Recepta on-line 24h/7 w 5 minut

Szukaj leku

Salmex

Salmex

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO 

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO 

Salmex, (100 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, proszek do inhalacji 

Salmex, (250 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, proszek do inhalacji 

Salmex, (500 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, proszek do inhalacji 

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY  

Każda pojedyncza dawka produktu leczniczego Salmex zawiera: 

Salmex, (100 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, proszek do inhalacji 

100 mikrogramów flutykazonu propionianu (mikronizowanego) i 50 mikrogramów salmeterolu (w  postaci salmeterolu ksynafonianu, mikronizowanego). 

Salmex, (250 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, proszek do inhalacji 

250 mikrogramów flutykazonu propionianu (mikronizowanego) i 50 mikrogramów salmeterolu (w  postaci salmeterolu ksynafonianu, mikronizowanego). 

Salmex, (500 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, proszek do inhalacji 

500 mikrogramów flutykazonu propionianu (mikronizowanego) i 50 mikrogramów salmeterolu (w  postaci salmeterolu ksynafonianu, mikronizowanego). 

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 

Każda dawka produktu leczniczego Salmex, (100 μg + 50 μg), zawiera około 13,3 mg laktozy  jednowodnej. 

Każda dawka produktu leczniczego Salmex, (250 μg + 50 μg), zawiera około 13,2 mg laktozy  jednowodnej. 

Każda dawka produktu leczniczego Salmex, (500 μg + 50 μg), zawiera około 12,9 mg laktozy  jednowodnej. 

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA 

Proszek do inhalacji. 

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE  

4.1 Wskazania do stosowania 

Astma oskrzelowa 

Salmex jest wskazany do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, gdy zalecane jest jednoczesne  stosowanie długo działającego β2-mimetyku i wziewnego kortykosteroidu: 

- u pacjentów, u których objawów astmy nie można opanować mimo stosowania kortykosteroidu wziewnego oraz krótko działającego β2-mimetyku, stosowanego doraźnie, 

lub

- u pacjentów, u których objawy astmy można opanować kortykosteroidem wziewnym i długo działającym β2-mimetykiem. 

Uwaga: Produkt leczniczy Salmex w dawce: 100 μg + 50 μg, nie jest przeznaczony do stosowania w  przypadku ciężkiej astmy u dorosłych i u dzieci. 

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) 

Salmex w dawce: 500 μg + 50 μg, jest wskazany w objawowym leczeniu pacjentów z POChP  z FEV1 <60% wartości należnej (przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela), z powtarzającymi się  zaostrzeniami w wywiadzie, u których utrzymują się istotne objawy choroby pomimo regularnego  leczenia lekami rozszerzającymi oskrzela. 

4.2 Dawkowanie i sposób podawania 

Salmex przeznaczony jest wyłącznie do stosowania wziewnego. 

Salmex jest dostępny w następujących mocach:  

Salmex, (100 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, proszek do inhalacji 

Salmex, (250 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną proszek do inhalacji  

Salmex, (500 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną proszek do inhalacji 

Pacjenta należy poinformować, że w celu uzyskania pożądanej skuteczności Salmex należy stosować  codziennie, nawet gdy objawy nie występują. 

Pacjenta należy poddawać regularnej kontroli lekarskiej. Dawka produktu leczniczego Salmex, którą  otrzymuje pacjent jest dawką optymalną i może być zmieniona tylko na zalecenie lekarza. 

Należy ustalić najmniejszą dawkę zapewniającą skuteczną kontrolę objawów. Po uzyskaniu  poprawy stanu pacjenta, u którego stosowano najmniejszą dawkę produktu leczniczego,  złożonego z dwóch substancji, podawanego dwa razy na dobę, należy podjąć próbę dalszego  leczenia produktem leczniczym zawierającym tylko kortykosteroid wziewny.  

Jako postępowanie alternatywne, u pacjentów wymagających leczenia długo działającymi β2- mimetykami, produkt leczniczy Salmex może być stosowany jeden raz na dobę, jeżeli w opinii lekarza  pozwoli to na zachowanie odpowiedniej kontroli objawów choroby. W przypadku danych z wywiadu  wskazujących na to, że u pacjenta występują dolegliwości nocne, dawkę produktu leczniczego należy  podawać wieczorem, a w przypadku dolegliwości występujących głównie w ciągu dnia, dawkę  produktu leczniczego należy podawać rano. 

Dawkę produktu leczniczego Salmex ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od  stopnia ciężkości choroby, uwzględniając zawartą w produkcie dawkę flutykazonu propionianu. Należy  pamiętać, że u pacjentów z astmą, dawka flutykazonu propionianu jest w przybliżeniu tak samo  skuteczna, jak dwie dawki innego kortykosteroidu stosowanego wziewnie. Na przykład 100 μg  flutykazonu propionianu odpowiada w przybliżeniu 200 μg dipropionianu beklometazonu  (zawierającego freon) lub budezonidu. Jeżeli u pacjenta konieczne jest stosowanie leku w dawkach,  których podanie nie jest możliwe z zastosowaniem produktu leczniczego Salmex, należy mu przepisać  odpowiednie dawki β-agonisty i (lub) kortykosteroidu. 

Zalecane dawkowanie: 

Astma oskrzelowa

Dorośli i młodzież w wieku od 12 lat: 

Jedna inhalacja produktu leczniczego Salmex, (100 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, zawierająca  100 mikrogramów flutykazonu propionianu i 50 mikrogramów salmeterolu dwa razy na dobę. 

lub 

Jedna inhalacja produktu leczniczego Salmex, (250 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, zawierająca  250 mikrogramów flutykazonu propionianu i 50 mikrogramów salmeterolu dwa razy na dobę. 

lub 

Jedna inhalacja produktu leczniczego Salmex, (500 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, zawierająca  500 mikrogramów flutykazonu propionianu i 50 mikrogramów salmeterolu dwa razy na dobę. 

Krótkotrwałe stosowanie produktu leczniczego Salmex może być rozważane jako początkowe leczenie  podtrzymujące u dorosłych i młodzieży z przewlekłą, umiarkowaną astmą (pacjenci określani jako  pacjenci z objawami występującymi w dzień, stosujący lek w razie potrzeby, z umiarkowanym do  dużego ograniczeniem przepływu w drogach oddechowych), u których szybka kontrola astmy ma  duże znaczenie. W takich przypadkach, zalecaną dawką początkową jest jedna inhalacja 50  mikrogramów salmeterolu i 100 mikrogramów flutykazonu propionianu dwa razy na dobę. Jeżeli tylko  kontrola astmy zostanie osiągnięta, leczenie należy zweryfikować i rozważyć, czy pacjent może  stosować tylko wziewny kortykosteroid. Ważne jest, aby regularnie oceniać stan pacjenta po  rozpoczęciu stosowania kortykosteroidu tylko w postaci wziewnej. 

