Recepta on-line 24h/7 w 5 minut

Szukaj leku

Rupafin

Rupafin

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO 

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO 

Rupafin 10 mg, tabletki 

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY  

Każda tabletka zawiera: 

10 mg rupatadyny (w postaci rupatadyny fumaranu).  

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 57,57 mg laktozy w postaci laktozy jednowodnej.  Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.  

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA 

Tabletka.  

Okrągłe tabletki o barwie jasnołososiowej. 

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE  

4.1 Wskazania do stosowania 

Objawowe leczenie alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i pokrzywki u dorosłych i młodzieży  (w wieku powyżej 12 lat). 

4.2 Dawkowanie i sposób podawania  

Dawkowanie 

Dorośli i młodzież (w wieku powyżej 12 lat)  

Zalecana dawka wynosi 10 mg (jedna tabletka) raz na dobę, z posiłkiem lub bez posiłku. 

Osoby w podeszłym wieku  

Należy zachować ostrożność podczas stosowania rupatadyny u osób w podeszłym wieku (patrz punkt  4.4). 

Dzieci 

Rupatadyna 10 mg w postaci tabletek nie jest zalecana do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat.  U dzieci w wieku od 2 do 11 lat zaleca się stosowanie rupatadyny w postaci roztworu doustnego 1 mg/ml.  

Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby  

Ze względu na brak doświadczenia klinicznego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub  wątroby, obecnie nie zaleca się stosowania rupatadyny u tych pacjentów. 

4.3 Przeciwwskazania 

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w  punkcie 6.1. 

1  

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania  

Nie zaleca się podawania rupatadyny z sokiem grejpfrutowym (patrz punkt 4.5). Należy unikać jednoczesnego stosowania rupatadyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4, a  podczas równoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 należy  zachować ostrożność (patrz punkt 4.5). 

Konieczne może być dostosowanie dawki substancji, które są substratami izoenzymu CYP3A4 (np.  symwastatyna, lowastatyna) oraz substancji o wąskim indeksie terapeutycznym, które są substratami  dla izoenzymu CYP3A4 (np. cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, cyzapryd), ponieważ  rupatadyna może zwiększać stężenie tych leków w osoczu (patrz punkt 4.5). 

Bezpieczeństwo kardiologiczne stosowania rupatadyny było oceniane w badaniu Thorough QT/QTs.  Rupatadyna w dawce do 10 razy większej niż dawka terapeutyczna nie wywierała wpływu na zapis  EKG, i w związku z tym nie budzi ona zastrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa w stosunku do serca.  Jednak rupatadynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze stwierdzonym wydłużeniem  odstępu QT, u pacjentów z niewyrównaną hipokaliemią, u pacjentów ze schorzeniami  predysponującymi do wystąpienia arytmii, takimi jak: klinicznie znacząca bradykardia, ostre  niedokrwienie mięśnia sercowego. 

Rupatadynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i starsi). Chociaż  w badaniach klinicznych nie stwierdzono ogólnej różnicy w skuteczności lub bezpieczeństwie  stosowania, nie można wykluczyć występowania zwiększonej wrażliwości u niektórych pacjentów w  podeszłym wieku, ze względu na niewielką liczbę pacjentów w podeszłym wieku włączonych do  badania (patrz punkt 5.2).  

Odnośnie stosowania produktu u dzieci w wieku poniżej 12 lat oraz u pacjentów z zaburzeniami  czynności nerek lub wątroby, patrz punkt 4.2. 

Ze względu na zawartość laktozy jednowodnej w produkcie Rupafin 10 mg, pacjenci z rzadko  występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego  wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni stosować tego produktu. 

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji 

Badania dotyczące interakcji z rupatadyną 10 mg w postaci tabletek przeprowadzono wyłącznie  u dorosłych i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat). 

Wpływ innych leków na rupatadynę 

Należy unikać jednoczesnego stosowania rupatadyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (np.  itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna,  nefazodon), a podczas równoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami izoenzymu  CYP3A4 (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) należy zachować ostrożność. 

Stosowanie rupatadyny w dawce 20 mg jednocześnie z ketokonazolem lub erytromycyną zwiększa  ogólnoustrojowa ekspozycję na rupatadynę, odpowiednio 10-krotnie i 2-3-krotnie. Zmiany te nie są  związane z wpływem na odstęp QT lub ze zwiększeniem działań niepożądanych, w porównaniu do  sytuacji, gdy te leki były stosowane oddzielnie.  

Interakcja z sokiem grejpfrutowym: Jednoczesne podawanie soku grejpfrutowego zwiększa 3,5– krotnie ogólnoustrojową ekspozycję na rupatadynę. Nie należy stosować jednocześnie z sokiem  grejpfrutowym.

Wpływ rupatadyny na inne leki  

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania rupatadyny z innymi  metabolizowanymi lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, gdyż wiedza dotycząca wpływu  rupatadyny na te leki jest ograniczona. 

Interakcja z alkoholem: Po podaniu z alkoholem, rupatadyna w dawce 10 mg miała minimalny wpływ  na wyniki niektórych testów sprawności psychoruchowej, chociaż nie różniły się one istotnie od  obserwowanych po podaniu samego alkoholu. Dawka 20 mg nasilała zaburzenia spowodowane  przyjęciem alkoholu. 

Interakcje z lekami hamującymi czynność OUN (ośrodkowy układ nerwowy): Tak jak w przypadku  innych leków przeciwhistaminowych, nie można wykluczyć interakcji z lekami hamującymi czynność  OUN.  

Interakcje ze statynami: Podczas badań klinicznych z rupatadyną niezbyt często zgłaszano  bezobjawowe zwiększenie aktywności CPK (fosfokinazy kreatynowej). Nie jest znane ryzyko  interakcji ze statynami; niektóre z nich są również metabolizowane przez izoenzym CYP3A4 układu  cytochromu P450. Z tego powodu, rupatadynę należy stosować z ostrożnością, jeśli jest podawana  jednocześnie ze statynami. 

