grypy
mogą powrócić. Zawsze należy ukończyć leczenie zgodnie z zaleceniami lekarza.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Przyczyną wielu z niżej wymienionych działań niepożądanych może być również grypa.
Następujące poważne działania niepożądane były zgłaszane rzadko po dopuszczeniu oseltamiwiru do
obrotu:
• Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne: ciężkie reakcje alergiczne przebiegające z
obrzękiem twarzy i skóry, swędząca wysypka, niskie ciśnienie krwi i trudności z oddychaniem
77
• Zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i
żółtaczka): zażółcenie skóry i białek oczu, zmiana koloru stolca, zmiany w zachowaniu
• Obrzęk naczynioruchowy: pojawiający się nagle znaczny obrzęk skóry zlokalizowany głównie w
okolicy głowy i szyi, obejmujący także oczy i język, przebiegający z trudnościami w
oddychaniu
• Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka: złożona, mogąca być zagrożeniem
dla życia reakcja alergiczna, ciężkie stany zapalne zewnętrznych, a nawet wewnętrznych warstw
skóry, rozpoczynające się gorączką, bólem gardła i zmęczeniem, wysypki skórne, przechodzące
w pęcherze, łuszczenie się, złuszczanie dużych obszarów skóry, którym mogą towarzyszyć
trudności z oddychaniem i niskie ciśnienie krwi
• Krwawienie z przewodu pokarmowego: przedłużone krwawienie z jelita grubego lub
krwioplucie
• Zaburzenia neuropsychiatryczne, jak opisano poniżej.
W razie zauważenia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast wezwać pomoc
lekarską.
Najczęściej (bardzo często i często) zgłaszane działania niepożądane leku Ebilfumin to: nudności,
wymioty, ból żołądka, niestrawność, ból głowy i ból. Takie objawy występują najczęściej tylko po
pierwszej dawce leku i zwykle ustępują, w trakcie dalszego zażywania leku. Częstość tych działań
niepożądanych zmniejsza się, jeśli przyjmuje się lek razem z pożywieniem.
Rzadko występujące, lecz poważne działania niepożądane: należy natychmiast zgłosić się do
lekarza
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów)
Podczas leczenia oseltamiwirem zgłaszano rzadkie przypadki, które obejmowały
• drgawki i majaczenia, w tym przypadki zmian świadomości
• zmieszanie, nienormalne zachowania
• omamy, halucynacje, poruszenie, niepokój, koszmary
Powyższe zdarzenia, których wystąpienie i ustąpienie miało często charakter nagły, obserwowano
przede wszystkim u dzieci i młodzieży. W sporadycznych przypadkach bywały one przyczyną
samookaleczeń, czasami zakończonych zgonem. Podobne zdarzenia neuropsychiatryczne
zaobserwowano również u chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru.
• Pacjentów, zwłaszcza dzieci i młodzież, należy ściśle obserwować, czy nie występują u nich
zmiany zachowania opisane powyżej.
W przypadku zauważenia któregokolwiek z tych objawów, zwłaszcza u osób młodych, należy
natychmiast zgłosić się do lekarza.
Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsi
Bardzo często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• ból głowy
• nudności.
Często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• zapalenie oskrzeli
• wirus opryszczki
• kaszel
• zawroty głowy
• gorączka
• ból
• ból kończyn
• wodnista wydzielina z nosa
• trudności ze spaniem
78
• ból gardła
• ból żołądka
• zmęczenie
• uczucie pełności w nadbrzuszu
• zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie nosa, gardła i zatok)
• niestrawność
• wymioty.
Niezbyt często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• reakcje alergiczne
• zmieniony poziom świadomości
• drgawki
• zaburzenia rytmu serca
• łagodne do ciężkich zaburzenia czynności wątroby
• reakcje skórne (zapalenie skóry, zaczerwieniona i swędząca wysypka, łuszczenie się skóry).
Rzadko występujące działania niepożądane
(mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów)
• małopłytkowość (niska liczba płytek krwi)
• zaburzenia widzenia.