Nie wykazano wyraźnych korzyści w porównaniu do stosowania wziewnego flutykazonu propionianu  jako początkowego leczenia podtrzymującego, jeśli jeden lub dwa objawy z kryteriów określających  ciężkość nie występują. Zazwyczaj u większości pacjentów wziewne kortykosteroidy są lekami  „pierwszego rzutu”. Salmex nie jest przeznaczony do stosowania w początkowym leczeniu łagodnej  astmy. Salmex w dawce 100 μg + 50 μg, nie jest odpowiedni do stosowania u dorosłych pacjentów i  dzieci z ciężką astmą; u pacjentów z ciężką astmą zalecane jest ustalenie odpowiedniej dawki  wziewnego kortykosteroidu przed zastosowaniem leczenia skojarzonego. 

Dzieci w wieku od 4 lat: 

Jedna inhalacja produktu leczniczego Salmex, (100 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną, zawierająca  100 mikrogramów flutykazonu propionianu i 50 mikrogramów salmeterolu dwa razy na dobę. 

Maksymalna dopuszczona do stosowania u dzieci dawka flutykazonu propionianu podawana z  produktem leczniczym Salmex wynosi 100 μg dwa razy na dobę. 

Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Salmex u dzieci w wieku poniżej 4 lat. 

POChP 

Dorośli: 

Jedna inhalacja produktu leczniczego Salmex, (500 μg + 50 μg), zawierająca 500 mikrogramów  flutykazonu propionianu i 50 mikrogramów salmeterolu dwa razy na dobę. 

Szczególne grupy pacjentów: 

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego  zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Sposób użycia aparatu do inhalacji: 

Otworzyć aparat do inhalacji i ustawić dawkę. Włożyć ustnik do ust, zamknąć usta. Wykonać wdech  i zamknąć aparat do inhalacji. 

4.3 Przeciwwskazania 

Nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub na substancję pomocniczą wymienioną  w punkcie 6.1. 

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania  

Podczas leczenia astmy oskrzelowej należy uwzględniać zasady leczenia stopniowanego, a reakcję  pacjenta na leczenie należy monitorować poprzez kliniczną ocenę objawów choroby, jak i badania  czynności płuc. 

Produktu leczniczego Salmex nie należy stosować do leczenia ostrych objawów astmy. W tym celu  konieczne jest zastosowanie szybko i krótko działającego leku rozszerzającego oskrzela. Pacjent  powinien zawsze mieć przy sobie produkt leczniczy stosowany w łagodzeniu ostrych napadów astmy. 

Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Salmex u pacjentów w czasie zaostrzenia  astmy lub gdy nastąpiło znaczące lub ostre pogorszenie przebiegu choroby. 

W trakcie leczenia produktem leczniczym Salmex mogą wystąpić zaostrzenia choroby podstawowej  lub poważne objawy niepożądane związane z astmą. Pacjenta należy poinformować, że jeśli po  rozpoczęciu stosowania produktu Salmex nastąpi pogorszenie objawów astmy lub nie będą one  prawidłowo kontrolowane, to należy kontynuować leczenie oraz zasięgnąć porady lekarskiej. 

Zwiększenie częstości stosowania krótko działających leków rozszerzających oskrzela w celu  złagodzenia objawów świadczy o pogorszeniu kontroli choroby; lekarz powinien zweryfikować  leczenie takiego pacjenta. 

Nagłe i szybko postępujące nasilenie objawów astmy oskrzelowej jest stanem mogącym stanowić  zagrożenie życia, dlatego taki pacjent wymaga pilnej konsultacji lekarskiej. Należy rozważyć  zwiększenie dawki kortykosteroidów. Stan pacjenta należy ocenić również w sytuacji, jeśli dotychczas  stosowana dawka produktu leczniczego Salmex nie zapewnia odpowiedniej kontroli astmy. 

W przypadku uzyskania prawidłowej kontroli objawów astmy, należy rozważyć stopniowe  zmniejszanie dawki produktu leczniczego Salmex. Należy regularnie oceniać stan zdrowia pacjentów,  u których zmniejszono dawkę produktu leczniczego Salmex. Należy stosować najmniejszą skuteczną  dawkę produktu leczniczego Salmex (patrz punkt 4.2). 

U pacjentów leczonych z powodu astmy lub POChP należy rozważyć dodatkowe zastosowanie leków  zawierających kortykosteroidy. 

Nie należy nagle przerywać leczenia produktem leczniczym Salmex u pacjentów chorych na astmę ze  względu na ryzyko wystąpienia zaostrzenia choroby. Dawkę produktu leczniczego należy zmniejszać  stopniowo pod kontrolą lekarza. Przerwanie leczenia u pacjentów chorych na POChP może także  powodować nasilenie objawów choroby i powinno odbywać się pod nadzorem lekarza. 

Podobnie jak w przypadku innych stosowanych wziewnie produktów leczniczych zawierających  kortykosteroidy, Salmex należy stosować z ostrożnością u pacjentów z gruźlicą płuc. 

Salmex może rzadko powodować zaburzenia rytmu serca, np. częstoskurcz nadkomorowy, skurcze  dodatkowe i migotanie przedsionków oraz niewielkie i przemijające zmniejszenie stężenia potasu 

w surowicy krwi, jeśli stosowany jest w dużych dawkach terapeutycznych. Dlatego Salmex należy  stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności układu krążenia, w tym  z zaburzeniami rytmu serca, z cukrzycą, z nadczynnością tarczycy i z nieleczoną hipokaliemią lub  u pacjentów ze skłonnością do występowania małych stężeń jonów potasowych w surowicy. 

Odnotowano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.8). Należy  wziąć to pod uwagę przepisując produkt leczniczy pacjentom z cukrzycą w wywiadzie. 

Podobnie jak w przypadku innych leków podawanych wziewnie, może wystąpić paradoksalny skurcz  oskrzeli objawiający się świstami bezpośrednio po przyjęciu leku. Należy natychmiast przerwać  podawanie produktu leczniczego Salmex, ocenić stan pacjenta i w razie konieczności zastosować inne  leczenie. 

Każda dawka produktu leczniczego Salmex, (100 μg + 50 μg), zawiera około 13,3 mg laktozy  jednowodnej. 

Każda dawka produktu leczniczego Salmex, (250 μg + 50 μg), zawiera około 13,2 mg laktozy  jednowodnej. 

Każda dawka produktu leczniczego Salmex, (500 μg + 50 μg), zawiera około 12,9 mg laktozy  jednowodnej. 

U osób z nietolerancją laktozy taka ilość laktozy nie powoduje zwykle żadnych problemów. 

Należy zachować ostrożność w przypadku zmiany dotychczas stosowanego leczenia steroidem  działającym ogólnoustrojowo na leczenie produktem leczniczym Salmex, szczególnie u pacjentów,  u których podejrzewa się niewydolność kory nadnerczy na skutek wcześniejszego leczenia steroidem  działającym ogólnoustrojowo. 