Interakcja z midazolamem: Po podaniu 10 mg rupatadyny w skojarzeniu z 7,5 mg midazolamu  obserwowano nieznaczne wyższy wzrost ekspozycji midazolamu (Cmax i AUC). Dlatego też  rupatadyna działa jako łagodny inhibitor CYP3A4. 

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację 

Ciąża 

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania rupatadyny u kobiet w ciąży. Badania na  zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży,  rozwój zarodka / płodu, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). W celu  zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania rupatadyny w okresie ciąży. 

Karmienie piersią 

Rupatadyna przenika do mleka u zwierząt. Nie wiadomo, czy rupatadyna przenika do mleka  kobiecego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie rupatadyną biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka wynikających z karmienia piersią i korzyści dla kobiety  wynikające z leczenia. 

Płodność 

Brak danych klinicznych dotyczących płodności. Badania na zwierzętach wykazały znaczące  zmniejszenie płodności po narażeniu większym niż obserwowane u ludzi po podaniu maksymalnej dawki leczniczej (patrz punkt 5.3). 

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn 

Rupafin 10 mg nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak  przed prowadzeniem pojazdów lub obsługiwaniem maszyn należy zachować ostrożność, dopóki nie  zostanie ustalona indywidualna reakcja pacjenta na rupatadynę. 

4.8 Działania niepożądane 

W badaniach klinicznych rupatadyna w dawce 10 mg była stosowana u ponad 2043 pacjentów dorosłych i młodzieży, a 120 z tych pacjentów stosowało rupatadynę przez co najmniej rok. 

Najczęściej występujące działania niepożądane w kontrolowanych badaniach klinicznych, to: senność (9,4%), bóle głowy (6,9%), zmęczenie (3,1%), astenia (1,5%), suchość w jamie ustnej (1,2%)  i zawroty głowy (1,03%).

3  

Większość działań niepożądanych obserwowanych podczas badań klinicznych było łagodnych do  umiarkowanych i zazwyczaj nie wymagały one przerwania leczenia. 

Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: 

• Często (≥ 1/100 do < 1/10) 

• Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) 

• Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) 

Częstość występowania działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów leczonych rupatadyną  w dawce 10 mg w postaci tabletek w trakcie badań klinicznych i zgłoszeń spontanicznych była  następująca:

Klasyfikacja układów i  

narządów
Często  

(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często  

(≥1/1 000 do <1/100)
Zakażenia i zarażenia  

pasożytnicze 


zapalenie gardła,  

zapalenie błony śluzowej nosa
Zaburzenia metabolizmu i  odżywiania 


zwiększenie łaknienia
Zaburzenia układu nerwowego 
zawroty głowy,  

ból głowy,  

senność
zaburzenia zdolności skupiania  uwagi
Zaburzenia układu  

oddechowego, klatki  

piersiowej i śródpiersia


kaszel,  

suchość w gardle,  

krwawienia z nosa, 

suchość błony śluzowej nosa,  bóle jamy ustnej i gardła
Zaburzenia żołądka i jelit 
suchość w jamie ustnej 
bóle brzucha, 

bóle w nadbrzuszu,  

biegunka,  

niestrawność,  

nudności,  

wymioty,  

zaparcia
Zaburzenia skóry i tkanki  podskórnej


wysypka
Zaburzenia mięśniowo 

szkieletowe i tkanki łącznej


bóle stawów,  

bóle pleców,  

bóle mięśni
Zaburzenia ogólne i stany w  miejscu podania
astenia,  

zmęczenie
złe samopoczucie,  

gorączka,  

zwiększone pragnienie, 

drażliwość
Badania diagnostyczne 


zwiększenie aktywności  

aminotransferazy alaninowej,  zwiększenie aktywności  

aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywności fosfokinazy  kreatynowej we krwi,  

nieprawidłowe wyniki testów  czynności wątroby,  

zwiększenie masy ciała


Ponadto, w okresie po wydaniu pozwolenia na dopuszczenie do zgłoszono trzy rzadko występujące  działania niepożądane: 

Po wprowadzeniu do obrotu rupatadyny 10 mg w postaci tabletek zgłaszano przypadki tachykardii,  kołatania serca i reakcji nadwrażliwości (w tym reakcji anafilaktycznych, obrzęku naczynioruchowego i pokrzywki).  

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych 

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań  niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania  produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać  wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,  Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa,  tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl  

4.9 Przedawkowanie 

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. Podczas badania klinicznego dotyczącego  bezpieczeństwa stosowania, rupatadyna podawana w dawce 100 mg na dobę przez 6 dni była dobrze  tolerowana. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym była senność.  W razie przypadkowego zażycia bardzo dużych dawek należy zastosować leczenie objawowe i  podtrzymujące. 

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE 

5.1 Właściwości farmakodynamiczne 

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego, kod ATC:  R06A X28. 

Rupatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, długo działającym antagonistą  histaminy o selektywnym działaniu antagonistycznym na obwodowe receptory H1. Niektóre  metabolity (desloratadyna i jej hydroksylowane metabolity) zachowują działanie przeciwhistaminowe  i mogą częściowo przyczyniać się do ogólnej skuteczności produktu leczniczego. 

W badaniach in vitro wykazano, że rupatadyna w dużym stężeniu hamuje degranulację komórek  tucznych, indukowaną przez bodźce immunologiczne i nieimmunologiczne, jak również hamuje uwalnianie cytokin, zwłaszcza TNFα (czynnika obumierania guza), przez ludzkie komórki tuczne i  monocyty. Kliniczne znaczenie tych obserwacji wymaga dalszego potwierdzenia. 