Dzieci w wieku od 1 do 12 lat
Bardzo często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• kaszel
• przekrwienie błony śluzowej nosa
• wymioty.
Często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
• zapalenie spojówek (czerwone oczy i wydzielina lub ból w oku)
• zapalenie ucha i inne choroby uszu
• ból głowy
• nudności
• wodnista wydzielina z nosa
• ból żołądka
• uczucie pełności w nadbrzuszu
• rozstrój żołądka.
Niezbyt często występujące działania niepożądane
(mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
• zapalenie skóry
• zaburzenia błony bębenkowej.
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku
Odnotowane działania niepożądane u niemowląt w wieku od 0 do 12 miesięcy są najczęściej podobne
do działań niepożądanych zgłaszanych u dzieci starszych (w wieku 1 roku lub starszych). Ponadto
zgłaszano biegunkę i wysypkę pieluszkową.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Jednak,
• jeśli pacjent lub jego dziecko wielokrotnie wymiotuje, lub
• jeśli objawy grypy nasilą się lub nadal utrzymuje się gorączka
79
należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Ebilfumin
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu i blistrze po
„Termin ważności (EXP)” / „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Ebilfumin
− Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru w ilości równoważnej 75 mg
oseltamiwiru.
− Pozostałe składniki to:
zawartość kapsułek: skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej), talk,
powidon (K-29/32), kroskarmeloza sodowa, sodu stearylofumaran;
osłonka kapsułki: wieczko: żelatyna, żelaza tlenek żółty (E 172) i tytanu dwutlenek (E 171),
korpus: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171);
tusz nadruku: szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany), żelaza tlenek czarny (E 172),
glikol propylenowy (E 1520), amonu wodorotlenek 28 % (E 527).
Jak wygląda lek Ebilfumin i co zawiera opakowanie
Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i intensywnego żółtego wieczka z
czarnym nadrukiem „OS 75”. Kapsułka ma rozmiar 2.
Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde są dostępne w blistrach lub pojemnikach na tabletki zawierających
10 kapsułek.
Podmiot odpowiedzialny
Actavis Group PTC ehf.
Reykjavíkurvegi 76-78
220 Hafnarfjörður
Islandia
Wytwórca
Balkanpharma-Dupnitsa AD
3 Samokovsko Shosse Str.
Dupnitsa 2600
Bulgaria
80
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
België/Belgique/Belgien
Teva Pharma Belgium N.V./S.A./AG
Tél/Tel: +32 38207373
Lietuva
UAB Teva Baltics
Tel: +370 52660203
България
Тева Фарма ЕАД
Teл: +359 24899585
Luxembourg/Luxemburg
TEVA GmbH
Tel: +49 73140208
Česká republika
Teva Pharmaceuticals CR, s.r.o.
Tel: +420 251007111
Magyarország
Teva Gyógyszergyár Zrt.
Tel: +36 12886400
Danmark
Teva Denmark A/S
Tlf: +45 44985511
Malta
Teva Pharmaceuticals Ireland
L-Irlanda
Tel: +44 2075407117
Deutschland
TEVA GmbH
Tel: +49 73140208
Nederland
Teva Nederland B.V.
Tel: +31 8000228400
Eesti
UAB Teva Baltics Eesti filiaal
Tel: +372 6610801
Norge
Teva Norway AS
Tlf: +47 66775590
Ελλάδα
Specifar Α.Β.Ε.Ε.
Τηλ: +30 2118805000
Österreich
ratiopharm Arzneimittel Vertriebs-GmbH
Tel: +43 1970070
España
Teva Pharma, S.L.U.
Tel: +34 913873280
Polska
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
Tel: +48 223459300
France
Teva Santé
Tél: +33 155917800
Portugal
Teva Pharma - Produtos Farmacêuticos,
Lda.
Tel: +351 214767550
Hrvatska
Pliva Hrvatska d.o.o.
Tel: +385 13720000
România
Teva Pharmaceuticals S.R.L.
Tel: +40 212306524
Ireland
Teva Pharmaceuticals Ireland
Tel: +44 2075407117
Slovenija
Pliva Ljubljana d.o.o.