Działania ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania kortykosteroidów wziewnych,  szczególnie jeśli stosowane są duże dawki przez długi okres. Wystąpienie tych działań jest znacznie  mniej prawdopodobne niż podczas doustnego stosowania kortykosteroidów. Możliwe działania  ogólnoustrojowe obejmują: zespół Cushinga, cushingoidalne rysy twarzy, zahamowanie czynności  kory nadnerczy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę, jaskrę i dużo rzadziej, szereg  objawów psychicznych lub zmian zachowania, w tym nadmierną aktywność psychoruchową,  zaburzenia snu, lęk, depresję lub agresję (szczególnie u dzieci). Dlatego ważne jest, aby regularnie  oceniać stan pacjenta i dawkę kortykosteroidu wziewnego zmniejszyć do najmniejszej dawki  zapewniającej skuteczną kontrolę objawów astmy. 

Długotrwałe leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów wziewnych może powodować zahamowanie  czynności kory nadnerczy i ostry przełom nadnerczowy. Bardzo rzadkie przypadki zahamowania  czynności kory nadnerczy i ostrego przełomu nadnerczowego były również opisywane w przypadku  stosowania dawek od 500 do 1000 mikrogramów flutykazonu propionianu. Sytuacje, w których może  wystąpić ostry przełom nadnerczowy, związane są z takimi stanami, jak: uraz, zabieg chirurgiczny,  zakażenie lub szybkie zmniejszenie dawki leku. Objawy nie są zazwyczaj charakterystyczne i mogą to  być: utrata łaknienia, bóle brzucha, zmniejszenie masy ciała, zmęczenie, ból głowy, nudności,  wymioty, niedociśnienie tętnicze, splątanie, hipoglikemia i drgawki. W okresie narażenia na stres lub  przed planowanym zabiegiem chirurgicznym należy rozważyć dodatkowe doustne podanie  kortykosteroidów. 

Korzyści z leczenia flutykazonu propionianem obejmują zminimalizowanie zapotrzebowania na  steroidy doustne. U pacjentów, u których wcześniej stosowane leczenie steroidami doustnymi  zamieniono na leczenie wziewne flutykazonu propionianem należy liczyć się z ryzykiem wystąpienia  objawów niewydolności kory nadnerczy przez dłuższy okres. Ryzyko to może także dotyczyć  pacjentów, u których w przeszłości stosowano duże dawki steroidów. Możliwość zaburzenia  czynności kory nadnerczy należy zawsze uwzględnić w stanach nagłych i sytuacjach związanych ze  stresem, i rozważyć podanie odpowiedniej dawki uzupełniającej kortykosteroidów. Przed  planowanymi zabiegami chirurgicznymi może być konieczna konsultacja specjalistyczna w celu oceny 

stopnia niewydolności kory nadnerczy. 

Rytonawir może znacznie zwiększać stężenie flutykazonu propionianu w osoczu. Dlatego należy  unikać jednoczesnego stosowania flutykazonu propionianu z rytonawirem, chyba że potencjalna  korzyść dla pacjenta przewyższa ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych  kortykosteroidów. Podczas jednoczesnego stosowania flutykazonu propionianu z innymi silnymi  inhibitorami CYP3A może również zwiększyć się ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań  

niepożądanych (patrz punkt 4.5). 

W badaniu TORCH zaobserwowano zwiększenie częstości występowania infekcji dolnych dróg  oddechowych (szczególnie zapalenia płuc i oskrzeli) u pacjentów z POChP otrzymujących produkt  leczniczy zawierający flutykazonu propionian i salmeterol w dawce: 500 mikrogramów +  50 mikrogramów w porównaniu do tych, którzy otrzymywali placebo, a także w badaniach SCO40043  i SCO1000250 porównujących mniejsze od zatwierdzonych w POChP dawki produktu leczniczego  zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w dawce: 250 mikrogramów + 50 mikrogramów podawane 2 razy na dobę z salmeterolem w dawce 50 mikrogramów podawanym 2 razy na dobę (patrz  punkt 4.8 i 5.1). Podobne przypadki zapalenia płuc obserwowano w grupach pacjentów otrzymujących  produkt leczniczy zawierający flutykazonu propionian i salmeterol we wszystkich badaniach.  W badaniu TORCH, niezależnie od sposobu leczenia, największe ryzyko wystąpienia zapalenia płuc  występowało u pacjentów starszych, u pacjentów z niskim wskaźnikiem masy ciała BMI  (<25 kg/m2pc.) oraz u pacjentów z bardzo ciężką postacią choroby (FEV1 <30% wartości należnej).  Należy szczególnie wnikliwie obserwować pacjentów z POChP, czy nie występuje u nich zapalenie  płuc lub inne infekcje dolnych dróg oddechowych, ponieważ kliniczne objawy tych infekcji oraz  zaostrzenia POChP często się nakładają. Jeśli u pacjenta z ciężką postacią POChP stwierdzi się  zapalenie płuc, należy ponownie ocenić leczenie produktem leczniczym Salmex. 

Dane pochodzące z dużego klinicznego badania (wieloośrodkowe badanie kliniczne dotyczące  stosowania salmeterolu w astmie (Salmeterol Multi-Center Asthma Research Trial, SMART) sugerują,  że u pacjentów o pochodzeniu afroamerykańskim występuje zwiększone ryzyko poważnych objawów  związanych z układem oddechowym lub zgonu w sytuacji, kiedy stosują salmeterol w porównaniu do  placebo (patrz punkt 5.1). Nie wiadomo, czy było to spowodowane czynnikami farmakogenetycznymi  czy innymi czynnikami. Pacjentów o pochodzeniu afrykańskim lub afrokaraibskim należy  poinformować, że jeśli w trakcie leczenia produktem leczniczym Salmex nasilą się objawy astmy lub  nie będą one prawidłowo kontrolowane, to należy kontynuować leczenie oraz zasięgnąć porady  lekarskiej. 

Jednoczesne ogólne stosowanie ketokonazolu znamiennie zwiększa ekspozycję ogólnoustrojową na  salmeterol. Może to prowadzić do zwiększenia częstości występowania objawów ogólnoustrojowego  działania leku (np. wydłużenia odstępu QTc i kołatania serca). Dlatego też należy unikać  jednoczesnego stosowania salmeterolu z ketokonazolem lub innymi silnymi inhibitorami CYP3A4,  chyba że korzyści przeważają nad potencjalnym zwiększeniem ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych  działań niepożądanych salmeterolu (patrz punkt 4.5). 

Dzieci i młodzież 

U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat przyjmujących duże dawki flutykazonu propionianu  (zwykle ≥1000 mikrogramów na dobę) istnieje szczególne ryzyko wystąpienia działań  ogólnoustrojowych. Działania ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania kortykosteroidów  wziewnych, szczególnie jeśli są one stosowane w dużych dawkach przez długi okres. Możliwe  działania ogólnoustrojowe obejmują: zespół Cushinga, cushingoidalne rysy twarzy, zahamowanie  czynności kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy i spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży,  i dużo rzadziej, zespół objawów psychicznych lub zmian zachowania, w tym nadmierną aktywność  psychoruchową, zaburzenia snu, lęk, depresję lub agresję. 

Zaleca się, aby w czasie długotrwałego leczenia wziewnym kortykosteroidem regularnie kontrolować  wzrost u dzieci. Dawkę kortykosteroidu wziewnego należy zmniejszyć do najmniejszej dawki 

zapewniającej skuteczną kontrolę objawów astmy. 