Badania kliniczne z udziałem ochotników (n=393) i pacjentów (n=2650) z alergicznym zapaleniem  błony śluzowej nosa i przewlekłą pokrzywką idiopatyczną nie wykazały znaczącego wpływu rupatadyny podawanej w dawkach od 2 mg do 100 mg na zapis elektrokardiograficzny.  

Przewlekłą pokrzywkę idiopatyczną badano jako kliniczny model zmian pokrzywkowych, ze względu  na podobną patofizjologię leżącą u podłoża tych stanów, niezależnie od ich etiologii, a także ze  względu na możliwość łatwiejszej kwalifikacji prospektywnej przewlekle chorych pacjentów. Ze  względu na to, że uwalnianie histaminy jest czynnikiem, który powoduje wystąpienie wszystkich  chorób pokrzywkowych, można oczekiwać, że rupatadyna będzie skuteczna w łagodzeniu objawów  innych zmian pokrzywkowych, nie tylko przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, zgodnie z klinicznymi  zaleceniami. 

W badaniach kontrolowanych placebo u pacjentów z przewlekłą pokrzywką idiopatyczną, rupatadyna  była skuteczna w zmniejszaniu średnich wartości wskaźnika świądu po 4 tygodniach leczenia, w 

5  

stosunku do wartości początkowej (zmiana w stosunku do wartości początkowej: rupatadyna 57,5%,  placebo 44,9%) oraz zmniejszaniu średniej liczby bąbli pokrzywkowych (54,3% w porównaniu z  39,7%). 

5.2 Właściwości farmakokinetyczne  

Wchłanianie i dostępność biologiczna 

Po podaniu doustnym rupatadyna jest szybko wchłaniana, a tmax występuje około 0,75 godziny po  podaniu. Po jednorazowym, doustnym podaniu dawki 10 mg, średnie Cmax wynosiło 2,6 ng/ml, a po  jednorazowym, doustnym podaniu dawki 20 mg - 4,6 ng/ml. Farmakokinetyka rupatadyny była  liniowa w zakresie dawek od 10 do 20 mg po podaniu jednorazowym i wielokrotnym. Po podaniu  dawki 10 mg raz na dobę przez 7 dni, średnie Cmax wynosiło 3,8 ng/ml. Stężenie w osoczu zmniejszało  się dwuwykładniczo, ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym 5,9 godziny.  Stopień wiązania rupatadyny z białkami osocza wynosił 98,5-99%. 

Rupatadyny nigdy nie podawano u ludzi dożylnie i nie ma danych dotyczących bezwzględnej  dostępności biologicznej rupatadyny. 

Wpływ spożywania pokarmu 

Spożywanie pokarmu zwiększało ogólnoustrojową ekspozycję (AUC) na rupatadynę o około 23%.  Ekspozycja na jeden z jej aktywnych metabolitów i na główny nieaktywny metabolit była praktycznie  taka sama (zmniejszenie odpowiednio o około 5% i 3%). Czas, po którym wystąpiło maksymalne  stężenie rupatadyny w osoczu (tmax) wydłużył się o 1 godzinę. Spożywanie pokarmu nie miało wpływu  na maksymalne stężenie w osoczu (Cmax). Te różnice nie miały znaczenia klinicznego. 

Metabolizm i eliminacja 

W badaniu dotyczącym wydalania leku u ludzi (40 mg rupatadyny znakowanej 14C) 34,6%  radioaktywności wykryto w moczu, a 60,9% w kale w ciągu 7 dni. Rupatadyna podawana doustnie  podlega w znaczącym stopniu metabolizmowi pierwszego przejścia. W moczu i w kale stwierdzano  nieznaczne ilości niezmienionej substancji czynnej. Oznacza to, że rupatadyna jest niemal całkowicie  metabolizowana. Aktywne metabolit, desloratadyna i inne hydroksylowanie pochodne, stanowiły  odpowiednio 27% i 48% całkowitej ekspozycji ogólnoustrojowej substancje czynne. Badania  metabolizmu in vitro z zastosowaniem mikrosomów ludzkiej wątroby wskazują, że rupatadyna jest  metabolizowana głównie przez cytochrom P450 (CYP 3A4). 

Na podstawie badań in vitro działanie hamujące rupatadyny na CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8,  CYP2C19, UGT1A1 i UGT2B7 jest mało prawdopodobne. Nie należy spodziewać się, że rupatadyna  będzie hamowała następujące transportery w krążeniu ogólnym: OATP1B1, OATP1B3 i BCRP (ang.  breast cancer resistance protein) w wątrobie i jelitach. Ponadto wykryto słabe hamowanie  glikoproteiny P (P-gp) występującej w jelicie cienkim. 

W badaniach indukcji enzymu CYP in vitro ryzyko indukcji przez rupatadynę enzymów CYP1A2,  CYP2B6 i CYP3A4 w wątrobie in vivo uważa się za mało prawdopodobne. W oparciu o wyniki badań  in vivo rupatadyna działa jako słaby inhibitor CYP3A4. 

Szczególne grupy pacjentów 

W badaniu z udziałem zdrowych ochotników, przeprowadzonym w celu porównania wyników u  młodych osób dorosłych oraz u osób w podeszłym wieku, wartości AUC i Cmax dla rupatadyny u osób  w podeszłym wieku były większe niż u osób młodszych. Prawdopodobnie jest to spowodowane  zmniejszonym wątrobowym metabolizmem pierwszego przejścia u osób w podeszłym wieku.  Różnice te nie były obserwowane w przypadku metabolitów. Średni okres półtrwania eliminacji  rupatadyny u ochotników w podeszłym wieku i młodych ochotników wynosił odpowiednio 8,7 godz. i  5,9 godz. W związku z tym, że wyniki dla rupatadyny i jej metabolitów nie miały znaczenia  klinicznego, stwierdzono, że nie jest konieczne dostosowanie dawki, jeśli osoby w podeszłym wieku  przyjmują dawkę 10 mg. 