Tel: +386 15890390
Ísland
Teva Pharma Iceland ehf.
Sími: +354 5503300
Slovenská republika
TEVA Pharmaceuticals Slovakia s.r.o.
Tel: +421 257267911
Italia
Teva Italia S.r.l.
Tel: +39 028917981
Suomi/Finland
Teva Finland Oy
Puh/Tel: +358 201805900
81
Κύπρος
Specifar A.B.E.E.
Ελλάδα
Τηλ: +30 2118805000
Sverige
Teva Sweden AB
Tel: +46 42121100
Latvija
UAB Teva Baltics filiāle Latvijā
Tel: +371 67323666
United Kingdom (Northern Ireland)
Teva Pharmaceuticals Ireland
Ireland
Tel: +44 2075407117
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Szczegółowe informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu
82
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje dla użytkownika
Dla pacjentów, którzy mają problemy z przyjmowaniem kapsułek, w tym dla małych dzieci, może
być dostępna postać płynna leku.
Jeśli pacjent potrzebuje leku w postaci płynnej, a nie jest ten lek dostępny, zawiesina doustna może
zostać przygotowana z kapsułek leku Ebilfumin (patrz Informacje przeznaczone wyłącznie dla
fachowego personelu medycznego). Preferowany jest produkt przygotowany w aptece.
Jeśli przygotowanie w aptece nie jest możliwe, pacjent może przygotować w zawiesinę leku Ebilfumin
z dostępnych kapsułek.
Dawka jest taka sama w leczeniu i zapobieganiu grypie. Różnica polega na tym jak często lek jest
podawany.
Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu
• Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich dawkach (dawka 75 mg), należy otworzyć
kapsułkę i wymieszać jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego
posłodzonego produktu spożywczego. Taka dawka jest na ogół odpowiednia dla dzieci powyżej
1 roku. Patrz górny zestaw instrukcji.
• Jeśli potrzebne są mniejsze dawki, przygotowanie zawiesiny z kapsułek leku Ebilfumin
obejmuje dodatkowe czynności. Dawka jest odpowiednia dla młodszych dzieci i niemowląt,
które zwykle wymagają dawki Ebilfumin mniejszej niż 30 mg. Patrz dolny zestaw instrukcji.
Dorośli, dzieci w wieku 13 lat i starsi, oraz dzieci o wadze 40 kg i więcej
Do przygotowania dawki 75 mg, potrzebne są:
• Jedna kapsułka leku Ebilfumin 75 mg
• Ostre nożyczki
• Jedna mała miseczka
• Łyżeczka od herbaty (łyżka o pojemności 5 ml)
• Woda
• Słodkie jedzenie w celu zneutralizowania gorzkiego smaku.
Na przykład: syrop czekoladowy lub syrop wiśniowy i polewy do deserów, takie jak: sos
karmelowy lub nugatowy. Można również przygotować wodę z cukrem, w tym celu należy
wymieszać łyżeczkę wody i trzy czwarte (3/4) łyżeczki cukru.
Krok 1: Sprawdzić czy dawka jest właściwa
W celu ustalenia właściwej dawki, należy odnaleźć masę ciała pacjenta w lewej kolumnie tabeli.
Następnie należy sprawdzić w prawej kolumnie liczbę kapsułek potrzebną do podania jednej dawki.
Ilość jest taka sama w leczeniu i zapobieganiu grypie.
Do przygotowania dawki 75 mg należy używać wyłącznie kapsułek 75 mg. Nie należy podejmować
przygotowania dawki 75 mg używając zawartości kapsułki 30 mg lub 45 mg.
Masa ciała Dawka leku Ebilfumin Liczba kapsułek
40 kg i więcej 75 mg 1 kapsułka
Nie stosować w przypadku dzieci ważących mniej niż 40 kg.
Należy przygotować dawkę mniejszą niż 75mg dla dzieci ważących mniej niż 40 kg. Patrz poniżej.
Krok 2: Wsypać cały proszek do miseczki.
83
Trzymać kapsułkę 75 mg pionowo nad miseczką i ostrożnie odciąć zaokrąglony koniec nożyczkami.