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji 

Zarówno leki wybiórczo, jak i niewybiórczo blokujące receptory β-adrenergiczne nie powinny być  stosowane u pacjentów z astmą, chyba że istnieją inne przyczyny uzasadniające ich zastosowanie. 

Jednoczesne stosowanie innych leków działających na receptory β-adrenergiczne może potencjalnie  spowodować działanie addycyjne. 

Flutykazonu propionian 

W normalnych warunkach po podaniu wziewnym, w osoczu krwi występują małe stężenia  flutykazonu propionianu w wyniku nasilonego metabolizmu pierwszego przejścia oraz dużego  klirensu osoczowego, zależnego od aktywności izoenzymu 3A4 cytochromu P 450 w przewodzie pokarmowym i wątrobie. Dlatego znaczące klinicznie interakcje flutykazonu propionianu są mało  prawdopodobne. 

Badania interakcji flutykazonu propionianu podawanego donosowo zdrowym ochotnikom wykazały, że  rytonawir (bardzo silny inhibitor izoenzymu 3A4 cytochromu P 450) podawany w dawce 100 mg dwa  razy na dobę, zwiększa kilkaset razy stężenie flutykazonu propionianu w osoczu, w wyniku czego  dochodzi do znaczącego zmniejszenia stężenia kortyzolu w surowicy. Informacja o tej interakcji nie  ma znaczenia w odniesieniu do podawanego wziewnie flutykazonu propionianu, ale można  spodziewać się znacznego zwiększenia stężenia flutykazonu propionianu w osoczu. Odnotowano  przypadki zespołu Cushinga i zahamowania czynności kory nadnerczy. Dlatego należy unikać  stosowania takiego skojarzenia leków, chyba że korzyść przewyższa ryzyko wystąpienia  ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. 

W małym badaniu przeprowadzonym u zdrowych ochotników ketokonazol (niewiele słabszy od  rytonawiru inhibitor CYP3A), spowodował zwiększenie ekspozycji na flutykazonu propionian o 150%  po podaniu wziewnym pojedynczej dawki. To spowodowało większe zmniejszenie stężenia kortyzolu  w osoczu, w porównaniu do podania samego flutykazonu propionianu. Jednoczesne stosowanie z  innymi silnymi inhibitorami CYP3A, takimi jak itrakonazol, może także spowodować zwiększenie  ekspozycji ogólnoustrojowej na flutykazonu propionian i ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych  działań niepożądanych. Zalecana jest ostrożność i należy unikać, jeśli to możliwe, długotrwałego  stosowania z takimi lekami. 

Salmeterol 

Silne inhibitory CYP3A4 

Jednoczesne podawanie ketokonazolu (400 mg raz na dobę, doustnie) i salmeterolu (50 mikrogramów dwa razy na dobę, wziewnie) przez 7 dni u 15 zdrowych osób powodowało znaczne zwiększenie stężenia salmeterolu w surowicy (1,4-krotne zwiększenie Cmax i 15-krotne zwiększenie AUC). Może to prowadzić do zwiększenia częstości występowania objawów ogólnoustrojowych podczas leczenia salmeterolem (np. wydłużenia odstępu QTc i kołatania serca) w porównaniu do leczenia salmeterolem lub ketokonazolem oddzielnie (patrz punkt 4.4). 

Nie zaobserwowano klinicznie znaczących zmian ciśnienia tętniczego krwi, częstości bicia serca,  stężenia glukozy i stężenia potasu we krwi. Jednoczesne podawanie z ketokonazolem nie powodowało  wydłużenia okresu półtrwania salmeterolu ani nie zwiększyło kumulacji po podaniu wielokrotnym. Należy unikać jednoczesnego stosowania leku z ketokonazolem, chyba że korzyści przeważają nad  potencjalnym zwiększeniem ryzyka wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych  salmeterolu. Wydaje się prawdopodobne, że podobne ryzyko interakcji dotyczy również innych  silnych inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazolu, telitromycyny, rytonawiru). 

Inhibitory CYP3A4 o umiarkowanej sile działania 

Jednoczesne podawanie erytromycyny (500 mg trzy razy na dobę, doustnie) i salmeterolu 

(50 mikrogramów dwa razy na dobę, wziewnie) przez 6 dni u 15 zdrowych osób powodowało małe,  nieistotne statystycznie zwiększenie ekspozycji na salmeterol (1,4-krotne zwiększenie Cmax i 1,2-krotne  zwiększenie AUC). Jednoczesne podawanie z erytromycyną nie było związane z wystąpieniem  ciężkich działań niepożądanych. 

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację 

Płodność 

Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi. Jednakże badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały wpływu salmeterolu lub flutykazonu propionianu na płodność. 

Ciąża 

Dane otrzymane z ograniczonej liczby zastosowań produktu w okresie ciąży (300 - 1000 kobiet w ciąży) nie wskazują, że salmeterol i flutykazonu propionian wywołują wady rozwojowe lub działają szkodliwie na płód/noworodka. 

Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozrodczość po podaniu agonistów receptorów beta2-adrenergicznych i glikokortykosteroidów (patrz punkt 5.3). 

Stosowanie produktu leczniczego Salmex u kobiet w ciąży należy ograniczyć do przypadków, gdy  w opinii lekarza oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. 

U kobiet w ciąży należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę flutykazonu propionianu zapewniającą  odpowiednią kontrolę objawów astmy. 

Karmienie piersią 

Nie wiadomo, czy salmeterol i flutykazonu propionian lub ich metabolity przenikają do mleka kobiecego. 

Badania wykazały, że salmeterol i flutykazonu propionian oraz ich metabolity przenikają do mleka  samic szczurów w okresie laktacji. 

Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków oraz niemowląt karmionych piersią. Należy podjąć  decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie produktem Salmex, biorąc pod uwagę  korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające z leczenia  produktem Salmex. 

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn 

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania  maszyn. 

4.8 Działania niepożądane 

Ponieważ produkt leczniczy Salmex zawiera salmeterol i flutykazonu propionian, można oczekiwać rodzaju i nasilenia działań niepożądanych typowych dla każdego ze składników produktu leczniczego. 

Nie stwierdzono występowania dodatkowych działań niepożądanych wynikających z jednoczesnego stosowania obu leków. 

Działania niepożądane salmeterolu i flutykazonu propionianu są wymienione poniżej w zależności od  układów i narządów oraz częstości występowania. Częstości występowania są określone jako: bardzo  często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do  <1/1000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).  Częstości występowania działań niepożądanych pochodziły z badania klinicznego. Częstość  występowania podczas stosowania placebo nie była brana pod uwagę.