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie 

Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniają  szczególnego zagrożenia dla człowieka. 

U różnych gatunków zwierząt, takich jak szczury, świnki morskie i psy, rupatadyna w dawce ponad  100 razy większej niż zalecana dawka kliniczna (10 mg) nie powodowała wydłużenia odstępu QTc ani QRS i nie powodowała zaburzeń rytmu serca. Rupatadyna i jeden z jej głównych, aktywnych  metabolitów u człowieka, 3-hydroksydesloratadyna, w stężeniach co najmniej 2000 razy większych  niż Cmax występujące u ludzi po podaniu dawki 10 mg, nie wpływały na potencjały czynnościowe we  włóknach Purkiniego izolowanych z serca psa. W badaniu oceniającym wpływ na sklonowany ludzki  kanał potasowy kodowany przez gen HERG stwierdzono, że rupatadyna w stężeniu 1685 razy  większym niż Cmax występujące po podaniu 10 mg rupatadyny blokowała ten kanał. Desloratadyna,  metabolit o największej aktywności, w stężeniu 10 mikromoli nie wywierała działania. Badania  dotyczące dystrybucji tkankowej u szczurów, przeprowadzone z zastosowaniem rupatadyny  znakowanej radioaktywnie wykazały, że rupatadyna nie kumuluje się w tkance serca. 

U szczurów, po podaniu dużej dawki wynoszącej 120 mg/kg mc. na dobę, po której Cmax było 268  razy większe niż oznaczane u ludzi po podaniu dawki leczniczej (10 mg/dobę), występowało znaczące  zmniejszenie płodności u samców i samic. Toksyczność dla płodu (opóźnienie wzrostu, niecałkowite  kostnienie, niewielkie wady kośćca) była zgłaszana u szczurów tylko po podaniu dawek toksycznych  dla matek (25 i 120 mg/kg mc. na dobę). U królików, po podaniu dawek do 100 mg/kg mc., nie  obserwowano dowodów na toksyczny wpływ na rozwój potomstwa. Dawka, która nie powodowała szkodliwego wpływu na rozwój potomstwa, wynosiła 5 mg/kg mc. na dobę u szczurów oraz  100 mg/kg mc. na dobę u królików. Po zastosowaniu tych dawek uzyskano Cmax odpowiednio 45 i 116  razy większe niż oznaczane u ludzi po podaniu dawki leczniczej (10 mg/dobę). 

6. DANE FARMACEUTYCZNE 

6.1 Wykaz substancji pomocniczych 

Skrobia żelowana kukurydziana 

Celuloza mikrokrystaliczna 

Żelaza tlenek czerwony (E 172) 

Żelaza tlenek żółty (E 172) 

Laktoza jednowodna 

Magnezu stearynian 

6.2 Niezgodności farmaceutyczne 

Nie dotyczy. 

6.3 Okres ważności 

3 lata. 

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania 

Przechowywać blister w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 

Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku. 

Opakowania zawierają: 3, 7, 10, 15, 20, 30, 50 lub 100 tabletek. 

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania  

Bez szczególnych wymagań. 

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z  lokalnymi przepisami. 

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA  DOPUSZCZENIE DO OBROTU 

NOUCOR HEALTH, S.A. 

Av. Cami Reial, 51-57, 

E-08184 Palau-solitá i Plegamans 

Barcelona, Hiszpania 

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Pozwolenie nr: 14244 

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO  OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 12 grudnia 2007 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 12 lipca 2011 r. 

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU  CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 

07/2022

----------------------------------------------------------------------------------------

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO 

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO 

Rupafin, 1 mg/ml, roztwór doustny 

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY  

Każdy ml roztworu doustnego zawiera: 

1 mg rupatadyny (w postaci rupatadyny fumaranu).  

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:  

Sacharoza 300 mg/ml 

Metylu parahydroksybenzoesan (E218) 1,00 mg/ml 

Glikol propylenowy (E 1520) 200 mg/ml 

  

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA 

Roztwór doustny. 

Klarowny, żółty roztwór. 

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE  

4.1 Wskazania do stosowania 

Rupafin 1 mg/ml roztwór doustny jest wskazany w objawowym leczeniu: 

− alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (w tym przewlekłego alergicznego zapalenia błony  śluzowej nosa) u dzieci w wieku od 2 do 11 lat (patrz punkt 5.1); 

− pokrzywki u dzieci w wieku od 2 do 11 lat (patrz punkt 5.1). 

4.2 Dawkowanie i sposób podawania  

Dawkowanie 

- Dzieci w wieku od 2 do 11 lat 

Dawkowanie u dzieci o masie ciała równej lub większej niż 25 kg: 5 ml (5 mg rupatadyny) roztworu  doustnego raz na dobę, z jedzeniem lub niezależnie od posiłku. 

Dawkowanie u dzieci o masie ciała równej lub większej niż 10 kg, ale mniejszej niż 25 kg: 2,5 ml  (2,5 mg rupatadyny) roztworu doustnego raz na dobę, z jedzeniem lub niezależnie od posiłku. 

- Dzieci w wieku poniżej 2 lat 

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 2 lat ze względu na brak  danych dotyczących tej populacji (patrz punkt 4.4). 

- Dorośli i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) 

U dorosłych i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) bardziej odpowiednie jest stosowanie rupatadyny  10 mg w postaci tabletek.

1  

 - Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby 

Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby: ze względu na brak doświadczenia klinicznego  u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, obecnie nie zaleca się stosowania  rupatadyny u tych pacjentów. 

Sposób podawania  

Podanie doustne. 

Instrukcja stosowania: 

- Aby otworzyć butelkę, należy nacisnąć nakrętkę i przekręcić ją w kierunku przeciwnym do  ruchu wskazówek zegara. 

- Wziąć strzykawkę i umieścić ją w perforowanym korku, odwrócić butelkę do góry dnem. - Napełnić strzykawkę zaleconą dawką. 