Wsypać cały proszek do miski.
Należy ostrożnie obchodzić się z proszkiem, ponieważ może być drażniący dla skóry i oczu.
Krok 3: Osłodzić zawiesinę i podać ją pacjentowi
Dodać niewielką ilość słodkiego pokarmu - nie więcej niż jedną łyżeczkę do herbaty - do proszku
wsypanego do miseczki.
To zneutralizuje gorzki smak proszku Ebilfumin.
Dobrze wymieszać mieszaninę.
Natychmiast podać całą zawartość miseczki pacjentowi.
Jeśli w miseczce pozostaną resztki mieszaniny, należy przepłukać miseczkę niewielką ilością wody i
podać pacjentowi do wypicia pozostałość.
Powtórzyć powyższe czynności podczas każdego podawania leku.
Dzieci w wieku poniżej 1 roku oraz dzieci ważące mniej niż 40 kg
Do przygotowania pojedynczych dawek potrzebne są:
• Jedna kapsułka leku Ebilfumin 75 mg
• Ostre nożyczki
• Dwie małe miseczki (używać osobnej pary miseczek dla każdego dziecka)
• Jeden duży dozownik doustny do pomiaru ilości wody – dozownik 5 ml lub 10 ml
• Jeden mały dozownik doustny z podziałką 0,1 ml do podania dawki
• Łyżeczka od herbaty (łyżka o pojemności 5 ml)
• Woda
• Słodki pokarm do zneutralizowania gorzkiego smaku zawiesiny Ebilfumin.
Na przykład: syrop czekoladowy lub syrop wiśniowy i polewy do deserów, takie jak: sos
karmelowy lub nugatowy. Można również przygotować wodę z cukrem, w tym celu należy
wymieszać łyżeczkę wody i trzy czwarte (3/4) łyżeczki cukru.
Krok 1: Wsypać cały proszek do miseczki.
84
Trzymać kapsułkę 75 mg pionowo nad jedną miseczką i ostrożnie odciąć zaokrąglony koniec
nożyczkami. Należy ostrożnie obchodzić się z proszkiem, ponieważ może być drażniący dla skóry i
oczu. Wsypać cały proszek do miski, niezależnie od przygotowywanej dawki. Ilość jest taka sama bez
względu na to czy pacjent leczy grypę czy zapobiega grypie.
Krok 2: Dodać wody w celu rozpuszczenia leku
Zastosować większy
dozownik w celu
pobrania 12,5 ml wody.
Dodać wodę do proszku
w miseczce.
Mieszać mieszankę przez
około 2 minuty łyżeczką
do herbaty.
Nie należy się przejmować, jeśli proszek się nie rozpuści w całości. Nierozpuszczony proszek jest
nieaktywnym składnikiem.
Krok 3: Dostosować dawkę do masy ciała dziecka
Odnaleźć masę ciała dziecka w lewej kolumnie tabeli.
Prawa kolumna tabeli pokazuje ile zawiesiny potrzeba pobrać.
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku (włącznie z noworodkami urodzonymi o czasie)
Masa ciała
(najbliższa)
Ilość zawiesiny, którą
należy pobrać
3 kg 1,5 ml
3,5 kg 1,8 ml
4 kg 2,0 ml
4,5 kg 2,3 ml
5 kg 2,5 ml
5,5 kg 2,8 ml
6 kg 3,0 ml
6,5 kg 3,3 ml
7 kg 3,5 ml
7,5 kg 3,8 ml
8 kg 4,0 ml
8,5 kg 4,3 ml
9 kg 4,5 ml
9,5 kg 4,8 ml
85
10 kg lub więcej 5,0 ml
Dzieci w wieku 1 rok lub starsze, ważące mniej niż 40 kg
Masa ciała dziecka
(najbliższa)
Ilość mieszaniny, którą
należy pobrać
Do 15 kg 5,0 ml
15 do 23 kg 7,5 ml
23 do 40 kg 10,0 ml
Krok 4: Pobrać zawiesinę do dozownika.