Klasyfikacja  

układów i  

narządów
Objaw niepożądany 
Częstość  

występowania
Zakażenia i  

zarażenia  

pasożytnicze
Kandydoza jamy ustnej i gardła  

Zapalenie płuc  

Zapalenie oskrzeli
Często 

Często1,3,5  

Często1,3
Zaburzenia układu immunologicznego
Reakcje nadwrażliwości, w tym: 

skórne reakcje nadwrażliwości 

obrzęk naczynioruchowy (głównie obrzęk twarzy, jamy ustnej i gardła), 

objawy ze strony układu oddechowego (duszność) objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli), reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny
Rzadko  

Rzadko 

Niezbyt często 

Rzadko 

Rzadko
Zaburzenia  

endokrynologiczne
Zespół Cushinga, cushingoidalne rysy twarzy,  zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie  wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości  mineralnej kości
Rzadko4
Zaburzenia  

metabolizmu i  

odżywiania
Hipokaliemia  

Hiperglikemia
Często3  

Rzadko4
Zaburzenia  

psychiczne
Niepokój 

Zaburzenia snu i zmiany zachowania, w tym  

nadpobudliwość psychoruchowa i drażliwość (głównie u  dzieci) 

Depresja, agresja, (głównie u dzieci)
Niezbyt często 

Rzadko 

Nieznana
Zaburzenia układu  nerwowego
Bóle głowy  

Drżenia
Bardzo często1  

Niezbyt często
Zaburzenia oka 
Zaćma, jaskra 
Rzadko
Zaburzenia serca 
Kołatanie serca 

Tachykardia 

Zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków,  częstoskurcz nadkomorowy oraz skurcze dodatkowe)
Niezbyt często 

Niezbyt często  

Rzadko
 

9

Zaburzenia układu  oddechowego, klatki piersiowej i  

śródpiersia
Zapalenie części nosowej gardła  

Podrażnienie gardła 

Chrypka, bezgłos  

Zapalenie zatok  

Paradoksalny skurcz oskrzeli
Bardzo często2,3  

Niezbyt często  

Często 

Często1,3  

Rzadko4
Zaburzenia skóry i  tkanki podskórnej
Łatwiejsze siniaczenie 
Często1,3
Zaburzenia  

mięśniowo 

szkieletowe i tkanki łącznej
Kurcze mięśni 

Złamania pourazowe 

Bóle stawów 

Bóle mięśni
Niezbyt często 

Często1,3 

Często  

Często
 

1Opisywane często w grupie placebo. 

2Opisywane bardzo często w grupie placebo. 

3Opisywane w trakcie 3-letniej obserwacji u pacjentów z POChP. 

4Patrz punkt 4.4 

5Patrz punkt 5.1 

Opis wybranych działań niepożądanych 

Odnotowane objawy niepożądane występujące podczas leczenia β2-mimetykami, takie jak: drżenia  mięśni, kołatanie serca i bóle głowy, były przemijające i ulegały złagodzeniu w czasie regularnego  stosowania. 

Ze względu na obecność flutykazonu propionianu, u niektórych pacjentów może wystąpić chrypka i  kandydoza jamy ustnej i gardła. W celu zmniejszenia możliwości wystąpienia zarówno chrypki, jak i  kandydozy jamy ustnej i gardła, należy płukać wodą jamę ustną po inhalacji leku. Objawową  kandydozę należy leczyć miejscowymi lekami przeciwgrzybiczymi, kontynuując leczenie produktem  leczniczym Salmex. 

Dzieci i młodzież 

Możliwe objawy ogólnoustrojowe to: zespół Cushinga, cushingoidalne rysy twarzy, zahamowanie  czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4). U dzieci może  również wystąpić niepokój, zaburzenia snu i zmiany zachowania, w tym nadpobudliwość  psychoruchowa i drażliwość. 

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych 

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań  niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania  produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać  wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania  Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,  Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,  tel: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl

10 

4.9 Przedawkowanie 

Brak danych z badań klinicznych dotyczących przedawkowania produktu leczniczego Salmex, jednak  dane dotyczące przedawkowania obu substancji czynnych produktu leczniczego podane są poniżej. 

Objawy przedawkowania salmeterolu to: drżenia, ból głowy i tachykardia. Jako odtrutkę zaleca się  kardioselektywne β-adrenolityki, które należy stosować ostrożnie u pacjentów ze skurczem oskrzeli  w wywiadzie. Jeśli leczenie produktem leczniczym Salmex musi być przerwane z powodu objawów  przedawkowania β2-agonisty zawartego w produkcie, należy kontynuować leczenie odpowiednią  dawką steroidu. Ponadto może wystąpić hipokaliemia. W takim przypadku należy rozważyć podanie  potasu. 

Objawy ostrego przedawkowania flutykazonu propionianu: Zastosowanie wziewne większych niż  zalecane dawek flutykazonu propionianu może powodować przemijające zahamowanie czynności  kory nadnerczy. Sytuacja ta nie wymaga intensywnego leczenia, ponieważ czynność kory nadnerczy  powraca do normy w ciągu kilku dni. Może to być zweryfikowane przez oznaczenie stężenia kortyzolu  w osoczu. 

Długotrwałe stosowanie wziewne większych niż zalecane dawek flutykazonu propionianu:  patrz także punkt 4.4. Ryzyko niewydolności kory nadnerczy. 

Może być konieczne monitorowanie rezerwy nadnerczowej. W przypadku przedawkowania  flutykazonu propionianu, może być nadal kontynuowane leczenie produktem leczniczym Salmex w dawce zapewniającej kontrolę objawów. 

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE 

5.1 Właściwości farmakodynamiczne 

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki działające na receptory adrenergiczne i inne leki stosowane  w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych.  

Kod ATC: R 03 AK 06. 

Flutykazonu propionian i salmeterol - badania kliniczne w astmie oskrzelowej 

Trwające 12 miesięcy badanie GOAL (Uzyskanie optymalnej kontroli choroby - ang. Gaining Optimal  Asthma ControL), przeprowadzono u 3416 pacjentów dorosłych i młodzieży chorujących na  przewlekłą astmę oskrzelową. Celem badania było porównanie bezpieczeństwa stosowania  i skuteczności produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol z monoterapią  wziewnym kortykosteroidem (propionianem flutykazonu) oraz odpowiedź na pytanie, czy cele  leczenia astmy są osiągalne. Leczenie prowadzono według zasady zwiększania dawek leków (ang.  stepped-up), co 12 tygodni aż do osiągnięcia pełnej kontroli (ang. total control) lub osiągnięcia  największej dopuszczalnej dawki leku. Badanie GOAL wykazało, że kontrolę astmy uzyskano  u większej liczby pacjentów stosujących produkt leczniczy zawierający flutykazonu propionian i salmeterol w porównaniu z monoterapią kortykosteroidem wziewnym i ta kontrola choroby została  osiągnięta podczas stosowania mniejszej dawki kortykosteroidu. 