- Podać roztwór bezpośrednio ze strzykawki dozującej. 

- Po użyciu umyć strzykawkę. 

4.3 Przeciwwskazania 

Nadwrażliwość na rupatadynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania  

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rupatadyny roztwór doustny u dzieci  w wieku poniżej 2 lat.  

Należy unikać jednoczesnego stosowania rupatadyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4, a  podczas równoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 należy  zachować ostrożność (patrz punkt 4.5). 

Konieczne może być dostosowanie dawki substancji wrażliwych na izoenzym CYP3A4 (np.  symwastatyna, lowastatyna) oraz substancji o wąskim indeksie terapeutycznym będących substratami  dla izoenzymu CYP3A4 (np. cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus, cyzapryd), ponieważ  rupatadyna może zwiększać stężenie tych leków w osoczu (patrz punkt 4.5). 

Nie zaleca się podawania rupatadyny z sokiem grejpfrutowym (patrz punkt 4.5). 

Bezpieczeństwo kardiologiczne stosowania rupatadyny 10 mg w postaci tabletek było oceniane  w badaniu „Thorough QT/QTc” u dorosłych. Rupatadyna w dawce do 10 razy większej niż dawka  terapeutyczna nie wywierała wpływu na zapis EKG, i w związku z tym, nie budzi ona zastrzeżeń  dotyczących bezpieczeństwa kardiologicznego. Jednak rupatadynę należy stosować z ostrożnością  u pacjentów ze stwierdzonym wydłużeniem odstępu QT, u pacjentów z niewyrównaną hipokaliemią,  u pacjentów ze schorzeniami predysponującymi do wystąpienia arytmii, takimi jak: klinicznie istotna  bradykardia, ostre niedokrwienie mięśnia sercowego. 

Działaniami niepożądanymi zgłaszanymi niezbyt często po zastosowaniu rupatadyny 10 mg w postaci  tabletek u dorosłych są: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi, aminotransferazy  alaninowej i aminotransferazy asparaginianowej, jak również nieprawidłowe wyniki testów czynności  wątroby.  

Produkt leczniczy zawiera sacharozę, co może mieć szkodliwy wpływ na zęby. Pacjenci z rzadkimi  dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania  glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego produktu. 

Produkt leczniczy zawiera metylu parahydroksybenzoesan, który może powodować reakcje alergiczne  (możliwe reakcje typu późnego).

2  

Produkt leczniczy zawiera 200 mg glikolu propylenowego w każdym ml.  

Jednoczesne podawanie z innymi substratami dehydrogenazy alkoholowej, takimi jak etanol może  powodować działania niepożądane u dzieci w wieku poniżej 5 lat. 

Chociaż nie wykazano toksycznego wpływu glikolu propylenowego na rozród i rozwój potomstwa,  może on przenikać do płodu i do mleka matki. Dlatego też podanie glikolu propylenowego pacjentce  w ciąży należy rozważyć w każdym przypadku indywidualnie. 

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby powinni pozostawać pod kontrolą lekarza z  powodu różnych działań niepożądanych przypisywanych glikolowi propylenowemu, takich jak  zaburzenia czynności nerek (ostra martwica kanalików nerkowych), ostra niewydolność nerek i  zaburzenia czynności wątroby. 

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny  od sodu”.  

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji 

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z rupatadyną w postaci roztworu doustnego  u dzieci. 

Badania dotyczące interakcji z rupatadyną 10 mg w postaci tabletek przeprowadzono wyłącznie  u dorosłych i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat). 

Wpływ innych leków na rupatadynę  

Należy unikać jednoczesnego stosowania rupatadyny z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4 (np.  itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna,  nefazodon), a podczas równoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami izoenzymu  CYP3A4 (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) należy zachować ostrożność. 

Stosowanie rupatadyny w dawce 20 mg jednocześnie z ketokonazolem lub erytromycyną zwiększa  ogólnoustrojową ekspozycję na rupatadynę, odpowiednio 10-krotnie i 2-3-krotnie. Zmiany te nie są  związane z wpływem na odstęp QT lub zwiększeniem działań niepożądanych, w porównaniu do  sytuacji, gdy te leki były podawane oddzielnie.  

Interakcja z sokiem grejpfrutowym: Jednoczesne podawanie soku grejpfrutowego zwiększa  3,5-krotnie ogólnoustrojową ekspozycję na rupatadynę 10 mg w postaci tabletek. Jest to spowodowane  obecnością w grejpfrucie jednego lub więcej związków, które hamują CYP3A4, co może zwiększać  stężenie w osoczu leków, takich jak rupatadyna, metabolizowanych przez CYP3A4. Dodatkowo,  sugeruje się, że grejpfrut może wpływać na jelitowy system transportu leków, taki jak glikoproteina P.  Nie należy przyjmować rupatadyny jednocześnie z sokiem grejpfrutowym. 

Wpływ rupatadyny na inne leki  

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania rupatadyny z innymi  metabolizowanymi lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, gdyż wiedza dotycząca wpływu  rupatadyny na inne leki jest ograniczona. 

Interakcja z alkoholem: Po podaniu z alkoholem rupatadyna w postaci tabletek w dawce 10 mg miała  minimalny wpływ na wyniki niektórych testów sprawności psychoruchowej, ale nie różniły się one  istotnie od obserwowanych po podaniu samego alkoholu. Dawka 20 mg nasilała zaburzenia  spowodowane przyjęciem alkoholu.

3  

Interakcje z lekami hamującymi czynność OUN (ośrodkowy układ nerwowy): Tak jak w przypadku  innych leków przeciwhistaminowych, nie można wykluczyć interakcji z lekami hamującymi czynność  OUN.  