Należy upewnić się, że używany jest dozownik o właściwej objętości. Pobrać właściwą ilość zawiesiny
z pierwszej miseczki. Pobierać zawiesinę ostrożnie tak, aby nie zawierała pęcherzyków powietrza.
Delikatnie wycisnąć mieszaninę z dozownika do drugiej miseczki.
Krok 5: Osłodzić zawiesinę i podać zawiesinę dziecku
Dodać niewielką ilość słodkiego pokarmu - nie więcej niż jedną łyżeczkę - do drugiej miseczki.
To zneutralizuje gorzki smak zawiesiny Ebilfumin.
Dobrze wymieszać słodki pokarm z zawiesiną Ebilfumin.
Natychmiast podać całą zawartość drugiej miseczki (zawiesina Ebilfumin ze słodkim produktem)
dziecku.
Jeśli cokolwiek pozostanie w drugiej miseczce, należy przepłukać miseczkę niewielką ilością wody i
podać dziecku do spożycia pozostałą mieszaninę. W przypadku dzieci niezdolnych do picia z miski,
do podania pozostałej mieszaniny należy użyć łyżeczki lub butelki do karmienia dzieci
Podać dziecku coś do picia.
Wyrzucić całą niezużytą zawiesinę, która pozostała w pierwszej miseczce.
Powtórzyć powyższe czynności podczas każdego podawania leku.
86
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego
Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek:
Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml)
jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz dorosłych pacjentów mających trudności z
połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są mniejsze dawki. W przypadku, gdy nie jest dostępny na
rynku produkt Ebilfumin w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, farmaceuta może
sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Ebilfumin. Jeśli zawiesina sporządzana w aptece także nie
jest dostępna, pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu.
Należy zapewnić doustne dozowniki (strzykawki doustne) o odpowiedniej objętości i podziałce w
celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z
przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na dozownikach oznaczone były
właściwe objętości. Przygotowując roztwór w domu należy użyć oddzielnych dozowników w celu
pobrania właściwej ilości wody oraz odmierzenia mieszaniny leku Ebilfumin z wodą. W celu
odmierzenia 12,5 ml wody należy użyć dozownika o pojemności 10 ml.
Należy sprawdzić poniżej odpowiednią pojemność dozownika, jaki powinien być użyty, aby pobrać
właściwą objętość zawiesiny doustnej leku Ebilfumin (6 mg/ml).
Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku (włącznie z noworodkami urodzonymi o czasie):
Dawka
Ebilfumin
Objętość zawiesiny
Ebilfumin
Objętość dozownika jakiej należy
użyć (z podziałką 0,1 ml)
9 mg 1,5 ml 2,0 ml (lub 3,0 ml)
10 mg 1,7 ml 2,0 ml (lub 3,0 ml)
11,25 mg 1,9 ml 2,0 ml (lub 3,0 ml)
12,5 mg 2,1 ml 3,0 ml
13,75 mg 2,3 ml 3,0 ml
15 mg 2,5 ml 3,0 ml
16,25 mg 2,7 ml 3,0 ml
18 mg 3,0 ml 3,0 ml (lub 5,0 ml)
19,5 mg 3,3 ml 5,0 ml
21 mg 3,5 ml 5,0 ml
22,5 mg 3,8 ml 5,0 ml
24 mg 4,0 ml 5,0 ml
25,5 mg 4,3 ml 5,0 ml
27 mg 4,5 ml 5,0 ml
28,5 mg 4,8 ml 5,0 ml
30 mg 5,0 ml 5,0 ml
Dzieci w wieku jednego roku lub starsze ważące mniej niż 40 kg:
Dawka
Ebilfumin Objętość zawiesiny Ebilfumin
Objętość dozownika jakiej należy
użyć (z podziałką 0,1 ml)
30 mg 5,0 ml 5,0 ml (lub 10,0 ml)
45 mg 7,5 ml 10,0 ml
60 mg 10,0 ml 10,0 ml

Zamów konsultację
Wypełnij formularz i uzyskaj receptę w 5 minut.
Lek:  Ebilfumin
Cena konsultacji:  59,00 zł

Ilość opakowań
Tabletek w opakowaniu