W przypadku stosowania produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol dobra kontrola astmy została osiągnięta szybciej, niż w przypadku stosowania wziewnego  kortykosteroidu w monoterapii. Czas leczenia do osiągnięcia pierwszego tygodnia dobrze  kontrolowanej astmy u 50% pacjentów wynosił 16 dni w przypadku produktu leczniczego  zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w porównaniu do 37 dni w grupie stosującej  wziewny kortykosteroid. W porównaniu do pacjentów chorych na astmę nie stosujących steroidów  czas do uzyskania tygodnia dobrej kontroli astmy wynosił 16 dni, w przypadku leczenia produktem leczniczym zawierającym flutykazonu propionian i salmeterol w porównaniu do 23 dni w przypadku 

11 

leczenia wziewnym kortykosteroidem. 

Zebrane wyniki badania przedstawiono w tabeli: 

Odsetek pacjentów, którzy uzyskali dobrą kontrolę (*WC - Well controlled) lub pełną kontrolę  (**TC -Totally Controlled) astmy w ciągu 12 miesięcy
Rodzaj leczenia  

(przed włączeniem do badania)
Salmeterol + FP 
FP
WC 
TC 
WC 
TC
Bez WKS (tylko SABA) 
78% 
50% 
70% 
40%
Mała dawka WKS (≤500 μg BDP  lub równoważna dawka innego WKS na dobę)
75% 
44% 
60% 
28%
Średnia dawka WKS 

(>500-1000 μg BDP lub równoważna  dawka innego WKS na dobę)
62% 
29% 
47% 
16%
Zebrane wyniki ze wszystkich  

3 rodzajów leczenia
71% 
41% 
59% 
28%
 

WKS - wziewny kortykosteroid; SABA - krótko działający β2-mimetyk; BDP - beklometazon; FP - flutykazonu  propionian; 

* dobra kontrola (*WC - Weil controlled): sporadyczne objawy lub stosowanie SABA lub mniej niż 80% wartości  należnej w badaniach czynności płuc, bez nocnych przebudzeń, bez zaostrzeń, bez objawów niepożądanych  zmuszających do zmiany leczenia 

** pełna kontrola (**TC - Totally Controlled): bez objawów, bez stosowania SABA, większa niż 80% wartości  należnej w badaniach czynności płuc, bez nocnych przebudzeń, bez zaostrzeń, bez objawów niepożądanych  zmuszających do zmiany leczenia 

Wyniki tego badania sugerują, że produkt leczniczy zawierający flutykazonu propionian i salmeterol w dawce: 100 mikrogramów + 50 mikrogramów, stosowany dwa razy na dobę może być rozważany  jako początkowe leczenie podtrzymujące u pacjentów z umiarkowaną, przewlekłą astmą, u których  szybka kontrola astmy wydaje się istotna (patrz punkt 4.2). 

W podwójnie ślepym, randomizowanym badaniu dwóch równoległych grup z udziałem 318 pacjentów  w wieku 18 lat i starszych z astmą przewlekłą oceniano bezpieczeństwo stosowania i tolerancję dwóch  inhalacji produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol dwa razy na dobę  (podwójna dawka) przez 2 tygodnie. Badanie wykazało, że stosowanie podwójnej dawki produktu  leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol (każdej z dostępnych mocy) przez  14 dni powodowało nieznaczne zwiększenie częstości występowania zdarzeń niepożądanych, związanych ze stosowaniem beta-agonisty (drżenia mięśniowe: 1 pacjent [1%] vs 0, kołatanie serca:  6 [3%] vs 1 [<1%], skurcze mięśni: 6 [3%] vs 1 [<1%]) oraz podobną częstość występowania zdarzeń  niepożądanych związanych ze stosowaniem wziewnych kortykosteroidów (np. grzybica jamy ustnej:  6 [6%] vs 16 [8%], chrypka: 2 [2%] vs 4 [2%]) w stosunku do stosowania jednej inhalacji dwa razy na  dobę. Nieznaczne zwiększenie zdarzeń niepożądanych związanych ze stosowaniem beta-agonisty  powinno być wzięte pod uwagę, jeśli podwojenie dawki produktu zawierającego flutykazonu  propionian i salmeterol jest rozważane przez lekarza u dorosłych pacjentów wymagających  dodatkowego, krótkiego (do 14 dni) leczenia kortykosteroidami. 

Badanie kliniczne produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w POChP 

Badanie TORCH (TOwards a Revolution in COPD Health) było 3-letnim badaniem, które miało na  celu ocenę wpływu produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w dawce 

12 

500 μg + 50 μg podawanego 2 razy na dobę, salmeterolu podawanego za pomocą aparatu do inhalacji  w dawce 50 μg 2 razy na dobę, flutykazonu propionianu podawanego za pomocą aparatu do inhalacji  w dawce 500 μg 2 razy na dobę lub placebo na całkowitą śmiertelność pacjentów chorych na POChP.  Do badania byli włączeni pacjenci z umiarkowaną i ciężką postacią POChP (początkowa wartość  

FEV1 przed podaniem leku poniżej 60% wartości należnej). Badanie miało charakter podwójnie  zaślepionej próby. W trakcie badania dozwolone było stosowanie rutynowej terapii POChP z  wyjątkiem innych wziewnych glikokortykosteroidów, długo działających β2-mimetyków oraz  przewlekle podawanych glikokortykosteroidów działających ogólnoustrojowo. Po 3 latach oceniano  przeżywalność wszystkich pacjentów z POChP bez względu na to, czy brali oni udział w badaniu aż  do jego zakończenia. Pierwszorzędowym punktem końcowym było zmniejszenie całkowitej  śmiertelności w ciągu 3 lat stosowania produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w porównaniu do placebo. 

 
Placebo  

N = 1524
Salmeterol 50  N = 1521
FP 500  

N = 1534
Salmeterol  

i flutykazonu  propionian 

50 + 500 

N = 1533
Całkowita śmiertelność w ciągu 3 lat
Liczba zgonów (%) 
231  

(15,2%)
205  

(13,5%)
246  

(16,0%)
193 

(12,6%)
Hazard względny w  porównaniu z placebo  (Przedział ufności)  

wartość p
N/A
0,879 

(0,73; 1,06)  

0,180
1,060 

(0,89; 1,27)  

0,525
0,825 

(0,68; 1,00)  

0,0521
Hazard względny  

produktu zawierającego  salmeterol i flutykazonu  propionian 50 + 500 w  porównaniu z  

salmeterolem i  

flutykazonu  

propionianem  

(Przedział ufności)  

wartość p
N/A
0,932 

(0,77; 1,13)  

0,481
0,774 

(0,64; 0,93)  

0,007
N/A
 

1. wartość p skorygowana przez dwie przejściowe analizy porównujące pierwotną skuteczność w oparciu o analizę log rangową po rozdzieleniu na grupy według palenia papierosów. 

U pacjentów leczonych produktem leczniczym zawierającym flutykazonu propionian i salmeterol zaobserwowano zwiększenie przeżywalności w porównaniu do placebo w 3-letniej obserwacji,  jednakże nie osiągnęła ona wartości istotnej statystycznie, określonej na poziomie p≤0,05. Odsetek pacjentów, u których nastąpił zgon w ciągu 3 lat z powodu POChP, wynosił 6% w grupie  otrzymującej placebo, 6,1% w grupie otrzymującej salmeterol, 6,9% w grupie otrzymującej  flutykazonu propionian oraz 4,7% w grupie otrzymującej flutykazonu propionian i salmeterol. 