Interakcje ze statynami: Podczas badań klinicznych z rupatadyną niezbyt często zgłaszano  bezobjawowe zwiększenie aktywności CPK (fosfokinazy kreatynowej). Nie jest znane ryzyko  interakcji ze statynami; niektóre z nich są również metabolizowane przez izoenzym CYP3A4 układu  cytochromu P450. Z tego powodu rupatadynę należy stosować z ostrożnością, jeśli jest podawana  jednocześnie ze statynami. 

Interakcja z midazolamem: Po podaniu 10 mg rupatadyny w skojarzeniu z 7,5 mg midazolamu  obserwowano nieznaczne wyższy wzrost ekspozycji midazolamu (Cmax i AUC). Dlatego też  rupatadyna działa jako łagodny inhibitor CYP3A4. 

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację 

Ciąża 

Z danych otrzymanych z ograniczonej liczby (2) zastosowań produktu w okresie ciąży nie wynika  szkodliwy wpływ rupatadyny na ciążę lub stan zdrowia płodu i (lub) noworodka. Do chwili obecnej  nie ma innych istotnych danych epidemiologicznych. Badania na zwierzętach nie wykazują  bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka / płodu,  przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się  unikanie stosowania rupatadyny w okresie ciąży. 

Karmienie piersią 

Rupatadyna przenika do mleka u zwierząt. Nie wiadomo, czy rupatadyna przenika do mleka  kobiecego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią lub przerwać leczenie rupatadyną  biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. 

Płodność 

Brak danych klinicznych dotyczących płodności. Badania na zwierzętach wykazały znaczące  zmniejszenie płodności po narażeniu większym niż obserwowane u ludzi po podaniu maksymalnej  dawki leczniczej (patrz punkt 5.3). 

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn 

W przeprowadzonych badaniach klinicznych rupatadyna w dawce 10 mg nie wpływała na zdolność  prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak przed prowadzeniem pojazdów lub  obsługiwaniem maszyn należy zachować ostrożność, dopóki nie zostanie ustalona indywidualna  reakcja pacjenta na rupatadynę. 

4.8 Działania niepożądane 

W badaniach klinicznych rupatadyny w postaci roztworu doustnego u dzieci w wieku 2 do 11 lat  uczestniczyło 626 pacjentów. Spośród nich, 147 pacjentów było leczonych rupatadyną w dawce  2,5 mg, 159 pacjentów było leczonych rupatadyną w dawce 5 mg, 249 otrzymywało placebo, a 71  otrzymywało desloratadynę. 

Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco: 

• Często (≥ 1/100 do < 1/10) 

• Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) 

Częstość występowania działań niepożądanych u pacjentów leczonych rupatadyną w postaci roztworu  doustnego podczas badań klinicznych była następująca:

4  

Klasyfikacja układów i narządów 
Rupatadyna 

2,5 mg
Rupatadyna 

5 mg
Placebo
Częstość występowania Zalecany termin 
(n=147) 
(n=159) 
(n=249)


Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często 
Grypa 

1 (0,63%) 

Zapalenie jamy nosowo gardłowej
1 (0,68%) 


Zakażenia górnych dróg oddechowych
1 (0,68%) 


Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często 
Eozynofilia 

1 (0,63%) 

Neutropenia 

1 (0,63%) 


Zaburzenia układu nerwowego
Często 
Ból głowy 
2 (1,36%) 
4 (2,52%) 
4 (1,61%)
Senność 

2 (1,26%) 
0
Niezbyt często 
Zawroty głowy 

1 (0,63%) 
1 (0,40%)


Zaburzenia żołądka i jelit
Niezbyt często 
Nudności 

1 (0,63%) 
2 (0,80%)


Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często 
Wyprysk 

1 (0,63%) 
1 (0,40%)
Nocne pocenie się 

1 (0,63%) 


Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często 
Zmęczenie 

1 (0,63%) 


Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych 

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania  produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać  wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania  Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,  Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,  tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl  

4.9 Przedawkowanie 

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania u dorosłych i dzieci. Podczas badania klinicznego  dotyczącego bezpieczeństwa stosowania u dorosłych, rupatadyna podawana w dawce 100 mg na dobę  przez 6 dni była dobrze tolerowana. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym była  senność. W razie przypadkowego zażycia bardzo dużych dawek należy zastosować leczenie objawowe  równocześnie z odpowiednimi środkami podtrzymującymi.

5  

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE 

5.1 Właściwości farmakodynamiczne 

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki przeciwhistaminowe do stosowania ogólnego;  kod ATC: R06A X28. 

Rupatadyna jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, długo działającym antagonistą  histaminy o selektywnym działaniu antagonistycznym na obwodowe receptory H1. Niektóre  metabolity (desloratadyna i jej hydroksylowany metabolit) zachowują działanie przeciwhistaminowe  i mogą częściowo przyczyniać się do ogólnej skuteczności produktu leczniczego. 

W badaniach in vitro wykazano, że rupatadyna w dużym stężeniu hamuje degranulację komórek  tucznych, indukowaną przez bodźce immunologiczne i nieimmunologiczne, jak również hamuje  uwalnianie cytokin, zwłaszcza TNFα (czynnika martwicy guza), przez ludzkie komórki tuczne i  monocyty. Kliniczne znaczenie tych obserwacji wymaga dalszego potwierdzenia. 

Profil farmakokinetyczny rupatadyny w postaci roztworu doustnego u dzieci w wieku od 6 do 11 lat  jest podobny do profilu u dorosłych (w wieku > 12 lat): działanie farmakodynamiczne (hamowanie  powstawania bąbla pokrzywkowego, działanie przeciwhistaminowe) było również obserwowane po 4  tygodniach leczenia. Randomizowane, podwójnie zaślepione i kontrolowane placebo badanie  potwierdzające u dzieci w wieku od 6 do 11 lat z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony  śluzowej nosa wykazało, że rupatadyna w postaci roztworu doustnego w większym stopniu zmniejsza  objawy ze strony nosa (wodnisty wyciek z nosa i swędzenie nosa, jamy ustnej, gardła i (lub) uszu) niż  placebo u dzieci z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa po 4 i 6 tygodniach  leczenia. Ponadto przez cały czas badania obserwowano również znaczącą poprawę jakości życia  w porównaniu do placebo. 