Produkt leczniczy zawierający flutykazonu propionian i salmeterol istotnie zmniejszał liczbę  umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń występujących w ciągu roku w porównaniu do salmeterolu,  flutykazonu propionianu i placebo (średnia liczba w grupie otrzymującej flutykazonu propionian

13 

i salmeterol 0,85 w porównaniu do 0,97 w grupie otrzymującej salmeterol, 0,93 w grupie otrzymującej  flutykazonu propionian i 1,13 w grupie otrzymującej placebo). Przekłada się to na zmniejszenie  częstości występowania umiarkowanych i ciężkich zaostrzeń o 25% (95% przedział ufności (PU):  19% do 31%; p<0,001) w porównaniu do placebo, o 12% w porównaniu do salmeterolu (95% PU: 5%  do 19%, p=0,002) i o 9% w porównaniu do flutykazonu propionianu (95% PU: 1% do 16%, p=0,024).  Podobnie salmeterol zmniejszał istotnie częstość występowania zaostrzeń o 15% (95% PU: 7% do 22%;  p<0,001) w porównaniu do placebo, a flutykazonu propionian znamiennie zmniejszał częstość  zaostrzeń o 18% (95% PU: 11% do 24%; p<0,001) w porównaniu do placebo. 

Jakość życia oceniana za pomocą kwestionariusza szpitala św. Jerzego (SGRQ - St George’s  Respiratory Questionnaire) poprawiła się u każdego pacjenta stosującego aktywne leczenie w  porównaniu do placebo. Średnia poprawa jakości życia w ciągu 3 lat terapii produktem leczniczym zawierającym flutykazonu propionian i salmeterol wynosiła -3,1 jednostek (95% PU: -4,1 do -2,1;  p<0,001) w porównaniu do placebo, -2,2 jednostek (p<0,001) w porównaniu do salmeterolu oraz -1,2  jednostki (p=0,017) w porównaniu do flutykazonu propionianu. Zmniejszenie wartości o 4 jednostki  uważane jest za istotne klinicznie. 

Oszacowane prawdopodobieństwo wystąpienia w ciągu 3 lat zapalenia płuc, zgłaszanego jako  zdarzenie niepożądane, wynosiło w przypadku placebo 12,3%, w przypadku salmeterolu 13,3%,  w przypadku flutykazonu 18,3% oraz w przypadku flutykazonu propionianu i salmeterolu 19,6%.  Hazard względny dla produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol wynosił 1,64 (95% PU: 1,33 do 2,01, p<0,001) w porównaniu do placebo. Nie stwierdzono  zwiększenia liczby zgonów związanych z zapaleniem płuc. Liczba zgonów w trakcie terapii, które  zostały zakwalifikowane jako spowodowane przez zapalenie płuc, jest następująca w poszczególnych  grupach: placebo - 7, salmeterol - 9, flutykazonu propionian - 13, flutykazonu propionian i salmeterol - 8. Nie stwierdzono znamiennej różnicy w prawdopodobieństwie złamania kości (5,1% w przypadku  placebo, 5,1% w przypadku salmeterolu, 5,4% w przypadku flutykazonu propionianu i 6,3%  w przypadku produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol; hazard  względny w przypadku produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w porównaniu do placebo 1,22, 95% PU: 0,87 do 1,72, p=0,248). 

Badania kliniczne kontrolowane placebo, trwające 6 i 12 miesięcy, wykazały, że regularne stosowanie  produktu leczniczego zawierającego flutykazonu propionian i salmeterol w dawce: 500 μg + 50 μg poprawiło czynność płuc, zmniejszyło uczucie duszności i zapotrzebowanie na leki stosowane do  przerywania napadów duszności. 

Wieloośrodkowe badanie kliniczne dotyczące stosowania salmeterolu w astmie (ang. Salmeterol Multi center Asthma Research Trial, SMART) 

Badanie SMART było wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym,  kontrolowanym placebo, 28-tygodniowym badaniem w układzie grup równoległych,  przeprowadzonym w Stanach Zjednoczonych. W badaniu w jednej grupie pacjentów z astmą  oskrzelową, do której przydzielono losowo 13 176 osób, do typowego leczenia astmy dodano  salmeterol (w dawce 50 µg dwa razy na dobę), a w drugiej grupie, do której przydzielono losowo 13  179 osób, do typowego leczenia astmy dodano placebo. Kwalifikowano pacjentów chorujących na  astmę w wieku powyżej 12 lat, jeśli przed badaniem stosowali leki przeciwastmatyczne (z wyjątkiem  długo działających (β2-mimetyków). Stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów było określane na  początku, ale nie było konieczne ich stosowanie w trakcie całego badania. Pierwszorzędowy punkt  końcowy obejmował sumę liczby zgonów związanych z układem oddechowym wraz z liczbą stanów  zagrożenia życia związanych z układem oddechowym. 

Kluczowe wnioski z badania SMART (pierwszorzędowe punkty końcowe) 

 

 

Grupa pacjentów 
Liczba zdarzeń pierwszorzędowego  punktu końcowego / liczba pacjentów
 

Ryzyko względne  (95% przedział 

 

14 

 
salmeterol 
placebo 
ufności)
Wszyscy pacjenci 
50/13 176 
36/13 179 
1,40 (0,91; 2,14)
Pacjenci stosujący wziewne  

glikokortykosteroidy 
23/6 127 
19/6 138 
1,21 (0,66; 2,23)
Pacjenci nie stosujący wziewnych  glikokortykosteroidów 
27/7 049 
17/7 041 
1,60 (0,87; 2,93)
Pacjenci pochodzenia  

afroamerykańskiego 
20/2 366 
5/2 319 
4,10 (1,54; 10,90)
 

(Ryzyko znamienne statystycznie na poziomie 95% zaznaczone jest pogrubioną czcionką) 

Kluczowe wnioski z badania SMART według stosowania wziewnych glikokortykosteroidów na  początku badania (drugorzędowe punkty końcowe) 

 
Liczba zdarzeń drugorzędowego  punktu końcowego / liczba pacjentów
Hazard względny 

(95% przedział  

ufności)
 
salmeterol 
placebo 
Zgony związane z zaburzeniami układu oddechowego
Pacjenci stosujący wziewne  

glikokortykosteroidy 
10/6127 
5/6138 
2,01 (0,69; 5,86)
Pacjenci nie stosujący wziewnych  glikokortykosteroidów 
14/7049 
6/7041 
2,28 (0,88; 5,94)
Suma zgonów związanych z astmą oraz zdarzeń zagrażających życiu
Pacjenci stosujący wziewne  

glikokortykosteroidy 
16/6127 
13/6138 
1,24 (0,60; 2,58)
Pacjenci nie stosujący wziewnych  glikokortykosteroidów 
21/7049 
9/7041 
2,39 (1,10; 5,22)
Zgony związane z astmą
Pacjenci stosujący wziewne  

glikokortykosteroidy 
4/6127 
3/6138 
1,35 (0,30; 6,04)
Pacjenci nie stosujący wziewnych  glikokortykosteroidów 
9/7049 
0/7041 
*
 

(*=brak możliwości analizy statystycznej, gdyż liczba zdarzeń w grupie placebo wynosi 0. Ryzyko  znamienne statystycznie na poziomie 95% zaznaczone jest pogrubioną czcionką. Drugorzędowe punkty  końcowe wymienione w powyższej tabeli osiągnęły znamienność statystyczną w odniesieniu do całej  populacji. Drugorzędowe punkty końcowe obejmujące: sumę zgonów z każdego powodu wraz ze  zdarzeniami zagrażającymi życiu, całkowitą liczbę zgonów oraz liczbę hospitalizacji z dowolnego  powodu, nie osiągnęły dla całej populacji różnicy znamiennej statystycznie.) 

Mechanizm działania:

15 

Salmex zawiera salmeterol i flutykazonu propionian, substancje o różnych mechanizmach działania.  Odpowiednie mechanizmy działania obydwu substancji są podane poniżej. 

Salmeterol: 

Salmeterol jest wybiórczym, długo działającym (12 godzin) agonistą receptorów beta2- adrenergicznych, o długim łańcuchu bocznym, który wiąże się z miejscem pozareceptorowym. 

Salmeterol powoduje rozszerzenie oskrzeli trwające dłużej, przynajmniej 12 godzin, w porównaniu do  działania zalecanych dawek zwykle stosowanych krótko działających β2-agonistów. 

Flutykazonu propionian: 

Flutykazonu propionian podawany wziewnie w zalecanych dawkach, wywiera działanie  przeciwzapalne w obrębie płuc, którego wynikiem jest zmniejszenie nasilenia objawów i częstości  zaostrzeń astmy oskrzelowej; wywołuje mniej działań niepożądanych niż kortykosteroidy podawane  ogólnie. 

5.2 Właściwości farmakokinetyczne  

W czasie jednoczesnego podawania wziewnego flutykazonu propionianu i salmeterolu właściwości  farmakokinetyczne każdej substancji czynnej są podobne do właściwości farmakokinetycznych  obserwowanych w przypadku podawania tych substancji oddzielnie. Właściwości farmakokinetyczne  mogą być zatem rozpatrywane na podstawie prześledzenia właściwości farmakokinetycznych obu  substancji oddzielnie. 

Salmeterol: 

Salmeterol działa miejscowo w płucach i dlatego stężenia w osoczu nie są wskaźnikiem jego działania  terapeutycznego. Z powodu technicznych trudności w oznaczeniu stężenia salmeterolu w osoczu,  wynikających z bardzo małych stężeń leku (około 200 pg/ml lub mniej) podczas jego stosowania  wziewnego w dawkach terapeutycznych, istnieje niewiele danych dotyczących właściwości  farmakokinetycznych salmeterolu. 

Flutykazonu propionian: 

Całkowita biodostępność flutykazonu propionianu po jednorazowym podaniu wziewnym u zdrowych  osób wynosi około 5-11% dawki nominalnej, w zależności od typu użytego inhalatora. U pacjentów  z astmą lub POChP obserwowano mniejszą ekspozycję ogólnoustrojową na stosowany wziewnie  flutykazonu propionian. 

Wchłanianie ogólnoustrojowe odbywa się głównie z płuc, początkowo jest szybkie, a następnie  powolne. Pozostała część wziewnej dawki jest połykana i dostaje się do przewodu pokarmowego, ale  ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna (<1%) wskutek słabej rozpuszczalności leku w wodzie  i metabolizmu pierwszego przejścia. Istnieje liniowa zależność pomiędzy dawką leku a ekspozycją  ogólnoustrojową. 

Losy flutykazonu propionianu w organizmie są określane przez duży klirens osoczowy (1150 ml/min),  dużą objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (około 300 l) i okres półtrwania około 8 godzin. Lek wiąże się z białkami osocza w 91%. 

Flutykazonu propionian jest szybko usuwany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą jest  metabolizm do nieaktywnej pochodnej kwasu karboksylowego; reakcja ta jest katalizowana przez  izoenzym 3A4 cytochromu P450. Inne niezidentyfikowane metabolity znaleziono również w kale.

16 

Klirens nerkowy flutykazonu jest pomijalny. Mniej niż 5% dawki wydalane jest z moczem, głównie  w postaci metabolitów. Większa część dawki jest wydalana z kałem w postaci metabolitów  i niezmienionego leku. 

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie 

Jedyne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u ludzi pochodzą z badań  przeprowadzonych na zwierzętach i oparte są na działaniu farmakologicznym salmeterolu  ksynafonianu i flutykazonu propionianu podawanych oddzielnie. 

W badaniach wpływu na rozrodczość przeprowadzonych na zwierzętach, glikokortykosteroidy  powodowały powstawanie wad rozwojowych (rozszczep podniebienia, zniekształcenia szkieletu).  Jednakże nie wydaje się, aby te wyniki badań na zwierzętach odnosiły się do ludzi stosujących  zalecane dawki produktu leczniczego. Badania na zwierzętach z zastosowaniem salmeterolu  ksynafonianu wykazywały toksyczny wpływ na zarodek i płód tylko po ekspozycji na duże dawki.  W następstwie jednoczesnego podawania salmeterolu ksynafonianu i flutykazonu propionianu,  u szczurów stwierdzono przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej  po zastosowaniu takich dawek glikokortykosteroidów, które powodują nieprawidłowości. 

6. DANE FARMACEUTYCZNE 

6.1 Wykaz substancji pomocniczych 

Laktoza jednowodna, która zawiera białka mleka. 

6.2 Niezgodności farmaceutyczne 

Nie dotyczy. 

6.3 Okres ważności 

18 miesięcy. 

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania 

Przechowywać w temperaturze poniżej 30ºC, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed  wilgocią. 

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 

Blister OPA/Aluminium/PCV/Aluminium/PET/papier umieszczony w inhalatorze zaopatrzonym w  ustnik i licznik dawek. Inhalator w tekturowym pudełku. 

1 inhalator zawiera 60 dawek. 

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego  do stosowania 

Aparat do inhalacji uwalnia proszek, który jest wdychany do płuc. 

Aparat do inhalacji zaopatrzony jest w ustnik i licznik dawek. 

Szczegółowa instrukcja dotycząca stosowania - patrz Ulotka dla pacjenta.

17 

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA  DOPUSZCZENIE DO OBROTU 

Celon Pharma S.A. 

ul. Ogrodowa 2A, Kiełpin 

05-092 Łomianki 

8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 

20806- Salmex (100 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną 

20807- Salmex (250 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną 

20808- Salmex (500 μg + 50 μg)/dawkę inhalacyjną 

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO  OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 

20.12.2012 r. 

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU  CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 

11.07.2014 r.

18 

 

Zamów konsultację
Wypełnij formularz i uzyskaj receptę w 5 minut.
Lek:  Salmex
Cena konsultacji:  59,00 zł

Ilość opakowań
Tabletek w opakowaniu