Badaniu oceniającemu skuteczność leków blokujących receptory H1 poddano pacjentów z przewlekłą  pokrzywką idiopatyczną, która stanowiła kliniczny model pokrzywek, ze względu na podobną  patofizjologię leżącą u podłoża tych stanów, niezależnie od ich etiologii, a także ze względu na  łatwiejszą kwalifikację do badania klinicznego chorych z przewlekłą pokrzywką. Pokrzywka jest  chorobą związaną z aktywnością komórek tucznych, a rozwój wszystkich zmian pokrzywkowych  zależy głównie od histaminy i innych mediatorów [czynnik aktywujący płytki krwi (ang. Platelet  Activating Factor, PAF) i cytokiny]. Rupatadyna ma zdolność blokowania uwalniania histaminy i  innych mediatorów reakcji zapalnej, dlatego oczekuje się, że będzie ona skuteczna w łagodzeniu  objawów innych rodzajów pokrzywek, nie tylko przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, zgodnie z  klinicznymi zaleceniami. 

W wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z aktywną kontrolą i placebo wykazano skuteczność  rupatadyny w postaci roztworu doustnego w przewlekłej pokrzywce idiopatycznej u dzieci w wieku  od 2 do 11 lat. Do badania włączono w sumie 206 dzieci: 113 wieku 2 do 5 lat i 93 w wieku 6 do  11 lat. Dzieciom podawano rupatadynę (n=66), placebo (n=69) lub desloratadynę (n=71). Dzieciom o  masie ciała do 25 kg podawano rupatadynę w dawce 2,5 mg, a dzieciom o masie ciała większej niż  25 kg podawano rupatadynę w dawce 5 mg. Dzieciom o masie ciała do 25 kg podawano desloratadynę  w dawce 1,25 mg, a dzieciom o masie ciała większej niż 25 kg podawano 2,5 mg desloratadyny.  Statystycznie istotną poprawę w porównaniu do placebo wykazano w ocenianym po 6 tygodniach  leczenia głównym punkcie końcowym, jaki stanowiła średnia zmiana w skali aktywności pokrzywki  (ang. Urticaria Activity Score, UAS7; obejmująca bąble pokrzywkowe i świąd) porównując tydzień do  tygodnia (rupatadyna –11,77 w porównaniu z placebo –5,55; p<0,001). Średni odsetek zmniejszenia  liczby bąbli pokrzywkowych w punkcie końcowym badania w porównaniu do wartości początkowej  wynosił 56,7% dla rupatadyny, 49,4% dla desloratadyny i 22,7% dla placebo. Średni odsetek  zmniejszenia świądu w punkcie końcowym badania w porównaniu do wartości początkowej wynosił  56,8% dla rupatadyny, 46,7% dla desloratadyny i 33,4% dla placebo. Po zastosowaniu substancji  czynnych (rupatadyny i desloratadyny) uzyskano statystycznie istotnie większą poprawę niż po  placebo w zakresie zmniejszenia liczby bąbli pokrzywkowych i świądu, podczas gdy nie wykazano  statystycznie istotnych różnic między substancjami czynnymi w tym zakresie. Poprawę większą niż  50% w skali aktywności pokrzywki (skala UAS7; pokrzywka i świąd) porównując tydzień do 

tygodnia obserwowano u 61% dzieci leczonych rupatadyną, w porównaniu do 36% dzieci  otrzymujących placebo i 54% dzieci leczonych desloratadyną.  

Badania kliniczne z udziałem ochotników (n=393) i pacjentów (n=2650) z alergicznym zapaleniem  błony śluzowej nosa i przewlekłą pokrzywką idiopatyczną nie wykazały znaczącego wpływu  rupatadyny w postaci tabletek podawanej w dawkach od 2 mg do 100 mg na zapis  elektrokardiograficzny.  

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego  Rupafin roztwór doustny, we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w alergicznym  zapaleniu błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywce (patrz punkt 4.2). 

5.2 Właściwości farmakokinetyczne  

Dzieci i młodzież 

W podgrupie dzieci w wieku 2 do 5 i 6 do 11 lat, rupadatyna była szybko wchłaniana, a średnie Cmax  wynosiło odpowiednio 1,9 i 2,5 ng/ml po wielokrotnym, doustnym podaniu. Ekspozycja na lek  wyrażona jako średnia wartość całkowitej powierzchni pod krzywą (ang. AUC) wynosiła 10,4 ng∙h/ml  u dzieci w wieku 2 do 5 lat oraz 10,7 ng∙h/ml u dzieci w wieku 6 do 11 lat. Wszystkie te wartości są  zbliżone do wartości otrzymanych u osób dorosłych i młodzieży. 

Średni okres półtrwania w fazie eliminacji rupatadyny u dzieci w wieku 2 do 5 lat wynosił 15,9  godziny, a u dzieci w wieku 6 do 11 lat wynosił 12,3 godziny. Jest on dłuższy niż obserwowany po  podaniu leku w postaci tabletek u osób dorosłych i młodzieży. 

Wpływ spożywania pokarmu 

Nie przeprowadzono badania interakcji rupatadyny w postaci roztworu doustnego z pokarmem.  Wpływ spożycia pokarmu na rupatadynę 10 mg w postaci tabletek był badany u osób dorosłych i  młodzieży. Spożywanie pokarmu zwiększało ekspozycję ogólnoustrojową (AUC) na rupatadynę o  około 23%. Spożywanie pokarmu nie miało wpływu na maksymalne stężenie w osoczu (Cmax). Te  różnice nie miały znaczenia klinicznego. 

Metabolizm i eliminacja 

W badaniu dotyczącym wydalania leku u dorosłych 34,6% podanej dawki rupatadyny wykryto w  moczu, a 60,9% w kale w ciągu 7 dni. Rupatadyna podawana doustnie podlega w znaczącym stopniu  metabolizmowi pierwszego przejścia. W moczu i w kale stwierdzano nieznaczne ilości niezmienionej  substancji czynnej. Oznacza to, że rupatadyna jest niemal całkowicie metabolizowana. Aktywny  metabolit desloratadyna i inne hydroksylowane pochodne stanowiły odpowiednio około 27% i 48%  całkowitej ekspozycji ogólnoustrojowej na substancje czynne. Badania metabolizmu in vitro z zastosowaniem mikrosomów ludzkiej wątroby wskazują, że rupatadyna jest metabolizowana  głównie przez cytochrom P450 (CYP 3A4). 

Na podstawie badań in vitro działanie hamujące rupatadyny na CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8,  CYP2C19, UGT1A1 i UGT2B7 jest mało prawdopodobne. Nie należy spodziewać się, że rupatadyna  będzie hamowała następujące transportery w krążeniu ogólnym: OATP1B1, OATP1B3 i BCRP (ang.  breast cancer resistance protein) w wątrobie i jelitach. Ponadto wykryto słabe hamowanie  glikoproteiny P (P-gp) występującej w jelicie cienkim. 

W badaniach indukcji enzymu CYP in vitro ryzyko indukcji przez rupatadynę enzymów CYP1A2,  CYP2B6 i CYP3A4 w wątrobie in vivo uważa się za mało prawdopodobne. W oparciu o wyniki badań  in vivo rupatadyna działa jako słaby inhibitor CYP3A4.

7  

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie 

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących  bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego  działania rakotwórczego nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. 

U różnych gatunków zwierząt, takich jak szczury, świnki morskie i psy, rupatadyna w dawce ponad  100 razy większej niż zalecana dawka kliniczna u dorosłych (10 mg) nie powodowała wydłużenia  odstępu QTc ani zespołu QRS i nie powodowała zaburzeń rytmu serca. Rupatadyna i jeden z jej  głównych, aktywnych metabolitów u człowieka, 3-hydroksydesloratadyna, w stężeniach co najmniej  2000 razy większych niż Cmax występujące u ludzi po podaniu dawki 10 mg, nie wpływały na  potencjały czynnościowe we włóknach Purkiniego izolowanych z serca psa. W badaniu oceniającym  wpływ na sklonowany ludzki kanał potasowy kodowany przez gen HERG stwierdzono, że rupatadyna  w stężeniu 1685 razy większym niż Cmax występujące po podaniu dawki 10 mg blokowała ten kanał.  Badania dotyczące dystrybucji tkankowej u szczurów, przeprowadzone z zastosowaniem rupatadyny  znakowanej radioaktywnie wykazały, że rupatadyna nie kumuluje się w tkance serca. 

U szczurów po podaniu dużej dawki wynoszącej 120 mg/kg mc. na dobę, po której Cmax było 268 razy  większe niż oznaczane u ludzi po podaniu dawki leczniczej (10 mg/dobę) występowało znaczące  zmniejszenie płodności samców i samic. Toksyczność dla płodu (opóźnienie wzrostu, niecałkowite  kostnienie, niewielkie wady kośćca) była zgłaszana u szczurów tylko po podaniu dawek toksycznych  dla matek (25 i 120 mg/kg mc. na dobę). U królików, po podaniu dawek do 100 mg/kg mc., nie  obserwowano dowodów na toksyczny wpływ na rozwój potomstwa. Dawka niepowodująca  szkodliwego wpływu na rozwój potomstwa wynosiła 5 mg/kg mc. na dobę u szczurów oraz  100 mg/kg mc. na dobę u królików. Po zastosowaniu tych dawek uzyskano Cmax odpowiednio 45 i 116  razy większe niż oznaczane u ludzi po podaniu dawki leczniczej (10 mg/dobę). 

6. DANE FARMACEUTYCZNE 

6.1 Wykaz substancji pomocniczych 

Glikol propylenowy (E 1520) 

Kwas cytrynowy bezwodny 

Disodu fosforan bezwodny 

Sacharyna sodowa 

Sacharoza 

Metylu parahydroksybenzoesan (E 218) 

Żółcień chinolinowa (E 104) 

Aromat bananowy (mieszanina aromatów identycznych z naturalnymi, aromatów naturalnych i glikolu  propylenowego) 

Woda oczyszczona 

6.2 Niezgodności farmaceutyczne 

Nie dotyczy. 

6.3 Okres ważności 

30 miesięcy. 

Okres ważności po pierwszym otwarciu jest taki sam jak okres ważności podany na pudełku  i butelce. 

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania 

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 

Butelka z PET o pojemności 120 ml z łącznikiem wykonanym z polietylenu o niskiej gęstości (ang.  LDPE), z zamknięciem z polietylenu o wysokiej gęstości (ang. HDPE) zabezpieczającym przed  dostępem dzieci w tekturowym pudełku. W pudełku znajduje się również doustna strzykawka  dozująca (wykonana z polipropylenu i polietylenu) o pojemności 5 ml, z podziałką o dokładności  0,25 ml. 

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego  do stosowania  

Bez szczególnych wymagań. 

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie  z lokalnymi przepisami. 

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA  DOPUSZCZENIE DO OBROTU 

NOUCOR HEALTH, S.A. 

Av. Camí Reial, 51-57 

08184 Palau-solitá i Plegamans 

Barcelona, Hiszpania 

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU 

20340 

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO  OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA 

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 26.06.2012 r. Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 07.06.2017 

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU  CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 

07/2022

 

 

 

Zamów konsultację
Wypełnij formularz i uzyskaj receptę w 5 minut.
Lek:  Rupafin
Cena konsultacji:  59,00 zł

Ilość opakowań
Tabletek w opakowaniu